ایپلماسی | EPLOMACY
ملاحظات واردات گاز از روسیه: (۱) وضعیت روسیه (پایانی) در مجموع به نظر میرسد با توجه به شرایط چین، ترکیه و تاسیسات الانجی روسیه، تا پایان دهه جاری میلادی در حالت محتمل چیزی حدود ۵۵ میلیارد مترمکعب بر ظرفیت صادرات گاز روسیه افزوده خواهد شد. لذا این کشور برای جبران کاهش صادرات گاز به اروپا به دیگر بازار بالقوه خود در جنوب غرب آسیا، ایران، تا حد زیادی نیاز دارد. این بدین معنی است که موضع ایران در قرارداد باید با روسیه یکسان دانسته شود. با توجه به شرایط روسیه و نیز نیاز ایران به واردات گاز (و صادرات آن) برای تبدیل شدن به هاب انرژی منطقه، این موضوع فرصتی است که میتواند به معاملهای برد-برد برای طرفین تبدیل شود. لذا نه روسیه ایران را به واردات گاز اجبار کرده است و نه آن قدر دست این کشور بسته است که ایران با ارقام بسیار پایین برای قیمت گاز به دنبال واردات از این کشور باشد. ایپلماسی معتقد است اگر فرمول قرارداد با روسیه طوری تنظیم شود که قیمت گاز در بازه ۱۵ تا ۳۰ سنت بر مترمکعب قرار گیرد برای دو طرف معقول خواهد بود. همچنین با توجه به مقاصد صادراتی دیگر روسیه، علیرغم لزوم پیگیری طرف ایرانی برای تحقق حداکثری ظرفیت ۱۱۰ میلیارد مترمکعبی در توافق اولیه و تبدیل آن به قرارداد، پیشبینی میشود حدود ۷۰ تا ۸۰ میلیارد مترمکعب آن محقق شود. #روسیه #هاب_انرژی_منطقه #گاز ایپلماسی | @eplomacy
ملاحظات واردات گاز از روسیه: (۱) وضعیت روسیه (پایانی) در مجموع به نظر میرسد با توجه به شرایط چین، ترکیه و تاسیسات الانجی روسیه، تا پایان دهه جاری میلادی در حالت محتمل چیزی حدود ۵۵ میلیارد مترمکعب بر ظرفیت صادرات گاز روسیه افزوده خواهد شد. لذا این کشور برای جبران کاهش صادرات گاز به اروپا به دیگر بازار بالقوه خود در جنوب غرب آسیا، ایران، تا حد زیادی نیاز دارد. این بدین معنی است که موضع ایران در قرارداد باید با روسیه یکسان دانسته شود. با توجه به شرایط روسیه و نیز نیاز ایران به واردات گاز (و صادرات آن) برای تبدیل شدن به هاب انرژی منطقه، این موضوع فرصتی است که میتواند به معاملهای برد-برد برای طرفین تبدیل شود. لذا نه روسیه ایران را به واردات گاز اجبار کرده است و نه آن قدر دست این کشور بسته است که ایران با ارقام بسیار پایین برای قیمت گاز به دنبال واردات از این کشور باشد. ایپلماسی معتقد است اگر فرمول قرارداد با روسیه طوری تنظیم شود که قیمت گاز در بازه ۱۵ تا ۳۰ سنت بر مترمکعب قرار گیرد برای دو طرف معقول خواهد بود. همچنین با توجه به مقاصد صادراتی دیگر روسیه، علیرغم لزوم پیگیری طرف ایرانی برای تحقق حداکثری ظرفیت ۱۱۰ میلیارد مترمکعبی در توافق اولیه و تبدیل آن به قرارداد، پیشبینی میشود حدود ۷۰ تا ۸۰ میلیارد مترمکعب آن محقق شود. #روسیه #هاب_انرژی_منطقه #گاز ایپلماسی | @eplomacy ملاحظات واردات گاز از روسیه: (۲) خرید، سواپ یا ترانزیت؟
