ح
#تفسیر_و_تدبر_در_زیارت_عاشورا#قسمت_بیستم
لعنت باد بر سردمداران کفر
وَ لَعَنَ اللَّهُ آلَ زِیَادٍ وَ آلَ مَرْوَانَ وَ لَعَنَ اللَّهُ بَنِی أُمَیَّةَ قَاطِبَةً وَ لَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجَانَةَ وَ لَعَنَ اللَّهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللَّهُ شِمْراً وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتَالِکَ
ترجمه: و خدا لعنت کند خاندان زیاد و خاندان مروان را و خدا لعنت کند بنی امیه را همگی و خدا لعنت کند فرزند مرجانه (ابن زیاد) را و خدا لعنت کند عمر بن سعد را و خدا لعنت کند شمر را و خدا لعنت کند مردمی را که اسبها را زین کردند و دهنه زدند و به راه افتادند برای پیکار با تو
در این فراز از زیارت عاشورا، همان نفی و طرد را می بینیم، اما این بار به نمونه های تاریخی ظلم و جور، اشاره می کند تا عینی تر با موضوع برخورد کنیم و به عنوان درس عبرتی در مقابل خود، پویندگی و وابستگی خود را در راه حق و حقیقت قرار دهیم.
در اینجا می خواهد تسلسل باطل را از توطئه گران، سردمداران و رده های ستادی کفر تا آنها که زمینه سازی شرکت نیروهای الحادی را در برابر حق داشته اند بنمایاند و با بیزاری از آنها به خود هشدار دهد که مبادا روزی در یکی از این منجلاب ها گرفتار شوی!
سوالی که ممکن است پیش آید این است که چرا در زیارت عاشورا بر همه بنی امیه لعن می فرستیم و می گوییم لَعَنَ اللَّهُ بَنى اُمَیَّةَ قاطِبَةً خوبان بنی امیه چه گناهی دارند که باید مورد لعن قرار گیرند؟
پاسخ: از اصول محکم قرآنی این است که هیچ کس به جهت گناه دیگری، مورد ملامت یا عذاب دنیوی و اخروی قرار نمی گیرد؛مانند آیه ۱۶۴ انعام؛ ۱۵ اسراء؛ ١٨ فاطر؛ ٧ زمر
مگر اینکه به نحوی در تحقق گناه مؤثر و یا به آن راضی باشد یا از آن نهی نکرده باشد که در همه این موارد، عقوبت و عذاب به خاطر همین گناهان می باشد، نه به خاطر گناه دیگران.
شتر حضرت صالح علیه السلام را یک نفر از قوم ثمود پی کرده بود (۲۹قمر) اما قرآن کریم آن گناه را به همه آنان نسبت می دهد (مانند ٧٧ اعراف) و همه آنان را مرتکب جرم و مستحق کیفر می شمارد، (۱۴ شمس) چرا که آنان راضی به این گناه بودند که به تعبیر امام علی علیه السلام خوشنودی و خشم مشترک قوم ثمود آنان را دارای سرنوشت شوم مشترک کرد.
قرآن کریم یهودیان معاصر پیامبر اکرم (ص) را به خاطر گناهان نسل های گذشته شان، مورد مذمّت های فراوانی قرار داده است؛ مانند گوساله پرستی، ستمکاری، تحریف سخنان خدا، تکذیب پیامبران الهی، کشتن آنان و..(مانند آیه ٢١ آل عمران)
علّت این مذمّت ها علیرغم اینکه یهودیان معاصر مرتکب چنین گناهانی نشدند، این بود که آنان به گذشتگان خود فخر می ورزیدند و از آنان راضی بودند.
در میان بنی امیّه نیز، عدّه ای عامل تسبیبی، عده ای عامل مباشری، عدّه ای تماشاگر و عدّه ای خشنود و فخر فروش، نسبت به غصب امامت ائمه علیهم السلام و شهادت این بزرگواران و شیعیان آنان بودند، و از این رو هر کس از آنان به نوعی به دلیل گناهانی که انجام داده اند، مورد لعن قرار گرفته اند.
بلکه از نظر قرآن و روایات ملاک در الحاق به گروه یا قبیله ای، هماهنگی فکری و عملی با گروه است؛ چنانکه خداوند پسر نوح را از اهل نوح نمی داند و دلیل آن را عدم هماهنگی عملی با نوح بیان می کند. (۴۶هود)
و از این روست که اگر چه عدّه ای از نیکان، از بنی امیّه بودند، اما ائمه آنها را از بنی امیه نمی شمردند؛
از باب نمونه یکی از فرزندان عبد العزیز بن مروان که اسم او سعد بود در حالی که همانند زنان با صدای بلند گریه می کرد وارد بر امام محمد باقر علیه السلام شد؛ امام فرمودند: چه چیز شما را به گریه واداشت؟ سعد گفت: چگونه گریه نکنم در حالی که من از همان درخت ملعون در قرآن می باشم؟
امام باقر علیه السلام فرمودند: تو از ایشان نیستی، تو از ما اهل بیت هستی، آیا نشنیدی سخن خداوند را که فرمود: پس هر کس از من تبعیّت کند از من خواهد بود.
در نتیجه باید گفت که لعن همه بنی امیّه شامل کسانی است که از نظر فکری و عملی هماهنگ با بنی امیه هستند.
