ادامه مطلب پیشینپاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــیعنی نگو این، مسئلهی مهمی نیست و معلوم است حاصل میشود و دیگر نیاز به دعا کردن نیست یا چیزی نیست که برای بهدستآمدنش بخواهم دعا کنم.دعا؛ یعنی صدا کردنِ کسی برای درخواستِ چیزی از او.متن کامل آیه این است: «وَ قَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ»[غافر:۶۰]؛ «و پروردگارتان گفت: مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم، آنان که از عبادت من تکبّر ورزند، به زودی خوار و رسوا به دوزخ درآیند.» (ترجمه انصاریان). خداوند ابتدا از طریق پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) به بندگانش دستور میدهد که دعا کنند تا استجابت شود. سپس میفرماید دعا نکردن (که بهتعبیر امام صادق (علیهالسلام) همان عبادت نکردن است،) نشانه تکبّر ورزیدن در برابر خداوند (عزّوجلّ) است و عقوبتی سخت در پی دارد.یعنی احتمال باز شدن آن در (برآورده شدن آن حاجت) بیشتر خواهد بود.یعنی مقصود خداوند از "کسانی که از روی تکبر، تن به عبادت پروردگارشان نمیدهند"، کسانیاند که از روی تکبر، دعا نمیکنند و حاجاتشان را از او نمیخواهند.لابد شنیدهاید که بعضی افراد میگویند: "من از خدا چیزی نمیخواهم." بر اساس آنچه ذکر شد، حتی اگر منظورِ چنین اشخاصی این باشد که خداوند به احوال من آگاه است و من به قضای او راضی هستم و…، باز هم چنین سخنی، سخن درستی نیست و چنین اخلاقی ناشایست است؛ چراکه دعا کردن نشانه تواضع است و کسی که دعا نمیکند، گویا در برابر خداوند تکبر میورزد.«أوّاه»، بر وزن فعّال است و دلالت بر کثرت «آه کشیدن» دارد؛ یعنی حضرت ابراهیم (علیهالسلام) بسیار «آه» میکشید! جالب است بدانید: - همانطور که پیشتر در مطلبی با عنوان «چرا انسان هنگام درد، ناخودآگاه «آه» میگوید؟» ذکر شده بود، - «بهراستی که «آه» نامی است از نامهای خداوند (عزّوجلّ)؛ پس کسی که بگوید «آه»، از خداوند (تبارکوتعالی) یاری طلبیده است.» (التوحید، ص۲۱۹)https://dastvar.blog.ir/1398/04/31-3#امام_باقر_علیه_السلام #امام_صادق_علیه_السلام #دعا #تواضع #عبادت #عبودیت #حاجت #استجابت_دعا #تکبر #بندگی #ذلت #جهنم #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۸:۱۹
دل از شهرت به تنگ آمد، زهی رندی و گمنامی……عَنْ بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْأَزْدِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ:«إِنَّ مِنْ أَغْبَطِ أَوْلِيَائِي عِنْدِي عَبْداً مُؤْمِناً ذَا حَظٍّ مِنْ صَلاَحٍ أَحْسَنَ عِبَادَةَ رَبِّهِ وَ عَبَدَ اَللَّهَ فِي اَلسَّرِيرَةِ وَ كَانَ غَامِضاً فِي اَلنَّاسِ فَلَمْ يُشَرْ إِلَيْهِ بِالْأَصَابِعِ وَ كَانَ رِزْقُهُ كَفَافاً فَصَبَرَ عَلَيْهِ فَعُجِّلَتْ بِهِ اَلْمَنِيَّةُ فَقَلَّ تُرَاثُهُ وَ قَلَّتْ بَوَاكِيهِ.»الکافي، ج۲، ص۱۴۱از امام صادق، از رسول خدا (صلواتاللهعلیهما) نقل شده است:خداوند (عزّوجلّ) فرموده است:«بهراستی حسرتبرانگیزترین دوستانم نزد من، بندهی مؤمنی است که بهرهای از صلاح (سلامت نفس) دارد، عبادت پروردگارش را بهخوبی بهجا میآورد و خداوند را در نهان (پنهانی) عبادت میکند،اما میان مردم گمنام است و با انگشت به او اشاره نمیکنند (معروف و مشهور نیست)، روزیاش بهاندازه کفافِ (زندگیاش) است (نه بیشتر)، اما بر همینمقدار صبر میکند. وقتی مرگش فرا رسد، میراثش (داراییهایش) اندک است و گریهکنندگان (بر پیکرش) هم کم هستند.#رسول_خدا_صلی_الله_علیه_و_آله #امام_صادق_علیه_السلام #ایمان #عبادت #بندگی #اولیاء_الله #دوستان_خدا #شهرت #گمنامی #مرگ #تشییع_جنازه #روزی #قناعت #صبر #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۶:۳۱
Ayatollah Sobhani.mp3
۰۱:۴۷-۱.۶۴ مگابایت
ذکر فضیلت حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) در قرآن کریمآیتالله جعفر سبحانی، بعد از درس خارج ۱۴۰۴/۸/۱۲@hadithona۷:۳۷
دل از شهرت به تنگ آمد، زهی رندی و گمنامی… (۲)…عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: سَمِعْتُهُ يَقُولُ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ:«طُوبَى لِعَبْدٍ نُوَمَةٍ عَرَفَهُ اَللَّهُ وَ لَمْ يَعْرِفْهُ اَلنَّاسُ أُولَئِكَ مَصَابِيحُ اَلْهُدَى وَ يَنَابِيعُ اَلْعِلْمِ يَنْجَلِي عَنْهُمْ كُلُّ فِتْنَةٍ مُظْلِمَةٍ لَيْسُوا بِالْمَذَايِيعِ اَلْبُذُرِ وَ لاَ بِالْجُفَاةِ اَلْمُرَاءِينَ.»الکافي، ج۲، ص۲۲۵از امام صادق، از رسول خدا (صلواتاللهعلیهما) نقل شده است:«خوشا به سعادت بندهی بیسروصدایی که خدا او را میشناسد، اما مردم او را نمیشناسند!آنها چراغهای هدایت و چشمههای دانشاند.هر فتنهی تاریکی، از جانب آنان روشن و آشکار میشود.آنها نه فاشکنندهی اسرارند و نه تندخو و خودنما.»پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــمحل تأمل است؛ کسیکه بیسروصداست، جلوهگری ندارد و در میان عموم مردم شناختهشده نیست، چهطور میتواند چراغ هدایت و چشمه صدور دانش و روشنگر فتنهها باشد؟#رسول_خدا_صلی_الله_علیه_و_آله #امام_صادق_علیه_السلام #سکوت #هدایت #دانش #علم #فتنه #شهرت #گمنامی #کتمان #افشای_سر #روزی #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۱۸:۰۶
