ح
#تفسیر_و_تدبر_در_زیارت_عاشورا#قسمت_بیست_و_پنجم
حسین جانم
خواستم بدانی تو مِلاک دوست داشتن برای منی🥹
با آنها که دوستت ندارند نسبتی ندارم
اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ وَ وَلِیُّ لِمَنْ والاکُمْ وَ عَدُوُّ لِمَنْ عاداکُمْ
ترجمه: (یا اباعبدالله) من در صلح و سازشم با کسی که با شما در صلح است و در جنگم با کسی که با شما در جنگ است و دوستم با کسی که شما را دوست دارد و دشمنم با کسی که شما را دشمن دارد
سوال: تفاوت این فراز، با فراز اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْکه ظاهراً معنای مشابهی دارند، چیست؟
پاسخ: بطورکلی انسان دارای سه حوزه وجودی است:
حوزه بینشی: شامل افکار و باورها
حوزه انگیزشی: شامل تمایلات و احساسات
حوزه کنشی: شامل رفتارها و اعمال انسان
دلیل اینکه معارف دینی هم در سه حوزه اعتقادات، اخلاقیات و احکام عرضه می شوند، همین است. زیرا دین، برای هدایت انسان ها فرستاده شده و اگر رسالت دین هدایت بشر است، باید تمام حوزه های وجودی او را در بر بگیرد.
فلذا فرازهاے زیارت عاشورا با حوزه های یاد شده، مرتبطند. این ۴ فراز را به ترتیب بررسی می کنیم:
وقتی می گوییم:اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ در واقع از حوزه کنشی صحبت می کنیم؛ یعنی من رفتارم بر این مبناست که با کسی که با شما جنگ نمی کند، نجنگم و این یک سطح تعاملی محسوب میشود.
این فراز، بر خلاف تصور اولیه برخی، فقط اختصاصی به دوستان و محبان اهل بیت (ع) ندارد؛ بلکه به کسانی نیز اشاره دارد که جزو شیعیان نیستند و حتی، دوستدار اهل بیت (ع) هم محسوب نمی شوند. در عین حال، این افراد اهل عداوت با اهل بیت (ع) هم نیستند و با ارزش های مکتب ما دشمنی ندارند، هرچند کافر باشند. ما با کفاری که سر جنگ ندارند و بنای آنها بر عداوت با ارزش های مکتب ما نیست، جنگی نداریم، مادامی که آن ها وارد محاربه نشوند.
بنابراین،این فراز یک تعامل مسالمت آمیز یا همان مسالمه می باشد و باید یک قاعده در رفتار سیاسی ما باشد که بر اساس آن با همه افراد، جریان ها و حتی، کشورها و دولت هایی که با ما و ارزش هایمان سر جنگ ندارند، مسالمت آمیز برخورد کنیم.
عبارتحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ نیز یک سطح تنازعی به حساب می آید. یعنی اینجا جایی است که طرف مقابل، با مکتب و ارزشهای دینی من سر جنگ دارد، پس با او وارد جنگ می شوم. رفتار من با او تنازعی است، اما این تنازع نه مطلق و ذاتی، که مشروط است یعنی ما ذاتاً با این افراد و جریان ها و دولت ها سر جنگ نداریم، اما اگر آنها، بنا را بر جنگ گذاشتند، با آنها خواهیم جنگید. این امر را می شود در مورد دوستان فریب خورده ای که با حکومت اسلامی وارد جنگ شده اند نیز مورد توجه و استفاده قرار داد. ممکن است این فردِ فریب خورده نسبت به خدا و پیامبراکرم (ص) و قرآن، اظهار تعلق کند، اما فعلاً با امام و ارزش های اعتقادی و ولایی من سر جنگ دارد و باید با او جنگید. جالب است؛ از یک سو، می توانی با کفار نجنگی، اگر با تو سر جنگ نداشته باشند و از سوی دیگر، می توانی با مسلمانی که شهادتین گفته بجنگی، اگر قصد جنگ با ارزش های اسلامی و اعتقادی مسلمانان را داشته باشد.
