عکس پروفایل سالومه داداشی|ارشد روانشناسی بالینیس
۶۴ عضو

سالومه داداشی|ارشد روانشناسی بالینی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی از دانشگاه خوارزمیکودک و نوجوان، رشد و آسیب‌شناسی کودک و نوجوان، بازی و فرزندپروریرزرو وقت مشاوره: Dadashisaloome
فرزندپروری با سالومه راهی برای کاهش فشار بچه داری
thumbnail
خلاصه‌ی چهار مرحله‌ی رشد_فکری_کودک از دید پیاژه، روانشناس سوئیسی:
مرحله ۱ (از تولد تا ۲ سالگی): بچه با دست و دهنش فکر می‌کنه. هنوز نمی‌تونه تو ذهنش تصویر بسازه، به همین دلیل از راه بازی کردن با اشیا (مکیدن، گرفتن، زدن) دنیا رو یاد می‌گیره. مثلاً با بارها انداختن توپ یا جغجغه، می‌فهمه «رها کردن» چه اثری داره.
مرحله ۲ (۲ تا ۷ سالگی): بچه نشونه‌ها رو می‌فهمه اما سیر منطقی نداره. بچه‌ها می‌تونن نقش بازی کنن (مثلاً تصور کنه چوب دستی اسبه) اما هنوز منطق بزرگ‌ترها رو ندارن. فکرش خودمحوره؛ مثلاً فکر می‌کنه اگه چشمش رو ببنده، شما هم اون رو نمی‌بینید.
مرحله ۳ (۷ تا ۱۱ سالگی): بچه فقط با چیزهای عینی و واقعی منطقی فکر می‌کنه. می‌تونه مسائل ریاضی ساده رو حل کنه، اما فقط اگه اون مسائل رو با اشیای واقعی جلوی چشمش ببینی. مثلاً می‌فهمه اگه آب رو از لیوان کوتاه به بلند بریزی، مقدار آب کم یا زیاد نمی‌شه (حفظ مقدار)، اما هنوز نمی‌تونه دربارهٔ مفاهیم انتزاعی مثل عدالت بحث کنه.
مرحله ۴ (۱۱ سالگی تا بزرگسالی): نوجوان می‌تونه دربارهٔ چیزهای انتزاعی فکر کنه. نوجوان مثل یه دانشمند کوچک فکر می‌کنه: فرضیه می‌سازه، گزینه‌های مختلف رو تو ذهنش بررسی می‌کنه، و دربارهٔ مفاهیمی مثل آزادی، عدالت یا معنای زندگی بحث می‌کنه.
خلاصه‌ی یک خطی: بچه از «فکر کردن با دست و دهن» شروع می‌کنه و کم‌کم به «فکر کردن انتزاعی مثل یه دانشمند» می‌رسه.
سالومه داداشیکانال فرزندپروری با سالومهhttp://ble.ir/farzandparvaribasaloome
undefined۲

۷۱

۲۰:۵۹