شدت وصفناپذیر عاطفه مادری!…عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ:«…فَلَمَّا جَاءَتْ سَارَةُ فَأُخْبِرَتِ اَلْخَبَرَ قَامَتْ إِلَى اِبْنِهَا تَنْظُرُ فَإِذَا أَثَّرَ اَلسِّكِّينُ خُدُوشاً فِي حَلْقِهِ فَفَزِعَتْ وَ اِشْتَكَتْ وَ كَانَ بَدْءَ مَرَضِهَا اَلَّذِي هَلَكَتْ فِيهِ…»الکافي، ج۴، ص۲۰۷از ابوبصیر نقل شده است: از امام باقر (علیهالسلام) شنیدم که میفرمودند:«زمانی که ساره (هاجر؛ مادر حضرت اسماعیل) آمد و خبر (ماجرای ذبح فرزندش توسط حضرت ابراهیم علیهمالسلام) به او داده شد، بلند شد و سمت پسرش رفت و به او نگریست.وقتی خراشی که بر اثر چاقو بر گلوی اسماعیل افتاده بود را دید، بهگریه فریاد برآورد و دچار دردی شد. این، آغاز بیماری او (مادر اسماعیل) بود که در آن از دنیا رفت.»پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــدر متن کافی (نسخه دار الکتب الاسلامیة)، «ساره» ذکر شده، اما گویا اشتباهی رخ داده؛ چراکه با استناد به احادیث متعدد، فرزندی که قربانی شد، (بهخلاف آنچه در تورات تحریفشده ذکر شده،) حضرت «اسماعیل ذبیحالله» بوده است و مادرش جناب «هاجر» (علیهماالسلام).#امام_باقر_علیه_السلام #حضرت_ابراهیم_علیه_السلام #حضرت_اسماعیل_علیه_السلام #مادر #هاجر #محبت #فرزند #بیماری #مرگ #درد #گریه #روز_مادر #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۷:۳۶
نسیمی فراگیر و رایحهای دلانگیز که بر زندگی مردان میوزد!…عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي اَلْمِقْدَامِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلْعَاصِمِيُّ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ اَلْبَصْرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حَسَّانَ عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: فِي رِسَالَةِ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِلَى اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ:«لاَ تُمَلِّكِ اَلْمَرْأَةَ مِنَ اَلْأَمْرِ مَا يُجَاوِزُ نَفْسَهَا فَإِنَّ ذَلِكَ أَنْعَمُ لِحَالِهَا وَ أَرْخَى لِبَالِهَا وَ أَدْوَمُ لِجَمَالِهَا فَإِنَّ اَلْمَرْأَةَ رَيْحَانَةٌ و لَيْسَتْ بِقَهْرَمَانَةٍ…»الکافي، ج۵، ص۵۱۰از امام باقر و امام صادق، نقل شده است که در (بخشی از) نامهی امیرالمؤمنین به (فرزندشان) امام حسن (علیهمالسلام) چنین آمده است:«به زن، کارهای غیر مربوط به خودش را وامگذار!با انجام این توصیه، حالش بهتر، خاطرش آسودهتر و زیباییاش ماندگارتر خواهد بود؛چراکه زن [مانند] یک شاخه از گیاهی خوشرایحه است، نه پیشکار خانه…»•┈┈••✾•
•✾••┈┈•...حَدَّثَنَا يَسَارٌ مَوْلَى أخي أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَنَسٍ عَنِ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ:«حُبِّبَ إِلَيَّ مِنْ دُنْيَاكُمُ النِّسَاءُ وَ اَلطِّيبُ و جُعِلَ قُرَّةُ عَيْنِي في اَلصَّلاَةِ.»الخصال، ج۱، ص۱۶۵از رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) نقل شده است:«از دنیای شما، «زنها» و «چیزهای خوشرایحه» برای من دوستداشتنی شدهاندو شادی و آرامش چشمان من، در نماز قرار داده شده است.»پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــ«الرَّيحان: نَبْتٌ طَيِّبُ الرَّائحَةِ، أو كُلُّ نَبْتٍ كذلك، أو أطْرافُه، أو ورَقُهُ.» (القاموس المحیط، ص۳۰۷) / «الرَّيحان: كلُّ بَقْل طيّب الرِّيح، واحدته رَيْحَانة، و الجمع رَياحِين.» (کتاب الماء، ج۲، ص۱۸۵)؛ «ریحان» عبارت است از هر گیاهی که خوشرایحه و خوشعطر است و «ریحانه» به یک شاخه از چنین گیاهی گفته میشود.«القَهْرَمَانُ: الخازن، الوكيل، الموهوب، المتسلِّط، رئيس الخدم، صاحب الحكم الآمر، المسيطر الحفيظ على من تحت يده، من أمناء الملك و خاصته، القائم بأموره، من الفارسية.» (المعجم المفصل في المعرب و الدخيل، ص۳۸۱)؛ «قهرمان» که در اصل واژهای فارسی بوده، به کسی گفته میشود که مسئول کل امور منزل است؛ سرپرست خدمتکاران است، حافظ مایملک است، به امور مالی رسیدگی میکند، دخل و خرج خانه را تدبیر میکند، خرید مایحتاج را مدیریت میکند و…در سند دیگری که مرحوم کلینی ذکر کرده است، همین عبارات از اصبغ بن نباته، از امیرالمؤمنین نقل شده، اما نه خطاب به امام حسن (علیهماالسلام)، بلکه خطاب به فرزند دیگراشان؛ محمد بن حنفیه. این امکان هست که نامه در دو نسخه و خطاب به هر دو فرزند ارسال شده باشد.«حَبَّبَ الشى ءَ إِليه: جعله يُحبُّه. و فى التنزيل العزيز: «وَ لٰكِنَّ اَللّٰهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ اَلْإِيمٰانَ» [حجرات:۷].» (المعجم الوسيط، ج۱، ص۱۵۰)؛ گویا فاعلِ فعل مجهولِ «حُبِّبَ» خداوند است و مقصود رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) این است که این «خداوند» است که محبت این دو وجود را در دل من کاشته و آنها را محبوب من ساخته است.«الطِّيبُ: كلُّ ذي رائحةٍ ذَكِيَّةٍ يُتَّخذُ للشَّمِّ، و تَطَيَّبَ: استعملَهُ.» (الطراز الأول، ج۲، ص۲۵۶)؛ هرچیز خوشرایحهای که از آن بهعنوان عطر استفاده میشود.«قَرَّ عَيْنُه: سُرَّ و رضى، فهو قرير العين. و يقال: قَرَّ بهذا الأَمر عينًا. و فى التنزيل العزيز: «كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهٰا وَ لاٰ تَحْزَنَ»[قصص:۱۳].» (المعجم الوسيط، ج۲، ص۷۲۴)؛ در نماز است که رسول «قرار» مییابد، از غمها رها میشود و نور آرامش و برق شادی در چشمان مبارکش نمایان میگردد.پانوشت مهم در مطلب بعدی.۱۵:۰۳
