ایران زنده شد!
حجت الاسلام مجتبی عرب: کلام آن پیرِ مرادی که با نفَس مسیحاییاش این جامعه را زنده کرد، زیاد در گوشم میپیچید، اما دلم راضی نمیشد:«بکشید ما را، ملت ما بیدارتر میشود. بریزید خونها را، ملت ما بیدارتر میشود.»
آن خونِ ته قلب، آن «مُهَجَتَه» را وقتی امام، هدیه به مسیر الهی یک جامعه کند، باید هم جامعه زنده شود. باید هم جریان عمیقِ زیرپوستِ جامعه بیاید، کفهای پرسر و صدای روی جامعه که خودشان در مَثل ۱۸ دی نشان میدهند، بزداید.
در این حدود ده روز جنگ، وقتی کف شهر و جامعه را نگاه میکنم،
انگار دوباره ۵۷ شده! جامعه انقلاب کرده.
جامعه «ما بِأَنْفُسِ» خود را تغییر داده، پس خدا هم اراده کرده سرنوشت او را تغییر بزرگی بدهد.
همان جامعهای که حوصله مسجدِ پیرمردی و نماز جمعهِ تکرار مکرّرات را نداشت، حالا رفته به زور مسجد را زنده کرده، نماز جمعه را جدی کرده، محله را بیدار کرده.
همان جامعهای که حضورش راهپیماییطور در کنار چند استیج مهیج و موکب پُرصدا بود، حالا دارد طرح جدید و نَصاب تازهای از معنی حضور مردم در صحنه را میپوشاند.
همان جامعهای که امنیت و سرنوشت خودش را روی مسئولین رها کرده بود و برای خودش نقش کاریکاتوری و نمادین تعریف کرده، با حضور مجاهدانه و غیورانه و همان فریاد اللهاکبر که پیر جماران میگفت، دارد سنگر به سنگر را فتح میکند. برای همه مسئولین هم خط مشی تعیین میکند:من میگویم آتشبس کی، من میگویم حق نداری نجنگیم حتی اگر کنار من موشک میخورد و فرزندان من شهید میشوند، من میگویم خبرگان زودتر تکلیف را روشن کن،...این یعنی «ثارالله» و خون امامی که پسر این «ثارالله» بود، یک جهش نجومی به امت ایران داد.
دستپاچگی و بهتناقضگویی افتادن دشمن را ببینید! در خوابش هم نمیدید ملت چنین کند و اینطور تمام بازی او و تهدیدات او را بیاثر کند.
کف صحنه شهر، بیشترین کسانی که این حیات و زندگی اجتماعی را رقم زدند، زنان هستند! باز دقیقاً با همان فرمولی که امام راحل و امام شهید به ما یاد داد! زنان راهبران نهضتاند و اگر جامعه نهضت بخواهد، فقط در نگاه اسلامی وقتی برخواهد خاست که زنان پای کار بیایند. جایجای صحنه را که نگاه میکنم، این زنان هستند که موتور محرک این حضورند. روبهروی تنبلیهای مردانه و بهانه جویی برای جهاد با نهیب ایستادند و بهزور عقل عاطفی جامعه را پشت عقل مدبّری که باید تصمیم به جهاد و ایستادگی تا پایان بگیرد، ایستادهاند.
حالا نوبت نخبگان است، از زنان و مردان، که نحوه حضور جامعه را سروسامان دهند و معنادارتر کنند.
نگذارند این حضور به استیجزنی، افطار آمادهکردن و موکبزدن و پرچمچرخاندن محدود شود.
نگذارند چهارچوبهای تنگ شورای هماهنگی تبلیغات و در و دکان دیگر، قد این حضور را قیچی کند.
این صحنه هم دست تمام نخبگان، بویژه بانوان نخبه را میبوسد که نگذارند حضور مردم به شابلونهای تنگ بخورد.
این اراده اجتماعی باید خیز ابرقدرتشدن نهایی ایرانِ جمهوری اسلامی را بسازد.
«ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا»
eqlimamag.ir
۱۱:۴۸