فرصت تعریف کلانمعامله گازی با قطر بعد از بسته شدن تنگه هرمزقطر باید ضرر و زیانهای ناشی از میزبانی از پایگاههای آمریکایی را با صادرات گاز به ایران جبران کند
طبق گزارشها از زمان مدیریت تنگه هرمز توسط نیروهای مسلح ایران بعد از شروع جنگ تحمیلی، هیچ محموله الانجی توسط قطر از این آبراه عبور نکرده است. در این شرایط جمهوری اسلامی ایران میتواند در ازای مطالباتی، از جمله تعطیلی پایگاههای آمریکایی در قطر، مسیری برای دور زدن تنگه هرمز به قطر پیشنهاد کند که علاوه بر جذابیت اقتصادی، بخشی از صادرات این کشور را از تنشهای آتی در تنگه مصون میکند و برای ایران نیز آورده سیاسی و اقتصادی به همراه دارد. این پیشنهاد خرید و سواپ حداقل ۴۰ میلیارد مترمکعب از افزایش تولید گاز قطر در طرحهای توسعه آتی است.
قطر به همراه آمریکا و اسرالیا جزو تولیدکنندگان بزرگ الانجی در جهان بوده و سالانه حدود ۱۱۰ میلیارد مترمکعب گاز در قالب الانجی صادر میکند. طرحهای توسعهای میدان گنبد شمالی این کشور نشان میدهد از سال آتی میلادی حجم تولید گاز این کشور افزایش یافته و تا سال ۲۰۳۰ به ۱۹۵ میلیارد مترمکعب خواهد رسید (با شرایط بهوجود آمده احتمالا تا یک سال دیگر به تعویق بیفتد).
تقسیم درآمد گاز این تاسیسات به این شکل است که قطرانرژی مالک گاز بوده و ۷۵ درصد درآمد ناشی از صادرات به این شرکت تعلق میگیرد. ۲۵ درصد باقیمانده هم میتواند توسط قطر انرژی بازاریابی شود و درآمد ناشی از آن به شرکتهای همکار منتقل شود یا در صورت تمایل شرکت و موافقت قطر انرژی، خود محموله به عنوان طلب شرکت سرمایهگذار ارائه شود.
با توجه به روند توسعه میادین گازی، که معمولا ابتدا قرارداد گاز بلندمدت بسته شده و سپس میدان به مرحله تولید میرسد، قطر نیز بخشی از گاز تولیدی خود در توسعه آینده را به این شکل به خریداران فروخته، اما بخش قابل توجهی از آن همچنان بدون مشتری باقی مانده است. به نظر میرسد مواردی مانند عدم انعطاف قطر در شرایط قرارداد مانند مدت و خریدار نهایی و مسائل مربوط به مباحث اخلاقی و توسعه پایدار که توسط اروپا علیه قطر مطرح شده است، فروش گاز آتی قطر را با مشکل مواجه کرده است. لذا طبق آمار سال ۲۰۲۵، حدود ۴۵ میلیارد مترمکعب از گاز تولیدی در آینده (یعنی نصف آن) همچنان بدون مشتری است.
(ادامه در پست بعدی ...)
(ادامه در پست بعدی ...)
۲.۳K
۱۶:۴۶