در فراز وَلِیُّ لِمَنْ والاکُمْ یک تعامل، ماهوی، ذاتی و مطلق داریم. و آن اینکه من، با هر کسی که با شما رابطه ولایی دارد، رابطه ولایی دارم. اینجا بحث جنگ و صلح نیست، بلکه بحث دل دادن و دل سپردن است. من دوستدار کسی هستم که دوستدار شماست؛ رابطه، رابطه ولایی است. این رابطه حتی از صداقت بالاتر است. یعنی من رابطه ولایی را فقط با کسانی برقرار میکنم که محب و دوستدار اهل بیت (ع) باشند و البته، این دوست داشتن هم مراتب دارد.
و در بحثعَدُوُّ لِمَنْ عاداکُمْ نیز تنازعی ماهوی، ذاتی و مطلق است؛ به این معنا که طرف مقابل ذاتاً دشمن توست؛ ماهیت و موجودیت خودش را بر اساس دشمنی و عداوت با ارزشهای اعتقادی تو تعریف کرده است. در این شرایط، دیگر این گونه نیست که وقتی دشمن به ما لبخند بزند، ما هم به او لبخند بزنیم! حتی اگر ادعای تعامل و مذاکره هم داشته باشد، نسبت به او خوشبین نیستیم، چون بنا را بر دشمنی ذاتی با ما و ارزش های ما گذاشته است و نیتش وابسته به این دشمنی است. لذا باید با چنین دشمنی، محتاطانه و در کمال مراقبت برخورد کرد.
این چهار سطح تعامل که با استفاده از عبارات زیارت عاشورا ارائه شد، در قرآن کریم نیز به خوبی تبیین شده است. (بعنوان مثال سوره ممتحنه)
لطفا جهت انتشار مطالب، لینک کانال حافظان وحے حفظ شود
التماس دعای شهادت 🥹 #دکتر_کرباسی
#عاشقان_حسینی_زمینه_سازان_ظهورند
همراه باشید با #حافظان_وحے
https://ble.ir/hafezanevahy
#تفسیر_و_تدبر_در_زیارت_عاشورا#قسمت_بیست_و_پنجم حسین جانمخواستم بدانی تو مِلاک دوست داشتن برای منی🥹
با آنها که دوستت ندارند نسبتی ندارم
اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ وَ وَلِیُّ لِمَنْ والاکُمْ وَ عَدُوُّ لِمَنْ عاداکُمْترجمه: (یا اباعبدالله) من در صلح و سازشم با کسی که با شما در صلح است و در جنگم با کسی که با شما در جنگ است و دوستم با کسی که شما را دوست دارد و دشمنم با کسی که شما را دشمن دارد
سوال: تفاوت این فراز، با فراز اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْکه ظاهراً معنای مشابهی دارند، چیست؟پاسخ: بطورکلی انسان دارای سه حوزه وجودی است:
حوزه بینشی: شامل افکار و باورها
حوزه انگیزشی: شامل تمایلات و احساساتحوزه کنشی: شامل رفتارها و اعمال انساندلیل اینکه معارف دینی هم در سه حوزه اعتقادات، اخلاقیات و احکام عرضه می شوند، همین است. زیرا دین، برای هدایت انسان ها فرستاده شده و اگر رسالت دین هدایت بشر است، باید تمام حوزه های وجودی او را در بر بگیرد.
فلذا فرازهاے زیارت عاشورا با حوزه های یاد شده، مرتبطند. این ۴ فراز را به ترتیب بررسی می کنیم:
وقتی می گوییم:اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ در واقع از حوزه کنشی صحبت می کنیم؛ یعنی من رفتارم بر این مبناست که با کسی که با شما جنگ نمی کند، نجنگم و این یک سطح تعاملی محسوب میشود. این فراز، بر خلاف تصور اولیه برخی، فقط اختصاصی به دوستان و محبان اهل بیت (ع) ندارد؛ بلکه به کسانی نیز اشاره دارد که جزو شیعیان نیستند و حتی، دوستدار اهل بیت (ع) هم محسوب نمی شوند. در عین حال، این افراد اهل عداوت با اهل بیت (ع) هم نیستند و با ارزش های مکتب ما دشمنی ندارند، هرچند کافر باشند. ما با کفاری که سر جنگ ندارند و بنای آنها بر عداوت با ارزش های مکتب ما نیست، جنگی نداریم، مادامی که آن ها وارد محاربه نشوند.
