روابط موضوعی در روانکاویتوی روانکاوی مبحثی داریم به اسم روابط موضوعی. منظور، روابط نوزاد با والدشه که این رابطه به شکلی که نوزاد درکش می‌کنه توی اون درونی می‌شه؛ شاید حتی با واقعیت موجود توی اون رابطه هم ارتباطی نداشته باشه!
به شکلی که نوزاد این رابطه با والدش رو درک می‌کنه می‌گیم بازنمایی ذهنی موضوع، که بار هیجانی داره؛ گاهی خوشایند و گاهی ناخوشایند.
هر آنچه توی نوزاد احساس ناخوشایندی ایجاد کنه، توی اون درونی می‌شه و به موضوع بد درونی تبدیل می‌شه.
از اونجایی که نوزاد هنوز ذهن رشد‌یافته‌ای نداره، دنیا رو به دو شکل می‌بینه: یا خوب برای من یا بد برای من. انگار دنیا رو به سیاه و سفید تبدیل می‌کنه.
بچه هنوز نمی‌تونه این رو درک کنه که این موضوعی که درونی کرده، همون کسی‌ست که توی جهان خارج ناکامش یا وحشت‌زده‌ش کرده.
حالا تمام این موضوع‌هایی که درونی شدن، چه خوب و چه بد، روابط نوزاد رو با بقیه‌ی آدم‌های دنیا هم شکل می‌دن و حتی توی بزرگسالی هم با فرد می‌مونن.
مثلاً همین که ما توی خونه مادر یا پدر رو سرد تجربه می‌کنیم، ممکنه توی روابط هم به افرادی جذب بشیم که توی رابطه ناکاممون می‌کنن. نیازهای ناکام‌مونده ممکنه همچنان ناکام بمونن.
---
سالومه داداشیارشد روانشناسی بالینیکانال فرزندپروری با سالومهhttp://ble.ir/farzandparvaribasaloome