خانواده به مثابه کانون تولید بخش اول قرار بود به قدر مجالِ چند سطر، دربارهی ابعاد فرهنگی-اقتصادی خانهداری تامل کنیم. اجازه دهید که از همین ابتدا به رسم دنیاگرایانِ چرتکه به دست، من هم اینجهانی بیندیشم. بیمقدمه به سراغ محاسبهی ارزش افزودهی تولید شده در خانه میرویم. فهرستی اجمالی از آوردههای اقتصادی خانوادهی ایرانی به این شرح است: طبخ و تهیهی غذا و انواع خوراکیهای لازم برای اعضای خانواده(تولید کالا)شستوشو، نظافت، جابهجایی و نظمدهی وسایل(تولید خدمات)مراقبت و رسیدگی به نیازهای خردسالان و نگهداری از کودکان(تولید خدمات)آموزش، تعلیم و تربیت فرزندان(تولید خدمات)تفریحات جمعی(تولید خدمات)همیاری در شرایط بحرانی؛ مانند ایام بیماری(تولید خدمات)️نشاط ناشی از داشتن فرزند، پدر، مادر، خواهر، برادر و...️رفع مسئلهی تنهایی️رشد عقلی، اجتماعی و عاطفی ناشی از زیست خانوادگی️رشد سلامت روان به واسطهی تشکیل خانواده و فرزندآوری️تقویت معنویت و دیانتو... آن چه در این فهرست با علامت "" مشخص شده است، آوردههای اقتصادی قابل قیمتگذاریست و نماد "️" از ارزشهای اقتصادی غیرقابل قیمتگذاری حکایت میکند. این دسته از آوردهها هر چند که در حیطهی اقتصاد قرار دارد، چندان کمیتبَردار نیست. اینها همان عواملی است که باعث میشود ما خانواده را فراتر از هر دارایی مادی بدانیم. اکنون بر ارزشهایی تمرکز میکنیم که قابلیت قیمتگذاری دارد. میتوانیم مشابه همین کالاها و خدمات را در بازار بیابیم، متوسط قیمت آنها را پیدا کنیم و همه را جمع کنیم تا برآوردی داشته باشیم از ارزش افزودهای که کانون خانواده تولید میشود... . @HarfeNoChannel