شهرِ مقاومت، زندگی را به رخ میکشدزهرا ستاری فقیهی، پژوهشگر مطالعات جنسیت
حالا که جنگ، بهصورت جدیتر و عمیقتری دارد با گوشت و پوست و خون ما عجین میشود، بیش از گذشته نیاز داریم که از فناوریهای اجتماعی متناسب با جنگ صحبت کنیم و از مدل زندگی قبلی دست بشوئیم.حالا که هم از آسمان مورد هجوم قرار گرفتهایم و هم از زمین با امکان جنگ شهری و فراخوان حمله رو به روییم، خیابان محله را باید محدودۀ حراست خود بدانیم اما اشتباه نکنید، این نه تنها خودکشی نیست که به رخ کشیدن ارادۀ زندگی برای پشیمان کردن دشمن از به نتیجه رساندن نقشههای خود است. حضور مردم میتواند پیشگیرانه و پیشینی باشد. اتفاقاً برعکس در حالتی که مردم مشابه دولتهای مدرن، دست روی دست بگذارند و کار را صرفاً بر عهدۀ نیروهای نظامی و امنیتی یا بسیجی بدانند، احتمال کشتار و گستردگی سطح جنگ بالا میرود.جنگ اگر در لایههای سخت و امنیتی آن محدود بماند، نیروها را فرسوده میکند. خدای نکرده برای شرایط بدتری که یا جنگ دیگر محدود به فضای آسمان نشود یا درگیریها و تخریبها اوج بگیرد، آمادگی مردمی و اجتماعی کردن جنگ از مهمترین و حساسترین وظایف پیش روی ما خواهد بود. اینجا دیگر روزمرگی بریده از شرایط جنگ یاریمان نمیکند و چه بسا اگر خودمان را آماده نکنیم با شرایط جدیتری از جنگ روبهرو شویم که غافلگیرمان کند.اگر این روزها از مردم میخواهیم که خیابانها را ترک نکنند و بنا داریم که از این حضور مداوم مراقبت کنیم که به خستگی و کمفروغی منجر نشود، خیابان با همان معنای قبلی و تجمع با همان مدل خشک و سادۀ کنونی نمیتواند کارساز باشد. خیابانی که معنای زندگی ندارد با تجمعاتی که برای صرفاً چند ساعت پیادهروی تدارک دیده شده چطور میتواند خسته کننده نباشد و بعد از مدتی افراد را دلزده نکند؟برنامههای رسمی و سازمانی به تنهایی نمیتواند جمع پایدار بسازد و نیروی مردمی را بسیج کند.نیروی سازندۀ زندگی و سازندۀ جمع، نیروی زنانه است. زنان هستند که اگر ادارۀ تجمعات را دست بگیرند میتوانند خلقالله را دور هم جمع کنند، جمع نگه دارند و از خیابان برای خانواده جای ماندنیتری بسازند. کار بیسابقهای هم برای این ملت نیست؛ در جریان سقوط خرمشهر هم خانمها با ماندشان در مسجد و غذا درست کردن و تدارک دیدن زندگی رزمندگان در آن شرایط، جمع را مدیریت کردند تا خرمشهر به پیروزی رسید. کافی است این خاطرات را از حافظۀ تاریخی خاک خوردۀ این ملت بیرون بکشیم و جلوی چشمشان بیاوریم که خرمشهر امروز، شهرهای آنها و به خصوص شهر تهران است که مداوم زیر بار آتش دشمن است. باید تهران تبدیل به شهر مقاومت بشود و مقاومت مردمی و اجتماعی با مدیریت و اعتماد به زنان مؤمن و خلاق این کشور رقم بخورد.
فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازیمجله تخصصی زن، جنسیت و جامعهeqlimamag.ir
@Eqlima_Mag۱۴:۰۵