کارکنان توانمند، دانشگاه توانمند؛ضرورت توجه به سرمایه انسانی برای ارتقای کیفیت پژوهش و آموزش عالی دانشگاهی که از کارکنانش انتظار دارد موتور آموزش و پژوهش را به حرکت درآورند، نمی‌تواند نسبت به تجربه شغلی آنان بی‌تفاوت باشد. اصلاح وضعیت کارکنان غیرهیئت‌علمی هزینه‌ای اضافی نیست؛ سرمایه‌گذاری مستقیم بر کیفیت آموزش، سرعت پژوهش، رضایت دانشجو و ظرفیت تولید علم است.دانشگاه زمانی می‌تواند برای جامعه، نیروی انسانی توانمند تربیت کند که در درون خود نیز بتواند نیروی انسانی توانمند را جذب، حفظ، رشد و به‌کارگیری کند. بنابراین، مسئله کارکنان، مسئله حاشیه‌ای دانشگاه نیست؛ یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سلامت و آینده آن است.
نارضایتی کارکنان دانشگاه در بسیاری از موارد به میزان حقوق یا برخی مزایای رفاهی تقلیل می‌یابد؛ در حالی که بررسی مجموعه عوامل مطرح‌شده درباره وضعیت کارکنان دانشگاه‌های دولتی ایران نشان می‌دهد مسئله عمیق‌تر است:
ترکیبی از شکاف منزلتی، ادراک بی‌عدالتی، ضعف نظام جبران خدمات، محدودیت مسیر رشد، افزایش مسئولیت بدون اختیار، بروکراسی فرساینده و کاهش احساس معنا و اثرگذاری. کوه یخی که بخش عمده آن در زیر اقیانوس پنهان است و نه خود کارمند و نه احتمالا تصمیم‌گیران دانشگاه به آن توجه دارند.
در این مطلب به شرح این مسئله می‌پردازیم:
متن کامل در ویرگول
متن کامل در لینکداین
LinkedIn | Bale | Virgool | Telegram۴