دکتر مرضیه افراسیابی، عضو هیئتعلمی پژوهشکده زن و خانواده
عموما جنگ امری مردانه تصور میشود؛ امری که با خشونت و سرکوب همراه است، امری که باید از عواطف و احساسات دور نگاه داشته شود، امری که حتی اگر زنان به آن ورود پیدا کنند، باید چهرهای مردانه از خود نشان دهند تا بتوانند در قالب شخصیتهای نظامی در آن نقش آفرینی کنند.
این روزها، خیابان های ایران چهره دیگری از جنگ و مقاومت ملی را به جهانیان نشان داد. در این تصویر، زنان نه در قالب چهرههایی مردانه و شخصیتهای نظامی، بلکه با همان ظرافتهای زنانه خود حماسهساز شدند. در این تصویر، زنان شجاعت و اراده زنانه را به تصویر کشیدند و به جهان نشان دادند که "ایران" به شخصیتهای سیاسی و نظامیاش محدود نمیشود، "ایران" یک ملت است که مادرانش از همان ابتدا، فرزندان شیرخواره خود را نذر مکتب حسین (ع) میکنند.
این روزها و در میانه جنگ رمضان، خیابانهای ایران صحنه تجلی شجاعت و مقاومت زنانی است که بدون هراس از بمباران، با بچههای کوچکشان به خیابان میآیند تا دل "مردان مقاومت" را محکم کنند و به آنها نشان بدهند برای آزادی قدس، در هنگام بمباران شهرها، زودتر و بیشتر از مردان آماده شهادتاند.
این روزها، زنان ایران نشان دادند، "میدان مقاومت"، به حضور نظامی خلاصه نمیشود، بلکه هر کوچه و خیابان و مسجد و خانه این ملت، یک میدان مقاومت است. وقتی بازی کودکان، ساخت موشکهای کاغذی برای نابودی اسرائیل است، حتما دست مادرانهای در کار است که به "تربیت مقاوم" فرزندانش میاندیشد. وقتی شعرهای نوجوانان یک ملت، حماسه را روایت میکند، حتما دست مادرانهای در کار است که شجاعت را در قلب نوجوانش میکارد. وقتی کودک شیرخوارهای سربند "لبیک یا امام" بسته، حتما دست مادرانهای در کار است تا همه دنیا ببینند که حماسه و مقاومت ایران، حماسه و مقاومت یک ملت است که به دستهای مادران حماسه آفرین این ملت، با وجود آنها آمیخته شده است.
"زنان میدان" در این روزها نشان دادند، شاید جنگ نظامی امری مردانه باشد، اما جهاد و مقاومت، زن و مرد نمیشناسد، چهبسا سهم زنان در این قیام و خروش و مقاومت ملی بیش از مردان باشد. در این صحنه، زنان و مادران جامعهاند که شجاعت را در قلب تک تک اعضای خانواده، از کوچک و بزرگ میپرورانند و میتوانند خانواده و جامعهای مقاوم ایجاد کنند که در طول چند هفته در ماه رمضان هر شب و روز به خیابان بیایند و آنچنان حضوری را رقم بزنند که دشمن از فرط تحیر و درماندگی آن را انکار کند و ساختگی بخواند!
این شبها و روزها عرصه حماسهسازی یک ملت است، ملتی که با داستانهای حماسی ملی و دینی خود بزرگ شده و امروز در صحنه جنگ با بزرگترین قدرتهای نظامی جهان، آن حماسهها را در عمل متجلی میکند.
این شبها و روزها عرصه حماسهسازی ملتی است که ذیل "ولایت الهی" خودش را یک خانواده واحد میداند که تمام اعضای خانواده در کنار یکدیگر برای مقابله با دشمن ایستادهاند؛ این خانواده خود را در کنف حمایت پدرانه حضرت رسول و امیرالمومنین و عنایت مادرانه حضرت زهرای بتول میداند و به امداد دستهای مادرانه و پدرانه آنان اطمینان دارد. این خانواده مدد دستهای مادرانه حضرت زهرا را بارها دیده و به مدد این دستهای مادرانه در حصن ولایت الهی قرار گرفته و نصرت حتمی الهی را باور دارد.《و ما النصر الا من عند الله العزیز الحکیم》
eqlimamag.ir
۹:۱۷