به نام خدا از یکی یه حرفی شنیدم که فرو ریختم و با عرض مقدمه ای در متن گفته شده است: 🟢 تو همین مسیر میرفتیم که رسیدیم به ایستگاه شهادت امام حسن عسگری(ع) 
غم و اندوه خاصی داشت، امام معصوم شیعیان که عهده دار امر ولایت و امامت بود را در جوانی شهید کردند..، امامی که با همه ی سختی ها و فشار های حکومت غاصب دوران..، داشتند زمینه چینی میکردند برای اینکه نوری خاموش نشدنی که قرار بود سالیان دراز انسان های صالح و مومن و متّق جهان رو عاشق خودشون بکنند و ایشان هم دلسوز مردم جهان باشند، در قالب تن خاکی حضور پیدا کنند.؛. امامی که تنها به معجزه ی خدا میتوانست از آن شرایط امنیتی سخت و طاقت فرسا و آن همه فشار و آن همه کمر هایی که برای به شهادت رساندن بقیة الله بسته شده بودند.، جان سالم به در ببرد.؛. 🟢 این جایگاه امام معصوم ما است..؛ جایگاهی که برای کسی مقدور نیست..؛ امام همه زندگی و هرچه داشت را وسط گذاشت تا بتواند از بزرگترین امانت خدا و جهان نگاه داری کند.؛. 🟢 حال زمان این روضه گذشته و مردم به مبارکی پوشیدن عبای امامت توسط حضرت حجة بن الحسن..، مسرورند..؛ امّا این سؤال مطرح میشود که: چه کسی میتواند در کودکی مادر خود را از دست بدهد و سپس پدر خود را و در حالی که هنوز در روز های اول عزا است..، عبای امامتی را تن کند که به او وظیفه ی نجات جهان را متحمّل میسازد.؟. 🟢امامی که حالا یتیم است و کودک..، امامی که از فرط بی یار بودن مجبور به غیبت شده است.؛. شادی ما از امامت مولایمان هست درست.؛. امّا شادی مولا در چیست.؟!.🟢 شب قبل در ایستگاه شهادت روضه ی امام شهید جوانی را گوش میدادیم که در عمق غربت و فقدان یار امانت خداوند را نگاه داری کرد و به دنبال گردآوری یارانی برای حضرت بود.؛. امّا امروز در این ایستگاه که عبای امامت بر تن حجت خدا مینشیند و صفحه ی زندگی مردم از روی عزای ۲ ماهه کم کم به روی شادی خود میچرخد..، روضه ای دیگر برای خواندن هست.؛. روضه ای که از زمان پیامبر اکرم(ص) شروع شد:
«روضه ی یاریگرانی که نیستند».؛.
بنگریم که روضه نوعی تنبیه است.؛. او همیشه به یاد ما و به فکر ما و به دنبال یاری ما هست..، امّا ما چطور؟ به روضه ی امام عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف) اینگونه نگاه کنید.؛. این روضه تنبیه است و خوشا به آنان که تنبیه شدند و حال به دنبال تنبیه دیگران اند. انتشار #محتوای_مسیر به عنوان وظیفه ی هرکس در قبال امر ظهور#خودنویس #پیشنهاد_به_مجله #امامزمان(عج الله تعلی فرجه الشریف) @ham_masir_ir
غم و اندوه خاصی داشت، امام معصوم شیعیان که عهده دار امر ولایت و امامت بود را در جوانی شهید کردند..، امامی که با همه ی سختی ها و فشار های حکومت غاصب دوران..، داشتند زمینه چینی میکردند برای اینکه نوری خاموش نشدنی که قرار بود سالیان دراز انسان های صالح و مومن و متّق جهان رو عاشق خودشون بکنند و ایشان هم دلسوز مردم جهان باشند، در قالب تن خاکی حضور پیدا کنند.؛. امامی که تنها به معجزه ی خدا میتوانست از آن شرایط امنیتی سخت و طاقت فرسا و آن همه فشار و آن همه کمر هایی که برای به شهادت رساندن بقیة الله بسته شده بودند.