تبر طوفان به تو ای ایـراننرسـد هرگز تو ریشــه ای
◁تو بــــگو ایــــران
تلگرام | بله | ایتا | یوتیوب | اینستاگرام
◁تو بــــگو ایــــران
تلگرام | بله | ایتا | یوتیوب | اینستاگرام
۷:۵۹
«تو بگو ایــــران»
در این اثر، رنج به حلاوت میرسد.
خون به زایش قهرمــان
و تاریخ به سلاح هویت. این ترانه بیش از آنکه در پی اقناع مخالفان باشد، در پی تحکیم همدلان است؛ نوعی یادآوری جمعی در فضایی که روایتهای رقیب درباره هویت ملی و انقلابی شکلگرفتهاند.
«تو بگو ایران» میکوشد یک روایت روشن و بدون ابهام ارائه دهد؛ ایران، ریشهای است که با تبر طوفان قطع نمیشود.
شعر با استعارهای بنیادین آغاز میشود: «تبر طوفان به تو ای ایران نرسد هرگز تو ریشهای» تقابل «تبر» و «ریشه» از کهنترین الگوهای استعاری در ادبیات فارسی است.تبر، ابزار قطع و انقطاع است؛ ریشه، نشانه پیوستگی و استمرار
شاعر از همان ابتدا، ایران را نه یک ساختار سیاسی موقت، بلکه موجودی ریشهدار معرفی میکند. تأکید سهگانه بر «دیروز، امروز، فردا» نیز همین امتداد تاریخی را تثبیت میکند: «که تو دیروزی که تو امروزی که تو فردایی همیشهای» اینجا با نوعی نگاه فلسفی به تاریخ مواجهیم؛ تاریخی که خطی و گسسته نیست، بلکه ممتد و هویتساز است. ایران در این روایت، یک پروژه زنده است.
ایران در این روایت، کشوری صرف نیست؛ «ریشه» است، «حرم» است،«خاطره اجدادی» است: «خاطرات اجدادی ما، آبادی ما ایران جان، ماندهایم با بیشوکم تو ای پرچم تو ما را نشان»
پرچم در اینجا نشانه تداوم است؛ حتی با «بیشوکم»، حتی با دشواریها، ماندن اصل است.
از نظر موسیقایی، «تو بگو ایران» در امتداد امضای صوتی حامد زمانی حرکت میکند و از تنظیم ارکسترال، ضرباهنگ کوبنده بهره میبرد. این اثر، برای زمزمه فردی در خلوت ساخته نشده؛ برای اجرا در میدان، در راهپیمایی و در آیینهای جمعی طراحی شده است.
مشروح یادداشت @hozehonari_ir
در این اثر، رنج به حلاوت میرسد.خون به زایش قهرمــان
و تاریخ به سلاح هویت. این ترانه بیش از آنکه در پی اقناع مخالفان باشد، در پی تحکیم همدلان است؛ نوعی یادآوری جمعی در فضایی که روایتهای رقیب درباره هویت ملی و انقلابی شکلگرفتهاند.
«تو بگو ایران» میکوشد یک روایت روشن و بدون ابهام ارائه دهد؛ ایران، ریشهای است که با تبر طوفان قطع نمیشود.شعر با استعارهای بنیادین آغاز میشود: «تبر طوفان به تو ای ایران نرسد هرگز تو ریشهای» تقابل «تبر» و «ریشه» از کهنترین الگوهای استعاری در ادبیات فارسی است.تبر، ابزار قطع و انقطاع است؛ ریشه، نشانه پیوستگی و استمرارشاعر از همان ابتدا، ایران را نه یک ساختار سیاسی موقت، بلکه موجودی ریشهدار معرفی میکند. تأکید سهگانه بر «دیروز، امروز، فردا» نیز همین امتداد تاریخی را تثبیت میکند: «که تو دیروزی که تو امروزی که تو فردایی همیشهای» اینجا با نوعی نگاه فلسفی به تاریخ مواجهیم؛ تاریخی که خطی و گسسته نیست، بلکه ممتد و هویتساز است. ایران در این روایت، یک پروژه زنده است. ایران در این روایت، کشوری صرف نیست؛ «ریشه» است، «حرم» است،«خاطره اجدادی» است: «خاطرات اجدادی ما، آبادی ما ایران جان، ماندهایم با بیشوکم تو ای پرچم تو ما را نشان» پرچم در اینجا نشانه تداوم است؛ حتی با «بیشوکم»، حتی با دشواریها، ماندن اصل است. از نظر موسیقایی، «تو بگو ایران» در امتداد امضای صوتی حامد زمانی حرکت میکند و از تنظیم ارکسترال، ضرباهنگ کوبنده بهره میبرد. این اثر، برای زمزمه فردی در خلوت ساخته نشده؛ برای اجرا در میدان، در راهپیمایی و در آیینهای جمعی طراحی شده است. مشروح یادداشت @hozehonari_ir۱۳:۳۰
گر دســت تعدیست وگر پای تجـــاوزآن دست کنم کوته و آن پای کنم لنگ
تلگرام | بله | ایتا | یوتیوب | اینستاگرام
تلگرام | بله | ایتا | یوتیوب | اینستاگرام
۱۵:۱۹
به سـربلندی سرویم و استواری کوهبه رودهای جهان رفته بی قراری ما
تلگرام | بله | ایتا | یوتیوب | اینستاگرام
تلگرام | بله | ایتا | یوتیوب | اینستاگرام
۱۱:۰۱
هیچ نامی به بزرگی توایـــــــــــران نشود
◁احــمـــــــــــد
تلگرام | بله | ایتا | یوتیوب | اینستاگرام
◁احــمـــــــــــد
تلگرام | بله | ایتا | یوتیوب | اینستاگرام
۸:۱۴
