سند
تلاش برای دریافت سلاح از ایران
نوامبر ۱۹۷۵
محرمانه - بیروت ۱۴۳۵۸EO 11652 GDSبرچسبها: PFOR, LE, IRموضوع: عدم حمایت ایران از مسیحیان لبنان
۱. سفیر ایران، منصور قدّار، امروز صبح به درخواست خودش برای یک مرور کلی اوضاع حاضر شد. در خلال گفتوگوی مفصل، او اشاره کرد که چند هفته پیش، کمیل شمعون درخواست سلاح و/یا کمک مالی از دولت ایران کرده بود. درخواست مشابهی نیز از طرف کتائب (حزب فالانژ) دریافت شده بود. سفیر تلویحاً گفت که درخواستهای مشابهی در گذشته مورد پذیرش قرار گرفته است، بنابراین او آخرین درخواستها را شخصاً به تهران برد. به گفتهٔ او، آنها را به شاه ارائه داد. شاه پس از بررسی دقیق، تصمیم گرفت نه، تکرار میکنم نه، به درخواستهای مسیحیان تن دهد، زیرا به گفتهٔ سفیر، ایران که یک کشور مسلمان است، نمیتواند از عناصر مسیحی در اینجا حمایت کند. یکی از عوامل اصلی این تصمیم این بود که شاه متقاعد شده بود که مسیحیان سخاوت ایران را مخفی نخواهند کرد، تکرار میکنم مخفی نخواهند کرد.
---
برگرفته از کتاب «از «بیشاه» تا ضاحیهٔ بیروت»دکتر خالد الحاج - سند شماره ۱
این سند یک تلگراف محرمانهٔ سفارت آمریکا در بیروت است که در آبان ۱۳۵۴ (نوامبر ۱۹۷۵) مخابره شده. برای روشن شدن مطلب، نکات کلیدی و معنای پشتپردهٔ آن را قدمبهقدم توضیح میدهم:
۱. بستر تاریخی (چرا این درخواست مطرح شد؟)سال ۱۹۷۵ مصادف با شروع جنگ داخلی لبنان است. در این زمان، گروههای مسیحی لبنان (مانند حزب فالانژ به رهبری کمیل شمعون) درگیر درگیریهای شدید با گروههای چپگرا و مسلمان بودند و به شدت نیاز به سلاح داشتند.
۲. درخواست چه بود؟کمیل شمعون (رئیسجمهور اسبق لبنان و رهبر مسیحیان) و حزب فالانژ، از شاه ایران درخواست سلاح و کمک مالی کردند.
۳. پاسخ شاه چه بود؟شاه قولاً و صراحتاً درخواست را رد کرد. دو دلیل اصلی در سند ذکر شده:
· دلیل اول (رسمی و مذهبی): سفیر ایران به آمریکاییها گفته که «ایران یک کشور مسلمان است و نمیتواند از گروههای مسیحی در لبنان حمایت نظامی کند» (چرا که این کار باعث تحریک اعراب و کشورهای مسلمان دیگر میشد).· دلیل دوم (محرمانه و استراتژیک): شاه به سفیرش گفته که به مسیحیان اعتماد ندارد و معتقد است آنها نمیتوانند راز این کمک را مخفی نگه دارند. یعنی اگر شاه به آنها سلاح میداد، آنها آن را فاش میکردند و رسوایی سیاسی برای ایران به وجود میآمد.
۴. نکتهٔ جالب توجه در سندسفیر ایران (منصور قدّار) اشاره کرده که در گذشته چنین درخواستهایی را پذیرفته بودند، اما این بار شخصاً درخواست را به شاه داد و شاه آن را رد کرد.
۵. معنای کلی سند برای امروزاین سند نشان میدهد که در دوران حکومت پهلوی، ایران (برخلاف امروز که حزبالله لبنان را حمایت میکند) از مسیحیان لبنان حمایت نمیکرد و سیاست خارجی بسیار محافظهکارانهای نسبت به جنگ داخلی لبنان داشت. همچنین نشان میدهد که آمریکا در همان زمان اوضاع لبنان و نقش ایران را به دقت زیر نظر داشته است.
خلاصهاش به زبان ساده:"در سال ۱۹۷۵، مسیحیان لبنان از شاه ایران اسلحه خواستند، اما شاه گفت نه، چون اولاً ایران مسلمان است و نباید به مسیحیان اسلحه بدهد، و ثانیاً میترسید مسیحیان این قضیه را لو بدهند و آبروی ایران برود."