ادامه مطلب پیشینپانوشتـــــــــــــــــــــــــــــــــچنانچه ملاحظه فرمودید:در حدیث نخست، برای توصیف «زن»، از واژه «ریحان» (گیاه خوشرایحه)، استفاده شده استو در حدیث دوم، جنس «زن» در کنار «طِیب» (چیزهای خوشرایحه)، از دوستداشتنیترین موجودات دنیا برای رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) شمرده شده. آنهم نه اینکه علاقه - نعوذ بالله - از روی هوس یا سلیقهای شخصی باشد؛ بلکه این محبت فوقالعاده را خداوند در دل رسولش کاشته است.وجود «زن»، وجودی «روحانی» و از جنس «رایحهای خوش» است.«ریحان» از ماده «ر و ح»؛ عنصری است که علاوه بر اینکه خوشرایحه، دلپذیر و حالخوبکن است، مانند «نسیمی دلانگیز»؛ لطیف، سیّال، منعطف، شکلپذیر، منتشرشونده و نافذ است؛«الرَّاءُ وَالْوَاوُ وَالْحَاءُ، يَدُلُّ عَلَى سَعَةٍ وَفُسْحَةٍ وَاطِّرَادٍ. وَأَصْلُ [ذَلِكَ] كُلِّهِ الرِّيحُ… فَالرُّوحُ رُوحُ الْإِنْسَانِ، وَإِنَّمَا هُوَ مُشْتَقٌّ مِنَ الرِّيحِ، وَكَذَلِكَ الْبَابُ كُلُّهُ. وَالرَّوْحُ: نَسِيمُ الرِّيحِ. وَيُقَالُ أَرَاحَ الْإِنْسَانُ، إِذَا تَنَفَّسَ… وَيُقَالُ أَرْوَحَ الْمَاءُ وَغَيْرُهُ: تَغَيَّرَتْ رَائِحَتُهُ… وَقَدْ رِيحَ الْغَدِيرُ: أَصَابَتْهُ الرِّيحُ. وَأَرَاحَ الْقَوْمُ: دَخَلُوا فِي الرِّيحِ… وَالدُّهْنُ الْمُرَوَّحُ: الْمُطَيَّبُ… وَأَرْوَحْتُ مِنْ فُلَانٍ طِيبًا. وَكَانَ الْكِسَائِيُّ يَقُولُ: "لَمْ يُرِحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ" مِنْ أَرَحْتُ.» (معجم مقاييس اللغة، ج۲، ص۴۵۴)چنین وجودی، بهواسطه نوع خلقتش، اقتضائات خاص خود را دارد.بنابراین همانطور که خداوند در تعریف نقش زن در دنیا، اقتضائات وجودیِ او را لحاظ کرده است؛هم مردان باید زنان را بهدرستی بشناسند و مطابق خلقت لطیفشان با آنان مواجه شوندو هم زنان باید خلقت خود را پاس بدارند و رفتاری متناسب با نوع خلقت خود بروز دهند.سخن در اینرابطه بسیار است و مجال ضیق. تو خود حدیث مُفصّل بخوان از این مُجمَل…مطالب مرتبط:«تأملی پیرامون پدر و مادر مشترک همه مؤمنین»https://dastvar.blog.ir/1400/07/17-2زن، گل خانه استhttps://khl.ink/f/62019#رسول_خدا_صلی_الله_علیه_و_آله #امام_باقر_علیه_السلام #امام_صادق_علیه_السلام #زن #مرد #مادر #همسر #روز_زن #روز_مادر #دنیا #روح #ریحان #قهرمان #بوی_خوش #نماز #عطر #خانه #آرامش #شادی #رضایت #محبت #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۱۵:۰۳
هرکس این سه ویژگی را نداشت، امربهمعروف و نهیازمنکر نکند!...عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ رَفَعَهُ إِلَی أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ:«إِنَّمَا يَأْمُرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَی عَنِ اَلْمُنْكَرِ مَنْ كَانَتْ فِيهِ ثَلاَثُ خِصَالٍ عَامِلٌ بِمَا يَأْمُرُ بِهِ وَ تَارِكُ لِمَا يَنْهَی عَنْهُ عَادِلٌ فِيمَا يَأْمُرُ عَادِلٌ فِيمَا يَنْهَی رَفِيقٌ فِيمَا يَأْمُرُ وَ رَفِيقٌ فِيمَا يَنْهَی.»الخصال ج ۱، ص ۱۰۹از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:«فقط کسی امربهمعروف و نهیازمنکر کند که در او سه ویژگی باشد:به آنچه امر میکند، عمل کند و آنچه را نهی میکند، ترک کند؛هنگام امر کردن و هنگام نهی کردن، عادلانه رفتار کند؛هنگام امر کردن و هنگام نهی کردن، رفیقانه رفتار کند.»پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــدر روایتی مشابه که از رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) نقل شده است، بهجای این فقره، چنین آمده: «عَالِمٌ بِمَا يَأْمُرُ بِهِ عَالِمٌ بِمَا يَنْهَی عَنْهُ»؛ «به آنچه امر میکند و به آنچه نهی میکند، عالم باشد.» [النوادر(للراوندی) ج ۱، ص ۲۱]یعنی بدون خارج شدن از مسیر انصاف و بدون ظلم و تعدی.یعنی با مدارا، نرمش و ملایمت.#رسول_خدا_صلی_الله_علیه_و_آله #امام_صادق_علیه_السلام #امر_به_معروف #نهی_از_منکر #عمل #عدل #رفق #مدارا #علم #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۱۰:۵۶
چرا مادر اهلبیت، «فاطمه» نام گرفت؟…حَدَّثَنِي عَمُّ أَبِي أَبُو مُوسَى عِيسَى بْنُ أَحْمَدَ، قَالَ: حَدَّثَنِي الْإِمَامُ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنِي أَبِي مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ: قَالَ الصَّادِقُ (عَلَيْهِ السَّلَامُ): قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ):«إِنَّمَا سُمِّيَتْ ابْنَتِي فَاطِمَةَ لِأَنَّ اللَّهَ (عَزَّ وَ جَلَّ) فَطَمَهَا وَ فَطَمَ مَنْ أَحَبَّهَا مِنَ النَّارِ.»الأمالي (للطوسي)، ص۲۹۴از امام هادی، از پدرشان امام جواد، از پدرشان امام رضا، از پدرشان امام کاظم، از پدرشان امام صادق، از رسول خدا (سلاماللهوصلواتهعلیهم) نقل شده است:«دخترم، فقط به این دلیل فاطمه نامگذاری شده است که خداوند (عزّوجلّ) او را و کسانی که او را دوست دارند را از آتش (جهنم) جدا کرده است.»پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــوقتی مادری نوزادش را از شیر میگیرد، در زبان عربی برای بیان این کار مادر از فعل «فَطَمَ» استفاده میکند؛ «فَطَمَتِ الصَّبِيَّ أُمُّهُ أي: تَقْطَعُهُ عَنِ الرَّضَاعِ» (العین، ج۷، ص۴۴۲)؛ «فَطَمَ المُرْضِعُ الرَّضيعَ: فصلتهُ عن الرضاع» (أقربالموارد، ج۴، ص۱۸۰)؛ «قطعت عنه الرَّضاعة فهى فاطِمٌ و فاطِمَةٌ» (المعجمالوسيط، ج۲، ص۶۹۵)پانوشتـــــــــــــــــــــــــــــــــگرفتن نوزاد از شیر، فرآیندی تدریجی و زمانبَر است و پدر و مادرها خوب میدانند که در این میان، نوزاد واقعاً عذاب میکشد تا علقهاش به شیر مادر کاملاً قطع شود.