آنقدر حافظ گُشودم در پیِ 'تو' شب به شبجانِ حافظ زین همه بیمهریَت آمد به لب
`
`۲۱:۵۲
عاشورا، شکوهِ فریادیست در میانهی سکوت ظلم. روزی که حقیقت، تنها و تشنه بر خاک افتاد و زمان، شرمزده ایستاد. خون، بر نیزه رفت تا بماند عدالت، تا جاودانه شود آزادگی. و زینب، ایستاد بر ویرانهی داغ، تا تاریخ بداند که عشق، هرگز بیصدا نمیمیرد. و کربلا، هر سال تکرار میشود، نه برای سوگ، که برای بیداری.
۸:۰۱
۹:۲۳
جان پناهِ شعࢪ! تصویر
تصویرلبخندت سرزمینِ پرستوهایِ سرگردان است! :)🩵`
`۹:۲۳
-به طعنه گفت رقیبم کجاست دلبرِ تو؟
به سینه کردم اشاره که جایِ ' او' اینجاست!`
به سینه کردم اشاره که جایِ ' او' اینجاست!
`۹:۲۴
ای فلک پیرم درآمد تا که فهماندی به منخرجِ بیش اندازهیِ مِهر و محبت ابلهیست!`
`۹:۲۴
_
۱۱:۱۰
برایم شعر بفرست حتیشعرهایی که عاشقانِ دیگرتبرای' تو' میگویندمیخواهم بدانمدیگران که دچارِ تو میشوندتا کجایِ شعر پیش میروندتا کجایِ عشقتا کجایِ جادهای که مندرانتهایِ آن ایستادهام...!`
`۱۱:۱۰
اونجا که سحرِ رستگار میگه:
‹ چقدر ساده میشد
در این برف ردِ پایِ دو نفر بماند
اما غرورت...
اما غرورم...🩹` ›
‹ چقدر ساده میشد
در این برف ردِ پایِ دو نفر بماند
اما غرورت...
اما غرورم...
🩹` ›۱۱:۱۱
_
۷:۵۳
_
۹:۳۳
۹:۳۳