روز عرفه از روزهای مهم در ایام سال است. به همین مناسبت دو دعای بلند با محتوای عالی و توحیدی از دو امام معصوم صادر شده است؛ دعای عرفه امام حسین (ع) و دعای عرفه حضرت سجاد (ع). ان شاالله برنامه ریزی کنیم و از خداوند بخواهیم که به ما توفیق دعا و نیایش را در این روز عنایت کند. در این روز شریف نسبت به هم دیگر و نزول خیرات و برکات و دفع شرور و بدیها دعا کنیم.
۴:۴۸
مقام و منزلت #میثم_تمار شهید در بیان #امیرالمؤمنین امام علی (ع)++++میثم تمار به کوفی اسدی معروف است، در برخی اسناد از او به نهروانی نیز یاده است. این انتساب به خاطر این است که وی اهل منطقه ای به نام نهروان در نزدیکی کوفه بوده است. حسب نقل تاریخی وی غیر عرب، برده زنی از بنی اسد بوده است، به این اعتبار به اسدی نیز یاد شده است. حضرت علی (ع) میثم را از آن زن اسدی خرید بعد را آزاد کرد. میثم پس از آن از مریدان و حواریون خاص حضرت علی (ع) و از اعضای شرط الخمیس امام شد. میثم در بازار کوفه خرما فروشی می کرد، لذا به تمار معروف شد. وی انسان شجاع، جسور، خطیب زبردست و حاضر جواب بوده است. حضرت میثم از اصحاب امیر المؤمنین، امام حسن و امام حسین (علیهم الاسلام) بوده است.شهید میثم سال شصت، ده روز قبل از رسیدن #امام_حسین (ع) در کربلا توسط عامل یزید، عبیدالله زیاد به دار آویخته شد. میثم تمار از اصحاب سر حضرت علی (ع) بود، پیش بینیهای داشت، بنابر یک روایت وقتی خبر شد که امام حسین (ع) از #مدینه به مکه معظمه مشرف شده است، عازم #مکه شد، ولی امام را ندید، ام سلمه را دید خبر امدنش را به اطلاع وی رساند و توصیه کرد که به امام نیز اطلاع دهد، اما وقتی به سمت #کوفه بازگشت، در قادسیه، ۱۵ فرسخی کوفه، وی را سپاه ابن زیاد دست گیر و زندانی کرد. میثم در همین زندان مختار را دید و خبر آزادی وی را داد.کوفیان نامه های فراوانی به امام حسین (ع) نوشت ظاهرا، از نامه میثم خبری نیست، این مطلب می رساند که روایت فوق در نحوه شهادت میثم به واقع نزدیک تر است تا روایت دوم.در روایت دوم دارد که وی از طرف بازریان کوفه به خاطر #مظالم نظمیه به دارالاماره رفت بود و بحثی بین او و ابن زیاد در مورد امیرالمؤمنین علی پیش آمد در آخر حضرت میثم را شهید کرد.در هر دو روایت در نحوه شهادت میثم اتفاق است که ابن زیاد ابتدا زبان میثم را برید بعد وی را به دار آویخت به همان صورت که حضرت علی نحوه شهادت میثم را خبر داده بود، به همان نحو محقق شد.بنا نقل مرحوم کشی، از عالمان پیشگام و متقدم #شیعه، نزدیک به عصر غیبت صغری، یوسف بن عمران از میثم تمار نقل می کند که روزی حضرت علی (ع)، میثم را دید خطاب به وی فرمود میثم چه گونه هستی وقتی که ناپاکان بنی امیه و عبیدالله زیاد ناپاک تو را به بیزاری جستن از من دعوت کند؟میثم بی درنگ عرض کرد:یا امیرالمؤمنین قسم به خدا از تو بیزاری نخواهم جست.امام فرمود قسم به خدا که در این هنگام ابن زیاد ناپاک تو را مقتول و به دار آویزان خواهد کرد.میثم عرض کرد صبر می کنم، تحمل چنین شداید و #مصیبتها برای خدا برای من کم و آسان است.آنگاه #امیرالمؤمنین (ع) به مثیم (ع) فرمود:در این هنگام تو همراه من و به درجه من هستی!------. -----از این کلمات استفاده می شود که وقتی انسان مراقبت در #سلوک_فردی_و_اجتماعی و #استقامت و #صبر در راه حق داشته باشد به چه مقام رفیع و بلندی نایل می گردد، #میثم-تمار که از نظر منزلت اجتماعی در چشمها دیده نمی شد، شرافت خانوادگی نیز نداشت، بلکه یک آواره مظلوم در یک شهر غریب زندگی می کرد، اما وقتی حقیقت را در یافت با بصیرت تمام در دفاع از حق استقامت ورزید، به مقامی رسید که امام معصوم، انسان کاملی همچون امام علی (ع) می فرماید تو همراه من و در درجه من هستی. چنین تعبیری در مورد کمتر شخصیت و #صحابی امام علی (ع) از حضرت دیده شده است.#حکمتی ۱۴۰۲/۰۴/۲۲متن روایت:قال سمعت میثم النهروانی یقول: دعانی أمیر المؤمنین علیه السّلام و قال: کیف أنت یا میثم اذا دعاک دعی بنی أمیة ابن دعیها عبید اللّه بن زیاد الی البراءة منی؟ فقال یا أمیر المؤمنین أنا و اللّه لا أبرأ منک، قال: اذا و اللّه یقتلک و یصلبک. قلت، أصبر فذاک فی اللّه قلیل، فقال (ع): یا میثم اذا تکون معی فی درجتی. 