شاید بتوان گفت که جدا شدن محبین اهلبیت (علیهمالسلام) از آتش نیز مانند جدا شدن نوزاد از شیر، با نوعی از دشواری و سختی همراه است و بهناچار باید این فرآیند طی شود.پیشتر در مطلبی با عنوان «شیعیان همگی در بهشتاند، اما...» از امام صادق نقل شد که شیعیان بهواسطه شفاعت اهلبیت (صلواتاللهعلیهم) در نهایت به بهشت خواهند رفت، اما دشواریهای عالم برزخ (از لحظه مرگ تا روز قیامت) سر جای خود باقی است.هرچند این فرآیند میتواند با سختیهایی که مؤمن در دنیا میکشد نیز طی شود.امید است مشمول تفضّل و ترحّم پروردگارمان باشیم و دشواری و عذابِ جدا شدن از گناهان و آلودگیهایمان، در همین دنیا رقم بخورد و حسابمان به عالم برزخ (که دشوارتر خواهد بود) نکشد.مطلب مرتبط پیشین:«شیعیان همگی در بهشتاند، اما...»https://dastvar.blog.ir/1397/11/30-2#رسول_خدا_صلی_الله_علیه_و_آله #امام_هادی_علیه_السلام #حضرت_زهرا_علیها_السلام #اهل_بیت_علیهم_السلام #محبت #محبت_اهل_بیت #شیعه #ویژگی_شیعه #شفاعت #جهنم #بهشت #گناه #برزخ #مرگ #قبر #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۶:۱۳
مردی که به عشق اهلبیت، با پای پیاده، از خراسان به مدینه رفت……عَنْ بُرَيْدِ بْنِ مُعَاوِيَةَ اَلْعِجْلِيِّ قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِذْ دَخَلَ عَلَيْهِ قَادِمٌ مِنْ خُرَاسَانَ مَاشِياً فَأَخْرَجَ رِجْلَيْهِ وَ قَدْ تَغَلَّفَتَا وَ قَالَ: أَمَا وَ اَللَّهِ مَا جَاءَنِي مِنْ حَيْثُ جِئْتُ إِلاَّ حُبُّكُمْ أَهْلَ اَلْبَيْتِ. فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ: «وَ اَللَّهِ لَوْ أَحَبَّنَا حَجَرٌ حَشَرَهُ اَللَّهُ مَعَنَا وَ هَلِ اَلدِّينُ إِلاَّ اَلْحُبُّ؟ إِنَّ اَللَّهَ يَقُولُ: «قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اَللّٰهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اَللّٰهُ» وَ قَالَ: «يُحِبُّونَ مَنْ هٰاجَرَ إِلَيْهِمْ» وَ هَلِ اَلدِّينُ إِلاَّ اَلْحُبُّ؟»التفسير(للعیاشی)، ج۱، ص۱۶۷از بُرید بن معاویه عِجلی نقل شده است:نزد امام باقر (علیهالسلام) بودم. ناگهان مردی که با پای پیاده از خراسان آمده بود، از راه رسید. پاهایش را (که از کفش) در آورد، [دیدم که شدت سختی راه،] پوستپوست شده است.آن مرد گفت:بدانید که - به خدا قسم - از آنجا که راه افتادم، فقط بهخاطر محبتی که به شما اهلبیت دارم، آمدم.امام باقر (علیهالسلام) فرمودند:«به خدا قسم، اگر سنگی ما را دوست داشته باشد، خداوند آن را با ما محشور میفرماید و مگر دین، چیزی غیر از دوستداشتن است؟!بهراستی که خداوند میفرماید: «قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اَللّٰهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اَللّٰهُ»[آلعمران:۳۱]؛ «(ای پیامبر! به آنان) بگو: اگر خدا را دوست دارید، از من تبعیت کنید تا خداوند نیز شما را دوست بدارد»و نیز میفرماید: «يُحِبُّونَ مَنْ هٰاجَرَ إِلَيْهِمْ»[حشر:۹]؛ «آنان (گروهی از انصار اهل مدینه،) کسانی را که (از مکه) بهسویشان مهاجرت کردهاند را دوست میدارند (...آنان رستگارند)»و مگر دین، چیزی غیر از دوستداشتن است؟!»پانوشتـــــــــــــــــــــــــــــــــهمانطور که در آیه ۳۱ سوره آلعمران اشاره شد، دوست داشتن، لازمهای دارد که علامتی بر صدق آن است؛ اینکه در پیِ این «محبت»، «تبعیت» باشد. بنابراین شفاعت اهلبیت (علیهمالسلام) و محشور شدن با ایشان، در صورتی حاصل میشود که ابراز محبت به ایشان صادقانه و واقعی باشد و نشانهی واقعی بودنِ این ادعا، تبعیت از دستورات ایشان است.#امام_باقر_علیه_السلام #اهل_بیت_علیهم_السلام #محبت #دوست_داشتن #محبت_اهل_بیت #اطاعت_از_اهل_بیت #خراسان #مدینه #محشر #دین #دوست_داشتن_دیگران #هجرت #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۴:۳۸
عصارهی «قوانین دین» در سه جمله!...عَنْ أَبِي مَالِكٍ قَالَ: قُلْتُ لِعَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَخْبِرْنِي بِجَمِيعِ شَرَائِعِ اَلدِّينِ. قَالَ: «قَوْلُ اَلْحَقِّ وَ اَلْحُكْمُ بِالْعَدْلِ وَ اَلْوَفَاءُ بِالْعَهْدِ.»الخصال، ج۱، ص۱۱۳از ابومالک نقل شده است: به امام سجاد (علیهالسلام) عرض کردم:مرا از تمام دستورات (قوانینِ) دین آگاه نمایید.ایشان فرمودند:«سخن حق گفتن،قضاوت عادلانهو وفای به عهد.»#امام_سجاد_علیه_السلام #دین #شریعت #حق #حرف_حق #قضاوت #عدل #عدالت #وفای_به_عهد #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۲۰:۱۶
بازارسال شده از
اشک غیرتمندانه حجت الاسلام و المسلمين عابدینی در تجمع مقابل دفتر آیت الله مکارم: ما انتظار داریم وقتی قرآن سوزانده میشود، مراجع در میانه میدان ما را هدایت بکنند که چه بکنیم؟سخنان حجتالاسلام و المسلمین عابدینی مقابل دفتر آیتالله مکارم به تظلمخواهی از مراجع:
قبل انقلاب به امام خمینی توهین کردند، انقلاب اسلامی به پا شد، [سال ۸۸] به امام حسین(ع) توهین کردند، به پرچمهای هیئات توهین کردند، بساط فتنه در هم کوبیده شد.امروز مساجد ما را آتش زدند، امروز قرآنهای ما را سوزاندن، چطور ما تحمل بکنیم؟ مولای ما، امامزمان؛ ما در محضر شما خجالت زدهایم که زندهایم. ما چگونه نفس بکشیم در کشوری که اوج اقتدار اسلامی است، قرآن در این کشور سوزانده بشود، نه یک مسجد و نه یک قرآن؛ قرآنها بسوزانند، مسجدها بسوزانند، جوانها را تکه تکه بکنند، سر ببرند، مومنان را زیر پا لگد بکنند، به نائب امام زمانمان توهین بکنند. خدایا ما چگونه تحمل بکنیم؟ما استغاثه کردیم بر درگاه امام زمان(عج). ما به تظلم آمدیم درب خانه مراجع. ما انتظار داریم وقتی قرآن سوزانده میشود، مراجع ما بیش از این و بیشازپیش ما را هدایت بکنند که چه بکنیم؟! باید خونها به جوش بیاید که برای هیچکسی تحملپذیر نباشد، شبخوابش نبرد.️ @Rajanews_com۱۱:۵۶
