حجخوانی و حجدانی
مسیرهای حج برای ایرانی ها چهار گزینه بود که بسته به اجازه دولت، اطلاعات امنیتی راه و شهر مبدا انتخاب می شد: ✓راه اول مسیر دریایی از بنادر جنوب ایران به جده: یعنی افراد از بندر بصره یا لنگه یا عباس یا بوشهر و...با کشتی به سمت دریای عمان و اقیانوس هند، یمن، دریای سرخ و نهایتا بندر جده می رفتند. حالا این راه خوب بود؟ کشتی ها اغلب مال شرکت های انگلیسی بودند و خدمه، هندی و عرب و خارجی. کشتی های آن موقع و ایرانی کشتی ندیده، باعث دریازدگی، تهوع، غذا نخوردن،طوفان و وحشت می شد. در راه قرنطینه هایی بود که زائر را معطل معاینه و ضدعفونی می کردند. به این شکل که زوار را بدون لباس و دسته جمعی از برابر پزشک رد می کردند. گاهی چند روز نگهشان میداشتند که ممکن بود ایام حج را از دست بدهند. مسئله طهارت و غسل و محرم نامحرمی در کشتی شلوغ و باوجود خدمه و گاهی مسافران نامسلمان،روان فرسا بود. زوار این مسیر باید در جحفه محرم میشدند. خاطره ظهیرالملک:« نجاست است که از اهل کشتی می بارد، الان در حال احرامند. چه احرامی که بدون ساتر و فوطه و همین طور کشف العورة غسل می نمایند، چه غسلی! ظرف نجس، آب نجس، محل ناپاک!» بعد دو روز که در کشتی نبودند، مدتهاااااا. اینو بفرستیم به وسواسی ها! #جعفریان
حجاج ایرانی از چهار مسیر به حج می رفتند:✓راه دوم: جبلراه جبل یا نجد از عراق به مکه می رسید و همان راهی است که امام حسین از آن به کربلا رسیدند.بعدها به خاطر تلاش های زبیده همسر هارون در تعمیر راه و کندن چاه برای حجاج، گاهی راه زبیده هم نامیده می شد.در دوره ی صفوی کمتر و دوره قاجار بیشتر استفاده می شد.آیا راه خوبی بود؟#جعفریان
۲۵۳
۵:۱۴