یکی از نکات مهم در قراردادهای گازی نقش واردکننده در استفاده از گاز است. از این لحاظ، سه نوع قرارداد خرید (و فروش)، سواپ و ترانزیت قابل بررسی است. خرید به این معناست که واردکننده اختیار کامل در نحوه استفاده از گاز را دارد. سواپ به معنی واردات گاز از یک نقطه در شبکه کشور واسط و صادرات آن در نقطه دیگر به مقصد نهایی (یا کشور واسط دوم) است؛ مانند سواپ گاز فروختهشده توسط ترکمنستان به عراق از مسیر ایران. در نهایت ترانزیت نیز به معنی صرف عبور خطلوله از کشور واسط بوده و دخل و تصرفی در گاز منتقلشده به مقصد نهایی ندارد؛ مانند شاخه دوم خطلوله ترکاستریم از روسیه به اروپا از مسیر ترکیه (کشور ترانزیت). باید توجه داشت در صورتی که ایران بتواند برای گاز وارداتی مقاصد صادراتی تعیین کند، لازم است عمده قرارداد با روسیه به خرید اختصاص یابد. این کار به علت انتقال مالکیت گاز وارداتی به ایران، قدرت سیاسی و نیز امکان انتفاع اقتصادی بیشتری برای کشور ایجاد خواهد کرد. البته این کار در کنار منافع بیشتر، ریسک بیشتری نسبت به حالت سواپ دارد که در آن روسیه خود برای گاز سواپشده از مسیر ایران بازاریابی خواهد کرد. اما این ریسک با توجه به تقاضای گاز کشورهای اطراف ایران معقول به نظر میرسد. از این منظر، سواپ باید به عنوان یک امتیاز از طرف ایران به روسیه داده شود. به این ترتیب که در ازای ارائه کمکهای سیاسی و فنی روسیه برای بازاریابی گاز خریداریشده توسط ایران، بخشی از گاز روسیه توسط ایران به مقاصد مورد نظر روسیه سواپ شود. گزینه سوم یعنی ترانزیت نیز مزیتی حداقلی برای ایران داشته و نباید در مفاد قرارداد با روسیه گنجانده شود. پیشنهاد ایپلماسی برای قرارداد نهایی با روسیه ترکیبی از خرید (دوسوم) و سواپ (یکسوم) میباشد.
#روسیه #گاز
ایپلماسی | @eplomacy
ملاحظات واردات گاز از روسیه: (۲) خرید، سواپ یا ترانزیت؟ یکی از نکات مهم در قراردادهای گازی نقش واردکننده در استفاده از گاز است. از این لحاظ، سه نوع قرارداد خرید (و فروش)، سواپ و ترانزیت قابل بررسی است. خرید به این معناست که واردکننده اختیار کامل در نحوه استفاده از گاز را دارد. سواپ به معنی واردات گاز از یک نقطه در شبکه کشور واسط و صادرات آن در نقطه دیگر به مقصد نهایی (یا کشور واسط دوم) است؛ مانند سواپ گاز فروختهشده توسط ترکمنستان به عراق از مسیر ایران. در نهایت ترانزیت نیز به معنی صرف عبور خطلوله از کشور واسط بوده و دخل و تصرفی در گاز منتقلشده به مقصد نهایی ندارد؛ مانند شاخه دوم خطلوله ترکاستریم از روسیه به اروپا از مسیر ترکیه (کشور ترانزیت). باید توجه داشت در صورتی که ایران بتواند برای گاز وارداتی مقاصد صادراتی تعیین کند، لازم است عمده قرارداد با روسیه به خرید اختصاص یابد. این کار به علت انتقال مالکیت گاز وارداتی به ایران، قدرت سیاسی و نیز امکان انتفاع اقتصادی بیشتری برای کشور ایجاد خواهد کرد. البته این کار در کنار منافع بیشتر، ریسک بیشتری نسبت به حالت سواپ دارد که در آن روسیه خود برای گاز سواپشده از مسیر ایران بازاریابی خواهد کرد. اما این ریسک با توجه به تقاضای گاز کشورهای اطراف ایران معقول به نظر میرسد. از این منظر، سواپ باید به عنوان یک امتیاز از طرف ایران به روسیه داده شود. به این ترتیب که در ازای ارائه کمکهای سیاسی و فنی روسیه برای بازاریابی گاز خریداریشده توسط ایران، بخشی از گاز روسیه توسط ایران به مقاصد مورد نظر روسیه سواپ شود. گزینه سوم یعنی ترانزیت نیز مزیتی حداقلی برای ایران داشته و نباید در مفاد قرارداد با روسیه گنجانده شود. پیشنهاد ایپلماسی برای قرارداد نهایی با روسیه ترکیبی از خرید (دوسوم) و سواپ (یکسوم) میباشد.#روسیه #گاز
ایپلماسی | @eplomacy
۱۳:۰۳