ماجرای فُطرس ملک، در کتاب معتبر کاملالزیارات…عنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ شُعَيْبٍ الْمِيثَمِيِّ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ:«إِنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ع لَمَّا وُلِدَ أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ جَبْرَئِيلَ ع أَنْ يَهْبِطَ فِي أَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فَيُهَنِّئَ رَسُولَ اللَّهِ ص مِنَ اللَّهِ وَ مِنْ جَبْرَئِيلَ ع قَالَ وَ كَانَ مَهْبِطُ جَبْرَئِيلَ ع عَلَى جَزِيرَةٍ فِي الْبَحْرِ فِيهَا مَلَكٌ يُقَالُ لَهُ فُطْرُسُ كَانَ مِنَ الْحَمَلَةِ فَبُعِثَ فِي شَيْءٍ فَأَبْطَأَ فِيهِ فَكُسِرَ جَنَاحُهُ وَ أُلْقِيَ فِي تِلْكَ الْجَزِيرَةِ يَعْبُدُ اللَّهَ فِيهَا سِتَّمِائَةِ عَامٍ حَتَّى وُلِدَ الْحُسَيْنُ ع فَقَالَ الْمَلَكُ لِجَبْرَئِيلَ ع: أَيْنَ تُرِيدُ؟ قَالَ: إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى أَنْعَمَ عَلَى مُحَمَّدٍ ص بِنِعْمَةٍ فَبُعِثْتُ أُهَنِّئُهُ مِنَ اللَّهِ وَ مِنِّي. فَقَالَ: يَا جَبْرَئِيلُ احْمِلْنِي مَعَكَ لَعَلَّ مُحَمَّداً ص يَدْعُو اللَّهَ لِي. قَالَ: فَحَمَلَهُ فَلَمَّا دَخَلَ جَبْرَئِيلُ عَلَى النَّبِيِّ ص وَ هَنَّأَهُ مِنَ اللَّهِ وَ هَنَّأَهُ مِنْهُ وَ أَخْبَرَهُ بِحَالِ فُطْرُسَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص: «يَا جَبْرَئِيلُ أَدْخِلْهُ!» فَلَمَّا أَدْخَلَهُ أَخْبَرَ فُطْرُسُ النَّبِيَّ ص بِحَالِهِ فَدَعَا لَهُ النَّبِيُّ ص وَ قَالَ لَهُ: «تَمَسَّحْ بِهَذَا الْمَوْلُودِ وَ عُدْ إِلَى مَكَانِكَ.» قَالَ فَتَمَسَّحَ فُطْرُسُ بِالْحُسَيْنِ ع وَ ارْتَفَعَ وَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ ص أَمَا إِنَّ أُمَّتَكَ سَتَقْتُلُهُ وَ لَهُ عَلَيَّ مُكَافَاةُ أَنْ لَا يَزُورَهُ زَائِرٌ إِلَّا بَلَّغْتُهُ عَنْهُ وَ لَا يُسَلِّمَ عَلَيْهِ مُسَلِّمٌ إِلَّا بَلَّغْتُهُ سَلَامَهُ وَ لَا يُصَلِّيَ عَلَيْهِ مُصَلٍّ إِلَّا بَلَّغْتُهُ عَلَيْهِ صَلَاتَهُ. قَالَ: ثُمَّ ارْتَفَعَ.»كاملالزيارات، ص۶۶از ابراهیم بن شعیب، از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:«زمانی که امام حسین (علیهالسلام) به دنیا آمد، خداوند (عزّوجلّ) به جبرئیل (علیهالسلام) دستور داد که بههمراه هزار فرشته (به زمین) فرود آید و از طرف خداوند و خودش به رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) تبریک گوید.محل فرود جبرئیل، جزیرهای در میان دریا بود که فرشتهای بهنام فُطرس آنجا بود. فطرس از حاملان عرش بود که برای کاری مأمور میشود، اما تأخیر میکند و (بهسبب این کوتاهی) بالش میشکند. او به این جزیره انداخته میشود و ششصد سال عبادت میکند تا اینکه امام حسین (علیهالسلام) به دنیا میآید.آن فرشته (فطرس) به جبرئیل عرض کرد: قصد داری کجا روی؟جبرئیل فرمود: بهراستی که خداوند (تعالی) به حضرت محمد (صلیاللهعلیهوآله) نعمتی داده است و مرا فرستاده تا از جانب او و خودم به او تبریک گویم.فطرس عرض کرد: ای جبرئیل! مرا نیز با خود حمل کن و ببر؛ شاید حضرت محمد (صلیاللهعلیهوآله) برایم به درگاه خداوند دعا کند.جبرئیل فطرس را حمل کرد و برد. وقتی جبرئیل بر پیامبر وارد شد و از جانب خداوند و خودش به ایشان تبریک گفت، ایشان را از وضعیت فطرس آگاه کرد.پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) فرمود: «ای جبرئیل! او را داخل بیاور!»وقتی جبرئیل او را داخل آورد، فطرس پیامبر را از وضعیت خود آگاه نمود.پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) برای فطرس دعا کرد و به او فرمود: «این نوزاد را لمس کن و به جای خود بازگرد!»فطرس خود را امام حسین (علیهالسلام) مالید و بالا رفت (پرواز کرد) و عرض کرد: ای رسول خدا! بدان که امت تو، او را خواهند کشت. او به گردن من پاداشی دارد؛ اینکه هیچ زیارتکنندهای او را زیارت نکند، مگراینکه من (خبرِ) زیارتش را به امام حسین (علیهالسلام) خواهم رساند و هیچ سلامدهندهای به او سلام نکند و هیچ صلواتفرستندهای بر او صلوات نفرستد، مگراینکه من سلام و صلواتش را به او خواهم رساند.آنگاه فطرس بالا رفت.»#رسول_خدا_صلی_الله_علیه_و_آله #امام_حسین_علیه_السلام #امام_صادق_علیه_السلام #اهل_بیت_علیهم_السلام #فرشته #جبرئیل #تبرک #توسل #دعا #استجابت_دعا #گناه #توبه #تولد #نوزاد #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۱۵:۲۳