لطفا جهت انتشار مطالب، لینک کانال حافظان وحے حفظ شود
التماس دعای شهادت 🥹 #دکتر_کرباسی
#عاشقان_حسینی_زمینه_سازان_ظهورند
همراه باشید با #حافظان_وحے
https://ble.ir/hafezanevahy
#تفسیر_و_تدبر_در_زیارت_عاشورا#قسمت_بیستم لعنت باد بر سردمداران کفروَ لَعَنَ اللَّهُ آلَ زِیَادٍ وَ آلَ مَرْوَانَ وَ لَعَنَ اللَّهُ بَنِی أُمَیَّةَ قَاطِبَةً وَ لَعَنَ اللَّهُ ابْنَ مَرْجَانَةَ وَ لَعَنَ اللَّهُ عُمَرَ بْنَ سَعْدٍ وَ لَعَنَ اللَّهُ شِمْراً وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً أَسْرَجَتْ وَ أَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتَالِکَترجمه: و خدا لعنت کند خاندان زیاد و خاندان مروان را و خدا لعنت کند بنی امیه را همگی و خدا لعنت کند فرزند مرجانه (ابن زیاد) را و خدا لعنت کند عمر بن سعد را و خدا لعنت کند شمر را و خدا لعنت کند مردمی را که اسبها را زین کردند و دهنه زدند و به راه افتادند برای پیکار با تو
در این فراز از زیارت عاشورا، همان نفی و طرد را می بینیم، اما این بار به نمونه های تاریخی ظلم و جور، اشاره می کند تا عینی تر با موضوع برخورد کنیم و به عنوان درس عبرتی در مقابل خود، پویندگی و وابستگی خود را در راه حق و حقیقت قرار دهیم.در اینجا می خواهد تسلسل باطل را از توطئه گران، سردمداران و رده های ستادی کفر تا آنها که زمینه سازی شرکت نیروهای الحادی را در برابر حق داشته اند بنمایاند و با بیزاری از آنها به خود هشدار دهد که مبادا روزی در یکی از این منجلاب ها گرفتار شوی!
سوالی که ممکن است پیش آید این است که چرا در زیارت عاشورا بر همه بنی امیه لعن می فرستیم و می گوییم لَعَنَ اللَّهُ بَنى اُمَیَّةَ قاطِبَةً خوبان بنی امیه چه گناهی دارند که باید مورد لعن قرار گیرند؟پاسخ: از اصول محکم قرآنی این است که هیچ کس به جهت گناه دیگری، مورد ملامت یا عذاب دنیوی و اخروی قرار نمی گیرد؛
مانند آیه ۱۶۴ انعام؛ ۱۵ اسراء؛ ١٨ فاطر؛ ٧ زمرمگر اینکه به نحوی در تحقق گناه مؤثر و یا به آن راضی باشد یا از آن نهی نکرده باشد که در همه این موارد، عقوبت و عذاب به خاطر همین گناهان می باشد، نه به خاطر گناه دیگران.
شتر حضرت صالح علیه السلام را یک نفر از قوم ثمود پی کرده بود (۲۹قمر) اما قرآن کریم آن گناه را به همه آنان نسبت می دهد (مانند ٧٧ اعراف) و همه آنان را مرتکب جرم و مستحق کیفر می شمارد، (۱۴ شمس) چرا که آنان راضی به این گناه بودند که به تعبیر امام علی علیه السلام خوشنودی و خشم مشترک قوم ثمود آنان را دارای سرنوشت شوم مشترک کرد.
قرآن کریم یهودیان معاصر پیامبر اکرم (ص) را به خاطر گناهان نسل های گذشته شان، مورد مذمّت های فراوانی قرار داده است؛ مانند گوساله پرستی، ستمکاری، تحریف سخنان خدا، تکذیب پیامبران الهی، کشتن آنان و..(مانند آیه ٢١ آل عمران)
علّت این مذمّت ها علیرغم اینکه یهودیان معاصر مرتکب چنین گناهانی نشدند، این بود که آنان به گذشتگان خود فخر می ورزیدند و از آنان راضی بودند.
در میان بنی امیّه نیز، عدّه ای عامل تسبیبی، عده ای عامل مباشری، عدّه ای تماشاگر و عدّه ای خشنود و فخر فروش، نسبت به غصب امامت ائمه علیهم السلام و شهادت این بزرگواران و شیعیان آنان بودند، و از این رو هر کس از آنان به نوعی به دلیل گناهانی که انجام داده اند، مورد لعن قرار گرفته اند.
بلکه از نظر قرآن و روایات ملاک در الحاق به گروه یا قبیله ای، هماهنگی فکری و عملی با گروه است؛ چنانکه خداوند پسر نوح را از اهل نوح نمی داند و دلیل آن را عدم هماهنگی عملی با نوح بیان می کند. (۴۶هود)
و از این روست که اگر چه عدّه ای از نیکان، از بنی امیّه بودند، اما ائمه آنها را از بنی امیه نمی شمردند؛
از باب نمونه یکی از فرزندان عبد العزیز بن مروان که اسم او سعد بود در حالی که همانند زنان با صدای بلند گریه می کرد وارد بر امام محمد باقر علیه السلام شد؛ امام فرمودند: چه چیز شما را به گریه واداشت؟ سعد گفت: چگونه گریه نکنم در حالی که من از همان درخت ملعون در قرآن می باشم؟
امام باقر علیه السلام فرمودند: تو از ایشان نیستی، تو از ما اهل بیت هستی، آیا نشنیدی سخن خداوند را که فرمود: پس هر کس از من تبعیّت کند از من خواهد بود.
در نتیجه باید گفت که لعن همه بنی امیّه شامل کسانی است که از نظر فکری و عملی هماهنگ با بنی امیه هستند. لطفا جهت انتشار مطالب، لینک کانال حافظان وحے حفظ شود التماس دعای شهادت 🥹 #دکتر_کرباسی#عاشقان_حسینی_زمینه_سازان_ظهورند
همراه باشید با #حافظان_وحے https://ble.ir/hafezanevahy
۵۱