، جان سالم به در ببرد.؛. 🟢 این جایگاه امام معصوم ما است..؛ جایگاهی که برای کسی مقدور نیست..؛ امام همه زندگی و هرچه داشت را وسط گذاشت تا بتواند از بزرگترین امانت خدا و جهان نگاه داری کند.؛. 🟢 حال زمان این روضه گذشته و مردم به مبارکی پوشیدن عبای امامت توسط حضرت حجة بن الحسن..، مسرورند..؛ امّا این سؤال مطرح میشود که: چه کسی میتواند در کودکی مادر خود را از دست بدهد و سپس پدر خود را و در حالی که هنوز در روز های اول عزا است..، عبای امامتی را تن کند که به او وظیفه ی نجات جهان را متحمّل میسازد.؟. 🟢امامی که حالا یتیم است و کودک..، امامی که از فرط بی یار بودن مجبور به غیبت شده است.؛. شادی ما از امامت مولایمان هست درست.؛. امّا شادی مولا در چیست.؟!.🟢 شب قبل در ایستگاه شهادت روضه ی امام شهید جوانی را گوش میدادیم که در عمق غربت و فقدان یار امانت خداوند را نگاه داری کرد و به دنبال گردآوری یارانی برای حضرت بود.؛. امّا امروز در این ایستگاه که عبای امامت بر تن حجت خدا مینشیند و صفحه ی زندگی مردم از روی عزای ۲ ماهه کم کم به روی شادی خود میچرخد..، روضه ای دیگر برای خواندن هست.؛. روضه ای که از زمان پیامبر اکرم(ص) شروع شد:«روضه ی یاریگرانی که نیستند».؛.
پاورقی:
🟢 بیایید به این روضه جور دیگر نگاه کنیمبنگریم که روضه نوعی تنبیه است.؛.
پاورقی:
تنبیه نفس منی که چرا یاری گر امام نبودم؟ چرا دنبال گردآوری یاریگران دیگر نبودم؟ چرا دنبال آموزش و تربیت یاریگران دیگر نبودم؟ چرا در راستای ظهور کاری نکردم؟ پس کجاییم ما ای یاریگران؟ یاریگرانی که اگر بودند..، اوضاع حال این نبود.؛. امام در صدر ولایت اسلامی نشسته بود و مردم دنیا متشکل از انسان هایی که میتوانند به کمال برسند..، واقعا به کمال میرسیدند.؛. 🟢 روضه ی امام عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف) این گونه است: امامی که ۱۱۰۰ سال است..، ۳۱۳ فرمانده ندارد ۱۱۰۰ سال است بین میلیارد ها انسان و میلیون ها شیعه..؛ تنها ۳۱۳ فرمانده ندارد.؛. کجاییم ای مردان خدایی فریاد ادعای ما گوش فلک را کر میکند ولی میبینیم که گاهی حتی در حداقل انسان هم عمل نمیکنیم.؛. 🟢 روضه امام عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف) اینگونه است: هست امامی که اگر بخواهیم به راحتی میتوانیم با او سخن بگوییم و از او طلب یاری کنیم و او حتما مارا یاری میکند..، برای گناهان ما از خدا طلب استغفار میکند..، هر لحظه به یاد ما هست و از گناهان ما رنجور و از جهاد ما مسرور میشود..؛ او همیشه به یاد ما و به فکر ما و به دنبال یاری ما هست..، امّا ما چطور؟ به روضه ی امام عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف) اینگونه نگاه کنید.؛. این روضه تنبیه است و خوشا به آنان که تنبیه شدند و حال به دنبال تنبیه دیگران اند. انتشار #محتوای_مسیر به عنوان وظیفه ی هرکس در قبال امر ظهور#خودنویس #پیشنهاد_به_مجله #امامزمان(عج الله تعلی فرجه الشریف) @ham_masir_ir۱۹