چرا امام علی بن الحسین، به «سجّاد» ملقب شدند؟…عَنْ جَابِرِ بْنِ يَزِيدَ اَلْجُعْفِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ:«إِنَّ أَبِي عَلِيَّ بْنَ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ مَا ذَكَرَ نِعْمَةَ اَللَّهِ عَلَيْهِ إِلاَّ سَجَدَ وَ لاَ قَرَأَ آيَةً مِنْ كِتَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهَا سُجُودٌ إِلاَّ سَجَدَ وَ لاَ دَفَعَ اَللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ سُوءً يَخْشَاهُ أَوْ كَيْدَ كَائِدٍ إِلاَّ سَجَدَ وَ لاَ فَرَغَ مِنْ صَلاَةٍ مَفْرُوضَةٍ إِلاَّ سَجَدَ وَ لاَ وُفِّقَ لِإِصْلاَحٍ بَيْنَ اِثْنَيْنِ إِلاَّ سَجَدَ وَ كَانَ أَثَرُ اَلسُّجُودِ فِي جَمِيعِ مَوَاضِعِ سُجُودِهِ فَسُمِّيَ اَلسَّجَّادَ لِذَلِكَ.»عللالشرایع، ج۱، ص۲۳۲از امام باقر (علیهالسلام) نقل شده است:«بهراستی که هیچگاه ذکر نعمت خداوند نزد پدرم، علی بن الحسین (علیهماالسلام) نمیشد، مگراینکه سجده میکرد.هیچگاه پدرم آیهای از کتاب خداوند (عزّوجلّ) را که در آن سجده بود، قرائت نمیفرمود، مگراینکه سجده میکرد.هیچگاه خداوند (تعالی) اتفاقی بیمناک یا نیرنگ نیرنگکاری را از پدرم دفع نمیفرمود، مگراینکه او سجده میکرد.هیچگاه ایشان از نماز واجبی فارغ نمیشد، مگراینکه سجده میکرد.هیچگاه در اصلاح رابطه دو نفر موفق نمیشد، مگراینکه سجده میکرد.اثر سجده در تمام مواضع سجدهاش (پیشانی، زانوها و…) آشکار بود.بههمینخاطر «سجّاد» نام گرفت.»پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــ«سجّاد»، بر وزن فعّال، و اسم مبالغه است. وقتی کاری مثل سجده کردن، به این وزن برده میشود، دلالت دارد بر کثرتِ انجام آن کار توسط فاعلش.#امام_سجاد_علیه_السلام #امام_باقر_علیه_السلام #اهل_بیت_علیهم_السلام #سجده #عبادت #قرائت_قرآن #نعمت #شکر #قرآن #بلاء #نماز #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۱۴:۲۰
در ستایش راستگویی و امانتداری!…عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:«إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيّاً إِلَّا بِصِدْقِ الْحَدِيثِ وَ أَدَاءِ الْأَمَانَةِ إِلَى الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ.»الكافي، ج۲، ص۱۰۴از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:«بهراستی خداوند (عزّوجلّ) هرگز پیامبری را مبعوث نفرموده، مگر با (دو خصلت؛)راستگویی و امانتداری نسبت به خوبها و بدها.»•┈┈••✾•
•✾••┈┈•…عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي الْمِقْدَامِ قَالَ: قَالَ لِي أَبُو جَعْفَرٍ ع فِي أَوَّلِ دَخْلَةٍ دَخَلْتُ عَلَيْهِ:«تَعَلَّمُوا الصِّدْقَ قَبْلَ الْحَدِيثِ.»الكافي، ج۲، ص۱۰۴از عَمرو بن ابیمِقدام نقل شده است:نخستینبار که خدمت امام باقر (علیهالسلام) رسیدم، ایشان به من فرمودند:«پیش از (آموختنِ) سخنگفتن، صداقت و راستی را بیاموزید.»•┈┈••✾•
•✾••┈┈•…عَنْ أَبِي كَهْمَسٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع: عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي يَعْفُورٍ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ. قَالَ: «عَلَيْكَ وَ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا أَتَيْتَ عَبْدَ اللَّهِ فَأَقْرِئْهُ السَّلَامَ وَ قُلْ لَهُ: إِنَّ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ يَقُولُ لَكَ: «انْظُرْ مَا بَلَغَ بِهِ عَلِيٌّ ع عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ص فَالْزَمْهُ فَإِنَّ عَلِيّاً ع إِنَّمَا بَلَغَ مَا بَلَغَ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ص بِصِدْقِ الْحَدِيثِ وَ أَدَاءِ الْأَمَانَةِ.»»الكافي، ج۲، ص۱۰۴از ابوکَهمَس نقل شده است: به امام صادق (علیهالسلام) عرض کردم:عبدالله بن ابییعفور به شما سلام میرساند.حضرت فرمودند:«سلام بر تو و بر او. هرگاه نزد عبدالله رفتی، به او سلام برسان و بگو: جعفر بن محمد (علیهماالسلام) خطاب به تو گفت:«نگاه کن که چهچیز امام علی را نزد رسول خدا (صلواتاللهعلیهما) رساند و به همانچیز پایبند باش! همانا امام علی (علیهالسلام) به آن مقام نزد رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) رسید؛ بهواسطهی: راستگویی و امانتداری.»»•┈┈••✾•
•✾••┈┈•…عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَعْفُورٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ:«كُونُوا دُعَاةً لِلنَّاسِ بِالْخَيْرِ بِغَيْرِ أَلْسِنَتِكُمْ لِيَرَوْا مِنْكُمُ الِاجْتِهَادَ وَ الصِّدْقَ وَ الْوَرَعَ.»الكافي، ج۲، ص۱۰۵از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:«مردم را با غیر زبانهایتان، به نیکیها دعوت کنید؛ تا در (رفتارِ) شما اجتهاد، راستگویی و ورع را ببینند.»•┈┈••✾•
•✾••┈┈•…قَالَ أَبُو الْوَلِيدِ حَسَنُ بْنُ زِيَادٍ الصَّيْقَلُ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع:«مَنْ صَدَقَ لِسَانُهُ زَكَى عَمَلُهُ وَ مَنْ حَسُنَتْ نِيَّتُهُ زِيدَ فِي رِزْقِهِ وَ مَنْ حَسُنَ بِرُّهُ بِأَهْلِ بَيْتِهِ مُدَّ لَهُ فِي عُمُرِهِ.»الكافي، ج۲، ص۱۰۵از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:«هرکس زبانش صادق باشد، عملش پاک و پربرکت میگرددو هرکس نیتش نیکو باشد، بر روزیاش افزوده میشودو هرکس با خانوادهاش بهنیکی رفتار کند، عمرش دراز میگردد.»پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــیعنی به مقام و منزلتی نزدیک به پیامبر رساند؛ چنانچه به فرموده خداوند (در آیه شریفهی مباهله)؛ امیرالمؤمنین، نفسِ رسول خداست. ارواحنا لهما الفداء.اجتهاد: بهکار بردن نهایت تلاش، در عبادت پروردگار.ورع: نوعی از پرهیزکاری که بالاتر از تقواست؛ در این مقام، انسان علاوه بر اینکه از محرمات دست میشوید، از امور شبههناک (که یقین به بد بودنشان ندارد) نیز دوری میجوید و همچنین منکر (امور ناپسند) را قلباً انکار میکند. (ر.ک: الکافي، ج۵، ص۱۰۸)زکی: طهر، نما و زاد. «ز-ک-ی»؛ که «زکات» هم از این ماده میباشد، بهمعنای پاک شدن، رشد و نمو یافتن و زیاد شدن است. چنانکه پرداخت زکات مال، هم آن را پاک و طاهر میکند و هم موجب رشد و برکتش میشود.#امام_علی_علیه_السلام #امام_باقر_علیه_السلام #امام_صادق_علیه_السلام #صدق #راستگویی #امانتداری #نیکی #تبلیغ #زبان #عمل #اجتهاد #عبادت #ورع #تقوا #پرهیزکاری #اجتناب_از_گناه #روزی #نیت #خانواده #اخلاق_نیکو #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۱۵:۳۹
