درآمدی بر میراث راهبردی امام شهید امت ملت بدون قدرت و قدرت بدون ملت درد تاریخ معاصر ایران بود... البته تا پیروزی انقلاب اسلامی؛ جمعیت داشتیم اما اجماع نه، حکومت داشتیم اما حکمت نه، سرزمین داشتیم اما حاکمیت نه؛ اجزا و مولفههای قدرت در ایران پراکنده و منفصل از هم بودند. این بیماری ایران را از پا انداخته بود؛ ظاهرا سرپا بود ولی گوشهگیر و ترسو و چشمش به دست دیگران؛ تا آنجا که جوری لباس بایست میپوشید که خوشایند دیگران باشد...انگار همه چیز برایش میوه ممنوعه بود. ملت نانخور و مزاحم و توشهخور تلقی میشدند. حکومت طلبکار مردم بود و پاتوق شرخران و محله باجگیران. حاکمیت نرخ و قیمت داشت و قابل چشم پوشی! و بیگانگان نسبت به آن محرمتر بودن تا ملت. گاهی که بیدار میشدیم یا میخواستیم بیدار شویم برایمان لالایی میخواندن و در خوابمان میکردن و دوباره بساط را پهن! یا برایمان افسانهای میخواندن از گذشته! یا مبارزهای برایمان ترتیب میدادند و ما را به جان حریفی نحیف میانداختند و زهرمان را میگرفتند و در قفس را میبستند؛ سرزمینمان را قفسمان کرده بودند. اما مگر میشود دریا را در تنگ جای داد؟! دریا ناگهان طوفانی شد و قفس تنگ شکست. کسی آمد و تکهتکههای قدرت ملی که جدا جدا و در گوشه و کنار گم شدهبودند را پیدا کرد. امام خمینی (ره) نسخه همه چیز را پیچید و هر قطعه را سرجای خودش گذاشت و بیماریها و بندها را از قدرت ملی گشود. پرچم را به دست گرفت و علم بر دوش به ملت قدرت گام برداشتن بخشید و قدرت ملی را راهبری کرد... گذشت... علم و پرچم ملی به بلدراهی دیگر رسید؛ آری ایشان امام خامنهای (ره) بودند. ادامه راه اما آسان نبود؛ دشمنان و فتنهها هزار هزار. اما از قضای الهی امام هم حال را میفهمیدند و هم احوال را میپرسیدند. ایشان بودند که خمیر قدرت ملی را خوب ورز دادند و به ان هرآنچه را که لازم داشت تا خوب شکل بگیرد اضافه نمودند؛ اضافاتی بعضا از جنس فوت کوزهگری!...امام خامنهای رضواناللهتعالیعلیه به درستی درد گم بودن تفکر و رفتار و قدرت راهبردی در ایران معاصر را با تمام وجودشان درک کردند و آن را با شیواترین و بلیغترین بیان برای ملت مجسم کردند. اما مهمترین کار ایشان در این راه از قوه به فعل دراوردن مولفههای قدرت ملی در ایران بود. با پیروزی انقلاب اسلامی مولفههای قدرت ملی از گم بودگی رها شده بودند اما این مولفهها به ویژه مولفههای اجتماعی و نرم با بیشفعالی دشمنان در دشمنی به فعلیت نرسیده بودند و بعضا در حد شعار باقی مونده بودند. این امام خامنهای رضوان الله تعالی علیه بودند که به دریا جرات طوفان دادند؛ امواج دریای قدرت ملی ایران اسلامی بساط عیش و نوش استعمارگران ساحلنشین را در هم کوبید و کشتیهای به گل نشستهی محرومان و مظلومان را به آغوش و کانون دریای قدرت بازگرداند. علی کرمی، عضو اندیشگاه بیانیه گام دوم#یادداشت#امام_شهید
gaame2.ir@gaame_2