فوتوفن دوم: قهرمان پاستوریزه به درد لای جرز میخورد! 
بدترین اتفاق برای یک فیلمنامه این است که قهرمانِ داستان صرفاً یک «قربانیِ منفعل» باشد. یعنی فقط بنشیند تا اتفاقات برایش رخ بدهند و او واکنش نشان دهد.
قهرمانِ جذاب باید اشتباه کند، تصمیمهای غلط بگیرد، گند بزند، برای درست کردنش تلاش کند و دوباره گند بزند! درام از همین دستوپا زدنها و انتخابها متولد میشود، نه از مظلومیت کاراکتر.
قانون طلایی: کاراکتر تو با «انتخابهایش» در لحظات بحرانی تعریف میشود، نه با بلایایی که از آسمان بر سرش نازل میکنی. او را در منگنه بگذار و ببین چه کار میکند! از طرف یه فیلمنومه نویس __@filmnomeh
بدترین اتفاق برای یک فیلمنامه این است که قهرمانِ داستان صرفاً یک «قربانیِ منفعل» باشد. یعنی فقط بنشیند تا اتفاقات برایش رخ بدهند و او واکنش نشان دهد.
قهرمانِ جذاب باید اشتباه کند، تصمیمهای غلط بگیرد، گند بزند، برای درست کردنش تلاش کند و دوباره گند بزند! درام از همین دستوپا زدنها و انتخابها متولد میشود، نه از مظلومیت کاراکتر.
قانون طلایی: کاراکتر تو با «انتخابهایش» در لحظات بحرانی تعریف میشود، نه با بلایایی که از آسمان بر سرش نازل میکنی. او را در منگنه بگذار و ببین چه کار میکند! از طرف یه فیلمنومه نویس __@filmnomeh۲