ح

حَـــ؛ـــــزْن

حزن نمادِ زیبایی از غمه ؛ آهی نرم، اشکی پنهان، یا سکوت پرمعنا که از عمق وجود برمی‌خیزه و گاهی با امیدِ رهایی آمیخته میشود .ریشه‌ اش از "حَزِنَ" می‌آید ؛ یعنی سنگین شدن دل «‍🩹»