تا حالا کجا بودی؟!…عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ:«كَانَ جَدِّي يَقُولُ: «تَقَدَّمُوا فِي اَلدُّعَاءِ فَإِنَّ اَلْعَبْدَ إِذَا كَانَ دَعَّاءً فَنَزَلَ بِهِ اَلْبَلاَءُ فَدَعَا قِيلَ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ وَ إِذَا لَمْ يَكُنْ دَعَّاءً فَنَزَلَ بِهِ بَلاَءٌ فَدَعَا قِيلَ أَيْنَ كُنْتَ قَبْلَ اَلْيَوْمِ.»»الکافي، ج۲، ص۴۷۲از امام صادق نقل شده است:«جدم (امام سجاد علیهماالسلام) میفرمود:«در دعا کردن، تقدّم جویید (پیشدستی کنید)؛زیرا بنده، هرگاه بسیاردعاکننده باشد و بلایی بر او نازل شود، وقتی دعا کند (تا آن بلا رفع شود،) گفته میشود: «صدای آشنایی است.»و هرگاه بسیاردعاکننده نباشد و بلایی بر او نازل شود، وقتی دعا کند، گفته میشود: «قبل از این کجا بودی؟!»»•┈┈••✾•
•✾••┈┈•…عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ:«مَنْ تَقَدَّمَ فِي اَلدُّعَاءِ اُسْتُجِيبَ لَهُ إِذَا نَزَلَ بِهِ اَلْبَلاَءُ وَ قَالَتِ اَلْمَلاَئِكَةُ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ وَ لَمْ يُحْجَبْ عَنِ اَلسَّمَاءِ وَ مَنْ لَمْ يَتَقَدَّمْ فِي اَلدُّعَاءِ لَمْ يُسْتَجَبْ لَهُ إِذَا نَزَلَ بِهِ اَلْبَلاَءُ وَ قَالَتِ اَلْمَلاَئِكَةُ إِنَّ ذَا اَلصَّوْتَ لاَ نَعْرِفُهُ.»الکافي، ج۲، ص۴۷۲از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:«هرکس در دعا کردن تقدم جوید (پیشدستی کند)، دعایش مستجاب میشود؛ هرگاه بلاء بر او نازل شود، فرشتگان میگویند: «صدای آشنایی است.» و صدای او برای (اهلِ) آسمان ناآشنا نیست.و هرکس در دعا کردن تقدم نجوید (پیشدستی نکند)، دعایش مستجاب نخواهد شد؛ هرگاه بلاء بر او نازل شود، فرشتگان میگویند: «صاحب این صدا را نمیشناسیم.»»•┈┈••✾•
•✾••┈┈•…عَنْ عَنْبَسَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ:«مَنْ تَخَوَّفَ مِنْ بَلاَءٍ يُصِيبُهُ فَتَقَدَّمَ فِيهِ بِالدُّعَاءِ لَمْ يُرِهِ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ذَلِكَ اَلْبَلاَءَ أَبَداً.»الکافي، ج۲، ص۴۷۲از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:«هرکس میترسد دچار بلائی شود، با دعا کردن در مورد آن بلاء پیشدستی کند؛(در اینصورت) خداوند او را به آن بلاء دچار نخواهد ساخت.»پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــیعنی پیش از آنکه بلاء نازل شود، دعا کند که نازل نشود.یعنی اهل دعا باشد و مرتب برای امور مختلف (برای جلب امور مطلوب و دفع امور نامطلوب) دست به دعا برمیدارد.#امام_سجاد_علیه_السلام #امام_صادق_علیه_السلام #دعا #استجابت_دعا #فرشته #بلاء #ابتلاء #آزمایش #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۱۱:۰۴
چرا بعد از دعا دست بر سر و صورت میکشیم؟...عَنِ اِبْنِ اَلْقَدَّاحِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ:«مَا أَبْرَزَ عَبْدٌ يَدَهُ إِلَى اَللَّهِ اَلْعَزِيزِ اَلْجَبَّارِ إِلاَّ اِسْتَحْيَا اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ يَرُدَّهَا صِفْراً حَتَّى يَجْعَلَ فِيهَا مِنْ فَضْلِ رَحْمَتِهِ مَا يَشَاءُ فَإِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلاَ يَرُدَّ يَدَهُ حَتَّى يَمْسَحَ عَلَى وَجْهِهِ وَ رَأْسِهِ.»الکافي، ج۲، ص۴۷۱از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:«هیچ بندهای دستش را بهسوی خداوندِ عزیزِ جبّار دراز نمیکند، مگراینکه خداوند (عزّوجلّ) حیا میکند از اینکه دستش را خالی برگرداند، تا اینکه از فضلِ رحمتش چیزی که میخواهد را در دست او قرار میدهد.پس هرگاه یکی از شما دعا کرد، دستش را تا بر سر و صورتش نکشیده، پایین نیاورد.»پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــمشخص است که این، به آن معنا نیست که هر دعایی کند، مستجاب میشود؛ همانطور که در متن حدیث ذکر شد، خداوند از سرریزِ رحمتش چیزی به او میدهد. ممکن است استجابت دعایش را به او تفضّل کند یا نعمتی به او انعام کند یا بلائی از او دفع کند؛ هرچه مشیّت پروردگار باشد و او بخواهد.#امام_صادق_علیه_السلام #دعا #استجابت_دعا #فضل_خداوند #رحمت_خداوند #رحمت #مهربانی #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۱۰:۱۱
چرا تر و خشک با هم میسوزند؟…عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ:«أَيُّهَا اَلنَّاسُ، إِنَّ اَللَّهَ لاَ يُعَذِّبُ اَلْعَامَّةَ بِذَنْبِ اَلْخَاصَّةِ إِذَا عَمِلَتِ اَلْخَاصَّةُ بِالْمُنْكَرِ سِرّاً مِنْ غَيْرِ أَنْ تَعْلَمَ اَلْعَامَّةُ، فَإِذَا عَمِلَتِ اَلْخَاصَّةُ اَلْمُنْكَرَ جِهَاراً فَلَمْ تُغَيِّرْ ذَلِكَ اَلْعَامَّةُ اِسْتَوْجَبَ اَلْفَرِيقَانِ اَلْعُقُوبَةَ مِنَ اَللَّهِ»قربالإسناد، ج۱، ص۵۵از امام صادق، از پدرشان، از امیرالمؤمنین (علیهمالسلام) نقل شده است:«ای مردم! بهراستی که خداوند عموم مردم را بهخاطر گناه گروهی خاص از آنان عذاب نمیکند، درصورتیکه آن گروهِ خاص، کار ناپسندشان را پنهانی انجام دهند و عموم مردم از آن اطلاع نیابند.اما اگر آن گروه خاص، کار ناپسندشان را آشکارا انجام دهند و این (فسقِ علنی)، تغییری در رفتار عموم مردم ایجاد نکند، هر دو گروه (عام و خاص) مستوجب عقوبت از جانب خداوند خواهند بود.»پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــیعنی عموم مردم، در برابر آن گناه علنی، عکسالعملی نشان ندهند و به مقابله با آن نپردازند.#امام_علی_علیه_السلام #امام_صادق_علیه_السلام #گناه #فسق #مردم #عذاب #امر_به_معروف #نهی_از_منکر #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona @hadithona۲:۱۸
