نظر دکتر محمد استعلامی درباره رازان شمارهٔ ۳۷نیکفام عزیز با درود و مهر، رازان شمارۀ سیوهفت را خواندم. شمارۀ پُر و پیمانی بود. شما در معرفی بزرگان شهرمان به نسل جوانتری رسیدهاید و این خدمت بزرگی است به شهر و زندگی فرهنگی همشهریها. دست مریزاد!
۱. یکبار دیگر از این که سالیانی دور از اراک بوده و از آشنایی مستقیم با چهرههای ممتاز فرهنگی آن دیار دور ماندهام دلم گرفت. سلام مرا به دکتر شاهحسینی برسانید. کاش آنجا بودم و با ایشان از نزدیک آشنا میشدم.۲. در این شماره سهم آقای حرّی و مراتب فرهنگی ایشان را هم بازنمودهاید و بزرگداشت آقای دکتر شاهحسینی در واقع بزرگداشت آقای حرّی هم بوده است.۳.مقالۀ آقای کلانتری و داستان مکتبخانه هم خواندنی بود و شگفت که با آن همه کاری که از ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰ در ایران شده بود، میبینیم که بعد از شهریور بیست هم آموزش همگانی و مدرسه به بسیاری جاها نرسیده است. نمیدانم عزیزان هموطن میدانند که فروغی و حکمت و صدیق اعلم چه خون دلی خورده بودند تا آموزش همگانی را واقعاً «همگانی» کنند؟ ۴.نقد آقای فیروزیان دربارۀ کتاب «گلهای تازه» هم قصّۀ غمانگیز این روزگار بود. نمیدانم چند در صد از تحصیل کردههای ما از آنچه داوود پیرنیا و بعد از او سایه برای رشد و تعالی موسیقی ملی ایران کردهاند خبر دارند؟ نقد آقای فیروزیان را باید ستایش کرد که با شهامت نشان دادهاند که در این روزگار فرهنگزدایی شده، هر بیمایهیی دعوی پژوهندگی دارد و لابد این «سیّد!» مؤلف «گلهای تازه» خودش را در شمار محققان بزرگ هم میبیند. بر احوال این ملک باید گریست!
مراقب سلامت وجود عزیزتان باشید. با آرزوی روزهای بهتری برای ایران عزیزمان. استعلامی.
https://ble.ir/faslnamehrazan
۲