[لیست آموزش توابع]
خداحافظی با IFهای طولانی، فرمولهایت را در اکسل خلوت و هوشمند کن!
توی شیتهای اکسل، فرمولهایی نوشتی که از طول مانیتورت هم بزرگتر شدهاند؟پر از پرانتزهای تو در تو که اگر یکی را اشتباه بگذاری کل محاسبات به هم میریزد؟
امروز میخواهیم یاد بگیریم چطور با ابزاری به نام تابع CHOOSE، مثل یک معمار حرفهای در اکسل فرمولنویسی کنیم.
تابع CHOOSE اصلاً چیست و چه کار میکند؟
کاربرد این تابع بسیار ساده و در عین حال به شدت قدرتمند است.
کارش این است: «یک شماره به من بده، تا از بین گزینههایی که برایم چیدهای، دقیقاً همان گزینه را برایت برگردانم.»
ساختار فرمول:
=CHOOSE(index_num, value۱, value۲, value۳, ...)
Index_num (شاخص عددی):عددی است که مشخص میکند کدام گزینه باید انتخاب شود (مثلاً عدد ۱ یعنی گزینه اول، عدد ۳ یعنی گزینه سوم).
Value۱, Value۲, … (گزینهها): لیست انتخابهای شماست که میتواند متن، عدد، فرمول یا حتی یک محدوده (Range) در اکسل باشد.
سناریوی واقعی اول: ساخت گزارش فصلی (سطح متوسط)
فرض کنید در سلول A۲ شماره فصلها (۱ تا ۴) را دارید و میخواهید در ستون B نام انگلیسی فصل درج شود.
به جای نوشتن ۴ تا IF تودرتو، کافیست این فرمول ساده را بنویسید:
=CHOOSE(A۲, "Spring", "Summer", "Autumn", "Winter")
چطور کار میکند؟
اگر در سلول A۲ عدد ۳ باشد، اکسل بدون بررسی شروط دیگر، مستقیماً گزینه سوم یعنی “*Autumn*” را خروجی میدهد. به همین سادگی!
سناریوی واقعی دوم: سوئیچ کردن بین محاسبات (سطح پیشرفته)
حالا فرض کنید مدیر مالی یا صاحب کسبوکار هستید. میخواهید بر اساس گزینهای که کاربر انتخاب میکند، نوع محاسبه به صورت پویا تغییر کند:
اگر کاربر عدد ۱ را انتخاب کرد میانگین فروش محاسبه شود.
اگر عدد ۲ را انتخاب کرد جمع کل فروش محاسبه شود.
اگر عدد ۳ را انتخاب کرد بیشترین فروش ثبتشده محاسبه شود.محدوده دادههای شما: B۱:B۱۰
فرمول طلایی و هوشمند شما با CHOOSE:
=CHOOSE(A۱, AVERAGE(B۱:B۱۰), SUM(B۱:B۱۰), MAX(B۱:B۱۰))
چرا این فرمول فوقالعاده است؟چون به جای اینکه فایل شما سنگین شود و ۳ فرمول مجزا بنویسید، یک سلول را به موتور محرک کل محاسبات شیت تبدیل کردهاید.
دو نکته حیاتی که باید بدانید:
۱- عدد شاخص باید مثبت و بزرگتر از صفر باشد: اگر ایندکس شما ۰، منفی یا بزرگتر از تعداد گزینهها باشد، اکسل خطای !VALUE# میدهد.۲- محدودیت تعداد گزینهها: در نسخههای جدید اکسل میتوانید تا ۲۵۴ گزینه را درون تابع CHOOSE قرار دهید.
فقط دو دقیقه وقت خوندنش کن! 
«*مستری اکسل*،فرمولِ موفقیتِ شغلی!»
اکسلدان شو | رشد شغلی و درآمدی با یادگیری اکسل
توی شیتهای اکسل، فرمولهایی نوشتی که از طول مانیتورت هم بزرگتر شدهاند؟پر از پرانتزهای تو در تو که اگر یکی را اشتباه بگذاری کل محاسبات به هم میریزد؟
امروز میخواهیم یاد بگیریم چطور با ابزاری به نام تابع CHOOSE، مثل یک معمار حرفهای در اکسل فرمولنویسی کنیم.
کاربرد این تابع بسیار ساده و در عین حال به شدت قدرتمند است.
کارش این است: «یک شماره به من بده، تا از بین گزینههایی که برایم چیدهای، دقیقاً همان گزینه را برایت برگردانم.»
=CHOOSE(index_num, value۱, value۲, value۳, ...)
Index_num (شاخص عددی):عددی است که مشخص میکند کدام گزینه باید انتخاب شود (مثلاً عدد ۱ یعنی گزینه اول، عدد ۳ یعنی گزینه سوم).
Value۱, Value۲, … (گزینهها): لیست انتخابهای شماست که میتواند متن، عدد، فرمول یا حتی یک محدوده (Range) در اکسل باشد.
فرض کنید در سلول A۲ شماره فصلها (۱ تا ۴) را دارید و میخواهید در ستون B نام انگلیسی فصل درج شود.
به جای نوشتن ۴ تا IF تودرتو، کافیست این فرمول ساده را بنویسید:
=CHOOSE(A۲, "Spring", "Summer", "Autumn", "Winter")
چطور کار میکند؟
اگر در سلول A۲ عدد ۳ باشد، اکسل بدون بررسی شروط دیگر، مستقیماً گزینه سوم یعنی “*Autumn*” را خروجی میدهد. به همین سادگی!
حالا فرض کنید مدیر مالی یا صاحب کسبوکار هستید. میخواهید بر اساس گزینهای که کاربر انتخاب میکند، نوع محاسبه به صورت پویا تغییر کند:
فرمول طلایی و هوشمند شما با CHOOSE:
=CHOOSE(A۱, AVERAGE(B۱:B۱۰), SUM(B۱:B۱۰), MAX(B۱:B۱۰))
چرا این فرمول فوقالعاده است؟چون به جای اینکه فایل شما سنگین شود و ۳ فرمول مجزا بنویسید، یک سلول را به موتور محرک کل محاسبات شیت تبدیل کردهاید.
۱- عدد شاخص باید مثبت و بزرگتر از صفر باشد: اگر ایندکس شما ۰، منفی یا بزرگتر از تعداد گزینهها باشد، اکسل خطای !VALUE# میدهد.۲- محدودیت تعداد گزینهها: در نسخههای جدید اکسل میتوانید تا ۲۵۴ گزینه را درون تابع CHOOSE قرار دهید.
۶.۵K
۷:۴۱