بنابراین،این فراز یک تعامل مسالمت آمیز یا همان مسالمه می باشد و باید یک قاعده در رفتار سیاسی ما باشد که بر اساس آن با همه افراد، جریان ها و حتی، کشورها و دولت هایی که با ما و ارزش هایمان سر جنگ ندارند، مسالمت آمیز برخورد کنیم.
عبارتحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ نیز یک سطح تنازعی به حساب می آید. یعنی اینجا جایی است که طرف مقابل، با مکتب و ارزشهای دینی من سر جنگ دارد، پس با او وارد جنگ می شوم. رفتار من با او تنازعی است، اما این تنازع نه مطلق و ذاتی، که مشروط است یعنی ما ذاتاً با این افراد و جریان ها و دولت ها سر جنگ نداریم، اما اگر آنها، بنا را بر جنگ گذاشتند، با آنها خواهیم جنگید. این امر را می شود در مورد دوستان فریب خورده ای که با حکومت اسلامی وارد جنگ شده اند نیز مورد توجه و استفاده قرار داد. ممکن است این فردِ فریب خورده نسبت به خدا و پیامبراکرم (ص) و قرآن، اظهار تعلق کند، اما فعلاً با امام و ارزش های اعتقادی و ولایی من سر جنگ دارد و باید با او جنگید. جالب است؛ از یک سو، می توانی با کفار نجنگی، اگر با تو سر جنگ نداشته باشند و از سوی دیگر، می توانی با مسلمانی که شهادتین گفته بجنگی، اگر قصد جنگ با ارزش های اسلامی و اعتقادی مسلمانان را داشته باشد. در فراز وَلِیُّ لِمَنْ والاکُمْ یک تعامل، ماهوی، ذاتی و مطلق داریم. و آن اینکه من، با هر کسی که با شما رابطه ولایی دارد، رابطه ولایی دارم. اینجا بحث جنگ و صلح نیست، بلکه بحث دل دادن و دل سپردن است. من دوستدار کسی هستم که دوستدار شماست؛ رابطه، رابطه ولایی است. این رابطه حتی از صداقت بالاتر است. یعنی من رابطه ولایی را فقط با کسانی برقرار میکنم که محب و دوستدار اهل بیت (ع) باشند و البته، این دوست داشتن هم مراتب دارد. و در بحثعَدُوُّ لِمَنْ عاداکُمْ نیز تنازعی ماهوی، ذاتی و مطلق است؛ به این معنا که طرف مقابل ذاتاً دشمن توست؛ ماهیت و موجودیت خودش را بر اساس دشمنی و عداوت با ارزشهای اعتقادی تو تعریف کرده است. در این شرایط، دیگر این گونه نیست که وقتی دشمن به ما لبخند بزند، ما هم به او لبخند بزنیم! حتی اگر ادعای تعامل و مذاکره هم داشته باشد، نسبت به او خوشبین نیستیم، چون بنا را بر دشمنی ذاتی با ما و ارزش های ما گذاشته است و نیتش وابسته به این دشمنی است. لذا باید با چنین دشمنی، محتاطانه و در کمال مراقبت برخورد کرد. این چهار سطح تعامل که با استفاده از عبارات زیارت عاشورا ارائه شد، در قرآن کریم نیز به خوبی تبیین شده است. (بعنوان مثال سوره ممتحنه) لطفا جهت انتشار مطالب، لینک کانال حافظان وحے حفظ شود التماس دعای شهادت 🥹 #دکتر_کرباسی#عاشقان_حسینی_زمینه_سازان_ظهورند
همراه باشید با #حافظان_وحے https://ble.ir/hafezanevahy
۵