د
معرفتشناسی جهالت(خطاب اول در باب تفرقه و جهالت)جهالت خیلی هزینهآور است، خیلی دردآور است؛جهالت خون میطلبدجهالت خون میطلبدجهالت خون میطلبدجهالت خون میریزد بر زمین،نه هر خونی: پاکترین خونها، بیشترین خونها.
ما در مقابل «خباثت»، عموما جهالت را به خودمان و دیگران میبخشیم: «خب نمیدونستم»!اما حواسمان نیست بسیاری اوقات نتیجه فرقی ندارد، اگر حواسمان به خونریزی و جبرانناپذیری جهل باشد، آن وقت مسئولیتگریزانه نمیگوییم «خب نمیدونستم»، فروتنانه و شرافتمندانه میگوییم: «حق ندارم ندانسته حرفی بزنم و کاری کنم».
شاید بگویید حرف من کمی تند است، چرا جهالت ما ممکن است به ریختهشدن خون، آنهم پاکترین خونها (مثل خون رهبر شهید، مثل خون کودکان میناب) ختم شود؟
جواب، در این متن مستند «زیارت اربعین» و مشابهش در دیگر متون دینی است:
«و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهاله و حیرت الضلاله».
«و (حضرت سیدالشهداء) خون خویش را در راه تو هدیه کرد، تا بندگانت از جهالت و حیرت گمراهی بیدار شوند»
پس اگر این بندگان جاهل نبودند، آیا باز هم سزاوار بود خون پاکترین وجود مقدس انسانی، امام حسین علیه السلام بر زمین بریزد؟ آیا نمیشد فاجعهٔ کربلا رخ ندهد؟
جهالت خیلی خطرناک است، از جهالت بترسیم و بپرهیزیم و هرجا دیدیدم ریشهاش را بزنیم.
خوب است در ایام اربعین سید شهیدان ایران یکبار زیارت اربعین را با توجه به ترجمهاش مرور کنیم.
@FihMaFih
۰:۵۱