تلاش برای دریافت سلاح از ایران
نوامبر ۱۹۷۵
محرمانه - بیروت ۱۴۳۵۸EO 11652 GDSبرچسبها: PFOR, LE, IRموضوع: عدم حمایت ایران از مسیحیان لبنان
۱. سفیر ایران، منصور قدّار، امروز صبح به درخواست خودش برای یک مرور کلی اوضاع حاضر شد. در خلال گفتوگوی مفصل، او اشاره کرد که چند هفته پیش، کمیل شمعون درخواست سلاح و/یا کمک مالی از دولت ایران کرده بود. درخواست مشابهی نیز از طرف کتائب (حزب فالانژ) دریافت شده بود. سفیر تلویحاً گفت که درخواستهای مشابهی در گذشته مورد پذیرش قرار گرفته است، بنابراین او آخرین درخواستها را شخصاً به تهران برد. به گفتهٔ او، آنها را به شاه ارائه داد. شاه پس از بررسی دقیق، تصمیم گرفت نه، تکرار میکنم نه، به درخواستهای مسیحیان تن دهد، زیرا به گفتهٔ سفیر، ایران که یک کشور مسلمان است، نمیتواند از عناصر مسیحی در اینجا حمایت کند. یکی از عوامل اصلی این تصمیم این بود که شاه متقاعد شده بود که مسیحیان سخاوت ایران را مخفی نخواهند کرد، تکرار میکنم مخفی نخواهند کرد.
---
برگرفته از کتاب «از «بیشاه» تا ضاحیهٔ بیروت»دکتر خالد الحاج - سند شماره ۱
این سند یک تلگراف محرمانهٔ سفارت آمریکا در بیروت است که در آبان ۱۳۵۴ (نوامبر ۱۹۷۵) مخابره شده. برای روشن شدن مطلب، نکات کلیدی و معنای پشتپردهٔ آن را قدمبهقدم توضیح میدهم:
۱. بستر تاریخی (چرا این درخواست مطرح شد؟)سال ۱۹۷۵ مصادف با شروع جنگ داخلی لبنان است. در این زمان، گروههای مسیحی لبنان (مانند حزب فالانژ به رهبری کمیل شمعون) درگیر درگیریهای شدید با گروههای چپگرا و مسلمان بودند و به شدت نیاز به سلاح داشتند.
۲. درخواست چه بود؟کمیل شمعون (رئیسجمهور اسبق لبنان و رهبر مسیحیان) و حزب فالانژ، از شاه ایران درخواست سلاح و کمک مالی کردند.
۳. پاسخ شاه چه بود؟شاه قولاً و صراحتاً درخواست را رد کرد. دو دلیل اصلی در سند ذکر شده:
· دلیل اول (رسمی و مذهبی): سفیر ایران به آمریکاییها گفته که «ایران یک کشور مسلمان است و نمیتواند از گروههای مسیحی در لبنان حمایت نظامی کند» (چرا که این کار باعث تحریک اعراب و کشورهای مسلمان دیگر میشد).· دلیل دوم (محرمانه و استراتژیک): شاه به سفیرش گفته که به مسیحیان اعتماد ندارد و معتقد است آنها نمیتوانند راز این کمک را مخفی نگه دارند. یعنی اگر شاه به آنها سلاح میداد، آنها آن را فاش میکردند و رسوایی سیاسی برای ایران به وجود میآمد.
۴. نکتهٔ جالب توجه در سندسفیر ایران (منصور قدّار) اشاره کرده که در گذشته چنین درخواستهایی را پذیرفته بودند، اما این بار شخصاً درخواست را به شاه داد و شاه آن را رد کرد.
۵. معنای کلی سند برای امروزاین سند نشان میدهد که در دوران حکومت پهلوی، ایران (برخلاف امروز که حزبالله لبنان را حمایت میکند) از مسیحیان لبنان حمایت نمیکرد و سیاست خارجی بسیار محافظهکارانهای نسبت به جنگ داخلی لبنان داشت. همچنین نشان میدهد که آمریکا در همان زمان اوضاع لبنان و نقش ایران را به دقت زیر نظر داشته است.
خلاصهاش به زبان ساده:"در سال ۱۹۷۵، مسیحیان لبنان از شاه ایران اسلحه خواستند، اما شاه گفت نه، چون اولاً ایران مسلمان است و نباید به مسیحیان اسلحه بدهد، و ثانیاً میترسید مسیحیان این قضیه را لو بدهند و آبروی ایران برود."