ا
اکسلدان شو | آموزش اکسل ویژه بازار کار
[فهرست آموزش] پارت دوم: آدرسدهی نسبی در اکسل توی پارت قبلی گفتیم که هر سلول در اکسل یه آدرس مخصوص به خودش داره؛ آدرسی که از حرف ستون و شماره سطر ساخته میشه. همچنین گفتیم وقتی داخل فرمولها از این آدرسها استفاده میکنیم، در واقع داریم به اکسل میگیم مقدار اون سلول رو بیار و در محاسبه استفاده کن. حالا بریم سراغ اولین نوع آدرسدهی در اکسل، یعنی آدرسدهی نسبی. آدرسدهی نسبی در واقع حالت پیشفرض اکسل هست. یعنی وقتی شما یه فرمول مینویسی، اکسل به طور عادی داره از آدرسدهی نسبی استفاده میکنه، حتی اگه خودت حواست بهش نباشه. مثلاً فرض کن داخل سلول C1 این فرمول رو نوشتیم: =A1+B1 اکسل میاد مقدار داخل سلول A1 و B1 رو با هم جمع میکنه و نتیجه رو نشون میده. حالا فرض کن همین فرمول رو درگ کنیم بیاریم پایین یا کپی کنیم داخل سلول C2. به نظرت چی میشه؟ فرمول خودش تغییر میکنه و تبدیل میشه به: =A2+B2 یعنی چی؟ یعنی اکسل فهمیده که ما فرمول رو یک سطر آوردیم پایین، پس آدرس سلولها رو هم یک سطر جابهجا کرده. به خاطر همین بهش میگن آدرسدهی نسبی. چون آدرسها نسبت به جای فرمول تغییر میکنن. مثلاً اگر فرمول رو چند تا سطر پایینتر درگ کنیم، باز هم آدرسها تغییر میکنن و همیشه نسبت به محل جدید فرمول تنظیم میشن. این نوع آدرسدهی توی اکسل خیلی کاربردیه. مثلاً وقتی میخوایم: - جمع چند ردیف رو حساب کنیم - یه فرمول رو برای تعداد زیادی سلول کپی کنیم - یا محاسبات تکراری انجام بدیم 
کلید طلایی آدرس دهی نسبی : در آدرس دهی نسبی اگر سلول به سمت چپ و راست درگ یا کپی بشه عنوان ستون و اگر سلول به سمت بالا یا پایین درگ یا کپی بشه شماره سطر به نسبت تغییر میکند. در پارت سوم میریم سراغ نوع دوم آدرسدهی در اکسل یعنی آدرسدهی مطلق که رفتارش با آدرسدهی نسبی فرق داره.
کلید طلایی آدرس دهی نسبی : در آدرس دهی نسبی اگر سلول به سمت چپ و راست درگ یا کپی بشه عنوان ستون و اگر سلول به سمت بالا یا پایین درگ یا کپی بشه شماره سطر به نسبت تغییر میکند. در پارت سوم میریم سراغ نوع دوم آدرسدهی در اکسل یعنی آدرسدهی مطلق که رفتارش با آدرسدهی نسبی فرق داره.[فهرست آموزش]
پارت سوم: آدرسدهی مطلق در اکسل
توی پارت قبلی با آدرسدهی نسبی آشنا شدیم و دیدیم وقتی یک فرمول رو کپی یا درگ میکنیم، آدرس سلولها هم همراهش تغییر میکنن. یعنی اکسل آدرسها رو نسبت به محل جدید فرمول تنظیم میکنه.
اما همیشه این چیزی نیست که ما بخوایم.
گاهی وقتها یک سلول داریم که میخوایم در همه فرمولها ثابت بمونه و هر چقدر هم فرمول رو کپی کنیم، آدرس اون تغییر نکنه. اینجاست که از آدرسدهی مطلق استفاده میکنیم.
برای اینکه یک آدرس رو ثابت کنیم از علامت $ استفاده میکنیم.
مثلاً این آدرس:$A$۱
یعنی هم ستون A ثابت است و هم سطر ۱ ثابت است. بنابراین اگر فرمول را هرجا کپی کنیم، اکسل همچنان به همان سلول A۱ اشاره میکند.
حالا یک مثال کاربردی بزنیم.فرض کنید در یک جدول بهای تمام شده کالای ساخته شده را داریم و میخواهیم با استفاده از حاشیه سود مورد انتظار، قیمت فروش را محاسبه کنیم.
