د
۲-۶-پاسخ به ابوریحان بیرونی:
🪶ایشان در کتاب «المتتع العدیم النظیر الآثار الباقیه» ص ۶۷ و ۶۸ ریشه ی مبنای عددیه را یهود و نصاری دانسته و روایات دال بر عددمحوری را کذب و جعل می داند.
وی در ابتدا گمانه زنی های خود درباره ی نفوذ مبنای عددی از یهود و نصاری به اسلام را اینگونه بیان می دارد: «عرب ها هر ماه را هنگام رؤیت هلال آغاز می کردند و در اسلام نیز این تشریع شد همانگونه که خدا در آیه اهله فرمود. سپس فرقه ای جاهلی ظهور کردند و به یهود و نصاری گرویدند و جداولی داشتند که حساب ماه ها را از آن استخراج می کردند و از روی آن روزهی خود را میشناختند (که چه روزی است) ولی مسلمین مجبور به رؤیت هلال بودند و با وجود نهایت تلاششان در به دست آوردن جایگاه هلال، در رؤیت آن شک و اختلاف کردند پس به اهل هیئت رجوع کرده و زیجات آن ها را نوشتند و کتابهای اهل هیئت هم با روش شناخت یکم ماه های عربی از روی انواع حسابات و جداول آغاز شده بود پس مسلمین گمان کردند که این جداول و حسابات برای رؤیت هلال درست شده پس بخشی از آن را گرفتند و به امام صادق علیه السلام منسوب کرده و از اسرار نبوت برشمردند.»سپس بیان می کند که آن حسابات و روزه و فطر بر اساس آن چگونه بوده است: «این حساب ها بر پایهی حرکات خورشید و ماه وسطی است نه حرکات معدله و بر این اساس درست شده که سال قمری ۳۵۴ روز و یک پنجم و یک ششم شمارش می شود و اینکه ۶ ماه از سال، تام (=۳۰ روزه) و ۶ ماه دیگر، ناقص (=۳۰ روزه) است و هر ماه ناقص بعد از یک ماه تام میآید. پس چنانچه میخواستند اول روزه و اول فطر را استخراج کنند در اغلب اوقات یک روز از روز واجب جلو می افتادند.»
پاسخ:همانطور که عرض شد آیه نمی گوید فقط اولین هلالی که رؤیت می شود مواقیت هستند بلکه میگوید هر هلالی بیانگر وقتی است و البته با توجه به روایات، میتوان گفت منظور آیه «هلال نو» است. نهایتاً بتوان آنچه جناب بیرونی دربارهی این زیجات و جداول و حسابها گفته را به خاطر تسلط در امر هیئت و نجوم از ایشان پذیرفت اما روشن است که برای ادعای خود مبنی بر اینکه مسلمین روش عددیه را از آن کتابها گرفته و به دروغ به معصوم نسبت دادند و از اسرار نبوت دانستند هیچ سند و دلیلی ارائه نداده است و صرفاً گمانه زنی های خود را مطرح کرده که ارزش و اعتباری ندارد. البته در پایان، تنها به یک واقعه تاریخی اشاره می کند که البته علیه خودش تمام می شود و بیانش را عرض خواهیم کرد.
سپس تأویل عددمحوران از روایت «صوموا لرویته و افطروا لرویته» را نقل می کند: «پس این قول پیامبر صلی الله علیه و آله که «روزه بگیرید برای رؤیتش و فطر بگیرید برای رؤیتش» را تاویل کردند به اینکه معنایش چنین است: «روزه بگیرید روزی را که هلال در غروبش دیده می شود» همانگونه که گفته میشود: «آماده شوید برای استقبالش» پس آماده شدن بر استقبال مقدم است. و همچنین گفته اند: ماه رمضان کمتر از ۳۰ روز نیست.»سپس دلایل نجومی اینکه رؤیت هلال هیچ نظم یکسانی نداشته و ماه رمضان بنا بر رؤیت، هرگز ممکن نیست که همیشه ۳۰ روزه بوده و اول و آخرش در کل زمین یک روز باشد را برمیشمارد و نتیجه میگیرد که آنچه عددمحوران از جداولشان استخراج کرده و بنا بر آن، ماه رمضان را همیشه ۳۰ روزه و برای همه نقاط زمین، یکسان دانستند ممکن نیست.سپس توضیح می دهد که تاویل آنان از روایت پیامبر صلی الله علیه و آله باطل است: «اما این گفتارشان که گفتند مقتضای خبر ماثور، تقدیم روزه و فطر بر رؤیت است، باطل است برای اینکه حرف لام، هم بر امر تازه و هم بر گذشته واقع می شود... آیا این روایت پیامبر صلی الله لیه و آله را نمی بینی که فرمود: «ما امتی بی سوادیم نه مینویسیم و نه حساب میکنیم یک ماه ۳۰ روزه است و یک ماه ۲۹ روزه؟» پس حضرت نص روشنی فرموده که ماه، یکبار ۳۰ روزه و بار دیگر ۲۹ روزه میشود و اینکه حکم به آن، با رؤیت جاری میشود نه با حساب. به خاطر این گفتارش: نه می نویسیم و نه حساب می کنیم.»