داغ بیمادری زهرای پنجساله…عَنْ بُرَيْدٍ اَلْعِجْلِيِّ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ (عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ) يَقُولُ:«لَمَّا تُوُفِّيَتْ خَدِيجَةُ (رَضِيَ اَللَّهُ عَنْهَا) جَعَلَتْ فَاطِمَةُ (صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهَا) تَلُوذُ بِرَسُولِ اَللَّهِ (صَلَّی اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَ تَدُورُ حَوْلَهُ وَ تَقُولُ: «يَا أَبَتِ! أَيْنَ أُمِّي؟» قَالَ: فَنَزَلَ جَبْرَئِيلُ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) فَقَالَ لَهُ: «رَبُّكَ يَأْمُرُكَ أَنْ تُقْرِئَ فَاطِمَةَ اَلسَّلاَمَ، وَ تَقُولَ لَهَا: «إِنَّ أُمَّكِ فِي بَيْتٍ مِنْ قَصَبٍ كِعَابُهُ مِنْ ذَهَبٍ وَ عُمُدُهُ يَاقُوتٌ أَحْمَرُ بَيْنَ آسِيَةَ وَ مَرْيَمَ بِنْتِ عِمْرَانَ.»» فَقَالَتْ فَاطِمَةُ (عَلَيْهَا اَلسَّلاَمُ): إِنَّ اَللَّهَ هُوَ اَلسَّلاَمُ وَ مِنْهُ اَلسَّلاَمُ وَ إِلَيْهِ اَلسَّلاَمُ.»الأمالي (للطوسی) ج ۱، ص ۱۷۵از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است:«زمانی که حضرت خدیجه از دنیا رفت، حضرت فاطمه (که در آن زمان خردسال بود،) به رسول خدا (صلواتاللهعلیهم) پناه میآورد و گرد ایشان میچرخید و میگفت: «پدر! مادرم کجاست؟»آنگاه جبرئیل (علیهالسلام) فرود آمد و به پیامبر عرض کرد: «پروردگارت به تو دستور میدهد که به فاطمه سلام برسانی و به او بگویی: «بهراستی که مادرت در خانهای از نِی است که گنبدش از طلا و ستونهایش از یاقوت سرخ است و در میان [خانهی] آسیه و مریم بنت عِمران واقع است.»»حضرت فاطمه (علیهاالسلام، در پاسخ به سلام خداوند) فرمود: «بهراستی که خداوند، خودش سلام است، سلام از اوست و سلام بهسوی اوست.»جالب است بدانید مثل این سلاموعلیکی که بهواسطهی جبرئیل میان خداوند و حضرت زهرا رد و بدل شده است، چندسال پیش از آن، میان خداوند و حضرت خدیجه رد و بدل شده بود……عن زرارة و حمران بن أعين و محمد بن مسلم عن أبي جعفر ع قال:«حدث أبو سعيد الخدري أن رسول الله ص قال: «إن جبرئيل قال لي ليلة أسري بي و حين رجعت فقلت: «يا جبرئيل! هل لك من حاجة؟» فقال: «حاجتي أن تقرأ على خديجة من الله و مني السلام.»» و حدثنا عند ذلك أنها قالت حين لقيها نبي الله عليه و آله السلام فقال لها الذي قال جبرئيل، قالت: إن الله هو السلام، و منه السلام، و إليه السلام، و على جبرئيل السلام.»»تفسیرالعیاشی، ج۲، ص۲۷۹از امام باقر علیهالسلام نقل شده است:«ابوسعید خُدری از رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) نقل کرده است:«بهراستی جبرئیل (علیهالسلام) در شب معراج و زمانی که (از معراج) بازگشتم، به من گفت [...] به او گفتم: «ای جبرئیل! حاجتی (از من) داری؟» گفت: «حاجتم این است که از جانب خداوند و از جانب من، به خدیجه (سلاماللهعلیها) سلام برسانی.»»ابوسعید گوید:زمانی که رسول خدا حضرت خدیجه را دید، چیزی که جبرئیل (صلواتاللهعلیهم) گفته بود را به او فرمود. حضرت خدیجه نیز فرمود: «بهراستی که خداوند، خودش سلام است، سلام از اوست و سلام بهسوی اوست و بر جبرئیل سلام.»»پاورقیـــــــــــــــــــــــــــــــــ«سلام» یکی از نامهای خداوند است که در اصل بهمعنای صحت و عافیت و در امان بودن از آفت و آزار است. گفته شده خداوند بهاینخاطر «سلام» نامیده شده که از هر عیب و نقص و فنائی مصون است؛ «السين و اللام و الميم معظم بابه من الصحّة و العافية و يكون فيه ما يشذّ و الشاذّ عنه قليل. فالسّلامة: أن يسلم الإنسان من العاهة و الأذَى. قال أهل العلم: الله جلّ ثناؤه هو السلام لسلامته ممّا یلحق مخلوقين من العيب و النقص و الفناء.» [معجممقاییساللغة، ج۳، ص۹۰]سعد بن مالک بن سنان، معروف به ابوسعید خُدری، از اصحاب رسول خدا و امیرالمؤمنین (صلواتاللهعلیهما) و از راویان حدیث غدیر است. هرچند امروز از نگاه ما شیعیان، نیاز نبوده که امام باقر برای نقل حدیث از جدشان رسول خدا (صلواتاللهعلیهما) سندی ذکر کنند، اما با توجه به اینکه ایشان اولین امامی بودهاند که پس از بیش از یک قرن آغاز به آشکار کردن علم (بقر علم) نمودند و بهنوعی آشکارسازیِ قدرت علمی امامت، از ایشان آغاز شد، نیاز بود که در ابتدا برای پذیرش مخاطبان خود که یا شیعه نبودند یا شیعیان تربیتنشده بودند، اعتمادسازی کنند و از اصحاب پیامبر حدیث نقل کنند. بههمینخاطر است که نمونه ذکر چنین سندهایی (از ناقلان غیرمعصوم حدیث) از امام باقر (علیهالسلام) دیده میشود.#رسول_خدا_صلی_الله_علیه_و_آله #امام_باقر_علیه_السلام #امام_صادق_علیه_السلام #حضرت_زهرا_علیها_السلام #حضرت_خدیجه_علیها_السلام #حضرت_جبرئیل_علیه_السلام #مادر #مرگ #غم #ناراحتی #یتیم #دختر #سلام #معراج #بهشت #حضرت_مریم #حضرت_آسیه #سلامتی #تسلیت #حدیث
جرعهای از احادیث کمترشنیدهشده اهلبیت ﴿علیهمالسلام﴾ در «حـدیـثـنـا»: @hadithona۱۹:۴۹