مثلاً:A۲ = بهای تمام شده کالا B۱ = درصد حاشیه سود مورد انتظار
برای محاسبه قیمت فروش در سلول B۲ مینویسیم:=A۲*(۱+$B$۱)
در اینجا بهای تمام شده هر کالا در ۱ + درصد حاشیه سود ثابت ضرب میشود.
حالا اگر این فرمول را به پایین درگ کنیم:
=A۳*(۱+$B$۱)=A۴*(۱+$B$۱)=A۵*(۱+$B$۱)
میبینیم که آدرس A۲ تغییر میکند چون برای هر کالا متفاوت است، اما B۱ ثابت میماند چون ما آن را مطلق کردهایم.
اگر علامت $ را نگذاریم و بنویسیم:
=A۲*(۱+B۱)وقتی فرمول را به سمت پایین درگ کنیم، آدرس B۱ هم تغییر میکند و تبدیل میشود به:
=A۳*(۱+B۲)=A۴*(۱+B۳)=A۵*(۱+B۴)
که در این حالت محاسبات ما اشتباه میشود.
یک نکته کاربردی هم اینجا هست. وقتی داخل فرمول روی یک آدرس قرار بگیری و کلید F۴ را بزنی، اکسل خودش علامت $ را اضافه میکند و آدرس را مطلق میکند.
پس به طور خلاصه:
آدرسدهی مطلق یعنی ثابت نگه داشتن آدرس یک سلول در فرمولها تا با کپی یا درگ کردن تغییر نکند.
در پارت بعدی میرویم سراغ آدرسدهی ترکیبی (مختلط) که ترکیبی از آدرسدهی نسبی و مطلق است.
پارت سوم: آدرسدهی مطلق در اکسل
توی پارت قبلی با آدرسدهی نسبی آشنا شدیم و دیدیم وقتی یک فرمول رو کپی یا درگ میکنیم، آدرس سلولها هم همراهش تغییر میکنن. یعنی اکسل آدرسها رو نسبت به محل جدید فرمول تنظیم میکنه.
اما همیشه این چیزی نیست که ما بخوایم.
گاهی وقتها یک سلول داریم که میخوایم در همه فرمولها ثابت بمونه و هر چقدر هم فرمول رو کپی کنیم، آدرس اون تغییر نکنه. اینجاست که از آدرسدهی مطلق استفاده میکنیم.
برای اینکه یک آدرس رو ثابت کنیم از علامت $ استفاده میکنیم.
مثلاً این آدرس:$A$۱
یعنی هم ستون A ثابت است و هم سطر ۱ ثابت است. بنابراین اگر فرمول را هرجا کپی کنیم، اکسل همچنان به همان سلول A۱ اشاره میکند.
حالا یک مثال کاربردی بزنیم.فرض کنید در یک جدول بهای تمام شده کالای ساخته شده را داریم و میخواهیم با استفاده از حاشیه سود مورد انتظار، قیمت فروش را محاسبه کنیم.
مثلاً:A۲ = بهای تمام شده کالا B۱ = درصد حاشیه سود مورد انتظار
برای محاسبه قیمت فروش در سلول B۲ مینویسیم:=A۲*(۱+$B$۱)
در اینجا بهای تمام شده هر کالا در ۱ + درصد حاشیه سود ثابت ضرب میشود.
حالا اگر این فرمول را به پایین درگ کنیم:
=A۳*(۱+$B$۱)=A۴*(۱+$B$۱)=A۵*(۱+$B$۱)
میبینیم که آدرس A۲ تغییر میکند چون برای هر کالا متفاوت است، اما B۱ ثابت میماند چون ما آن را مطلق کردهایم.
اگر علامت $ را نگذاریم و بنویسیم:
=A۲*(۱+B۱)وقتی فرمول را به سمت پایین درگ کنیم، آدرس B۱ هم تغییر میکند و تبدیل میشود به:
=A۳*(۱+B۲)=A۴*(۱+B۳)=A۵*(۱+B۴)
که در این حالت محاسبات ما اشتباه میشود.
یک نکته کاربردی هم اینجا هست. وقتی داخل فرمول روی یک آدرس قرار بگیری و کلید F۴ را بزنی، اکسل خودش علامت $ را اضافه میکند و آدرس را مطلق میکند.
پس به طور خلاصه:
آدرسدهی مطلق یعنی ثابت نگه داشتن آدرس یک سلول در فرمولها تا با کپی یا درگ کردن تغییر نکند.
در پارت بعدی میرویم سراغ آدرسدهی ترکیبی (مختلط) که ترکیبی از آدرسدهی نسبی و مطلق است.
۱۹۱۱