رها پارسا ، پژوهشگر مطالعات جنسیت
من باور دارم هرقدر مردم قلباً پیروزی و قدرت را احساس کنند و ماحصل خشم انتقامجویانه پیش چشمشان مجسم و عینی شود با شور و شجاعت بیشتری در میدان پیش میروند.وقتی انسان احساس کند که ایثار کرده، هزینه داده و در کنار آن، با عقلانیت گامبهگام پیش رفته و ثمرهی تلاش خود را در صحنهی میدان نظامی و میدان خیابان به چشم میبیند، روحش مقاومتر و ارادهاش کنشگرتر میشود.
در طی این کمتر از ۲۰ روز گذشته، جنگآوران نظامی و میدانداران خیابان، در برابر هر حادثهی غیرمترقبهی جدیدی گامبهگام دشمن را عقب راندند و هر امید و طرحی که دشمن برای تزلزل ایمان ملت به ادامهی راه ریخته بود، با صلابت مردم ناامید شد. چیزی که در حقیقت در جنگ رمضان، محقق شد آن نصر و پیروزیای بود که امام شهیدمان، ما را به آن از جنگ قبلی وعده داده بود و «احساس پیروزی» آن چیزی است که میدان سرد جنگ نظامی را به عرصهای گرم و پیشبرنده تبدیل کرده است.
امروز بحثها بر سر همین است که چه چیزی مردم ایران را به خیابان میکشاند؟ ترس از پیشآمدها و پیشگیری از خطرات احتمالی یا احساس قدرت و نیرویی توأمان با خشم و داغی که در درونشان شعلهور میشود؟ شاید پاسخ روشنی نباشد، اما من اینطور صحنه را میفهمم که هرچه امید مردم به اثرگذاریشان در میدان مبارزه و احساسشان به پیروزی بیشتر شود، توان تحمل سختیها و مدیریت پیشآمدهای خطرناک در آنان افزونتر میشود و در موقعیتهای حساس آتی، فعال و بیباکتر عمل میکنند.
همین احساس پیروزمندی و امید است که زنان را اینطور میداندار کرده است؛ زنها چراکه امروز هم چون روحیهی همیشگیشان امیدوارتر و پیروزمندترند، خیابانها را به قلب گرم و تپندهی مبارزه تبدیل کردهاند.
eqlimamag.ir
۱۰:۲۸