ادامه دارد…
بازگشت به فهرست مطالب
#فقه #احکام #اصول_فقه #تقیه #رؤیت_محوری #عدد_محوری #روزه #فطر
@Hekmateshiei
🪶ایشان در کتاب «المتتع العدیم النظیر الآثار الباقیه» ص ۶۷ و ۶۸ ریشه ی مبنای عددیه را یهود و نصاری دانسته و روایات دال بر عددمحوری را کذب و جعل می داند.
وی در ابتدا گمانه زنی های خود درباره ی نفوذ مبنای عددی از یهود و نصاری به اسلام را اینگونه بیان می دارد: «عرب ها هر ماه را هنگام رؤیت هلال آغاز می کردند و در اسلام نیز این تشریع شد همانگونه که خدا در آیه اهله فرمود. سپس فرقه ای جاهلی ظهور کردند و به یهود و نصاری گرویدند و جداولی داشتند که حساب ماه ها را از آن استخراج می کردند و از روی آن روزهی خود را میشناختند (که چه روزی است) ولی مسلمین مجبور به رؤیت هلال بودند و با وجود نهایت تلاششان در به دست آوردن جایگاه هلال، در رؤیت آن شک و اختلاف کردند پس به اهل هیئت رجوع کرده و زیجات آن ها را نوشتند و کتابهای اهل هیئت هم با روش شناخت یکم ماه های عربی از روی انواع حسابات و جداول آغاز شده بود پس مسلمین گمان کردند که این جداول و حسابات برای رؤیت هلال درست شده پس بخشی از آن را گرفتند و به امام صادق علیه السلام منسوب کرده و از اسرار نبوت برشمردند.»سپس بیان می کند که آن حسابات و روزه و فطر بر اساس آن چگونه بوده است: «این حساب ها بر پایهی حرکات خورشید و ماه وسطی است نه حرکات معدله و بر این اساس درست شده که سال قمری ۳۵۴ روز و یک پنجم و یک ششم شمارش می شود و اینکه ۶ ماه از سال، تام (=۳۰ روزه) و ۶ ماه دیگر، ناقص (=۳۰ روزه) است و هر ماه ناقص بعد از یک ماه تام میآید. پس چنانچه میخواستند اول روزه و اول فطر را استخراج کنند در اغلب اوقات یک روز از روز واجب جلو می افتادند.»
پاسخ:همانطور که عرض شد آیه نمی گوید فقط اولین هلالی که رؤیت می شود مواقیت هستند بلکه میگوید هر هلالی بیانگر وقتی است و البته با توجه به روایات، میتوان گفت منظور آیه «هلال نو» است. نهایتاً بتوان آنچه جناب بیرونی دربارهی این زیجات و جداول و حسابها گفته را به خاطر تسلط در امر هیئت و نجوم از ایشان پذیرفت اما روشن است که برای ادعای خود مبنی بر اینکه مسلمین روش عددیه را از آن کتابها گرفته و به دروغ به معصوم نسبت دادند و از اسرار نبوت دانستند هیچ سند و دلیلی ارائه نداده است و صرفاً گمانه زنی های خود را مطرح کرده که ارزش و اعتباری ندارد. البته در پایان، تنها به یک واقعه تاریخی اشاره می کند که البته علیه خودش تمام می شود و بیانش را عرض خواهیم کرد. سپس تأویل عددمحوران از روایت «صوموا لرویته و افطروا لرویته» را نقل می کند: «پس این قول پیامبر صلی الله علیه و آله که «روزه بگیرید برای رؤیتش و فطر بگیرید برای رؤیتش» را تاویل کردند به اینکه معنایش چنین است: «روزه بگیرید روزی را که هلال در غروبش دیده می شود» همانگونه که گفته میشود: «آماده شوید برای استقبالش» پس آماده شدن بر استقبال مقدم است. و همچنین گفته اند: ماه رمضان کمتر از ۳۰ روز نیست.»سپس دلایل نجومی اینکه رؤیت هلال هیچ نظم یکسانی نداشته و ماه رمضان بنا بر رؤیت، هرگز ممکن نیست که همیشه ۳۰ روزه بوده و اول و آخرش در کل زمین یک روز باشد را برمیشمارد و نتیجه میگیرد که آنچه عددمحوران از جداولشان استخراج کرده و بنا بر آن، ماه رمضان را همیشه ۳۰ روزه و برای همه نقاط زمین، یکسان دانستند ممکن نیست.سپس توضیح می دهد که تاویل آنان از روایت پیامبر صلی الله علیه و آله باطل است: «اما این گفتارشان که گفتند مقتضای خبر ماثور، تقدیم روزه و فطر بر رؤیت است، باطل است برای اینکه حرف لام، هم بر امر تازه و هم بر گذشته واقع می شود... آیا این روایت پیامبر صلی الله لیه و آله را نمی بینی که فرمود: «ما امتی بی سوادیم نه مینویسیم و نه حساب میکنیم یک ماه ۳۰ روزه است و یک ماه ۲۹ روزه؟» پس حضرت نص روشنی فرموده که ماه، یکبار ۳۰ روزه و بار دیگر ۲۹ روزه میشود و اینکه حکم به آن، با رؤیت جاری میشود نه با حساب. به خاطر این گفتارش: نه می نویسیم و نه حساب می کنیم.»
ادامه دارد…
بازگشت به فهرست مطالب
#فقه #احکام #اصول_فقه #تقیه #رؤیت_محوری #عدد_محوری #روزه #فطر
@Hekmateshiei
۱۱:۲۵