اختیار معرفه الرجال المعروف به رجال الکشی - میثم التمار، ص ۲۹۶سند روایت:جبریل بن أحمد، حدثنی محمد بن عبد اللّه بن مهران، قال: حدثنی محمد بن علی الصیرفی، عن علی بن محمد، عن یوسف بن عمران المیثمی.
اختیار معرفه الرجال المعروف به رجال الکشی - میثم التمار، ص ۲۹۶سند روایت:جبریل بن أحمد، حدثنی محمد بن عبد اللّه بن مهران، قال: حدثنی محمد بن علی الصیرفی، عن علی بن محمد، عن یوسف بن عمران المیثمی.۱۱:۱۵
۱۷:۰۰
۱۷:۰۰
۱۷:۰۰
۱۷:۰۰
۱۷:۰۰
۱۷:۰۰
حلول ماه محرم، ماه عزای حضرت ابی عبدالله الحسین (ع) و یاران حضرت را پیشگاه امام عصر (عج) و به همه پیروان مکتب اهل بیت و محبان و عاشقان حضرت تسلیت می گویم.این چند پوستر را برای پروفایل و تبلیغ محرم برای مخاطبین محترم شریک می سازم.
۱۷:۰۰
۱۷:۰۰
۱۷:۰۰
سحاب رحمت: تاريخ و سوگنامه حضرت سيدالشهداء عليه السلامبه قلم عباس اسماعيلي یزدی ناشر: قم: مسجد مقدس صاحب الزمان (جمكران)، ۱۳۸۳. تعداد صفحات ۸۴۳ این کتاب به قلم روان نوشته شده است در مورد زندگانی امام حسین (ع) و یاران آن حضرت مطالب ارزشمند دارد و برای خطبای محترم و مداحان در ایام محرم سودمند است.فرمت اندروید و پی دی اف کتاب را در کانال تکاپو برای بهتر زیستن در ایتاو تلگرم گذاشتم. می توانید با عضویت در کانال به صورت رایگان دریافت نمایید. من نیز از سایت قایمیه اصفهان گرفتم.ما را در تکاپو برای بهتر زیستن درتلگرام:https://t.me/hekmati12 ایتا:http://Eitaa.com/hekmati12دنبال کنید.
تلگرام:https://t.me/hekmati12 ایتا:http://Eitaa.com/hekmati12دنبال کنید.۱۸:۱۹
مقتل علی اکبر (ع) به روایت سید ابن طاووس++++فَلَمَّا لَمْ يَبْقَ مَعَهُ سِوَى أَهْلِ بَيْتِهِ، خَرَجَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ علیه السلام_ وَ كَانَ مِنْ أَصْبَحِ النَّاسِ وَجْهاً [وَ أَحْسَنِهِمْ خُلُقاً]_ فَاسْتَأْذَنَ أَبَاهُ فِي الْقِتَالِ فَأَذِنَ لَهُ. ثُمَ نَظَرَ إِلَيْهِ نَظَرَ آيِسٍ مِنْهُ، وَ أَرْخَى علیه السلام عَيْنَهُ وَ بَكَى. ثُمَّ قَالَ: «اللَّهُمَّ اشْهَدْ، فَقَدْ بَرَزَ إِلَيْهِمْ غُلَامٌ أَشْبَهُ النَّاسِ خَلْقاً وَ خُلُقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِكَ، وَ كُنَّا إِذَا اشْتَقْنَا إِلَى نَبِيِّكَ نَظَرْنَا إِلَيْهِ ». فَصَاحَ وَ قَالَ: «يَا ابْنَ سَعْدٍ قَطَعَ اللَّهُ رَحِمَكَ كَمَا قَطَعْتَ رَحِمِي». فَتَقَدَّمَ نَحْوَ الْقَوْمِ، فَقَاتَلَ قِتَالًا شَدِيداً وَ قَتَلَ جَمْعاً كَثِيراً. ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِيهِ وَ قَالَ: يَا أَبَتِ، الْعَطَشُ قَدْ قَتَلَنِي، وَ ثِقْلُ الْحَدِيدِ قَدْ أَجْهَدَنِي، فَهَلْ إِلَى شَرْبَةٍ مِنَ الْمَاءِ سَبِيلٌ؟ فَبَكَى الْحُسَيْنُ (ع) وَ قَالَ: «وَا غَوْثَاهْ يَا بُنَيَّ قَاتِلْ قَلِيلًا، فَمَا أَسْرَعَ مَا تَلْقَى جَدَّكَ مُحَمَّداً (ص)، فَيَسْقِيَكَ بِكَأْسِهِ الْأَوْفَى شَرْبَةً لَا تَظْمَأُ بَعْدَهَا أَبَداً ». فَرَجَعَ (ع) إِلَى مَوْقِفِ النُّزَّالِ، وَ قَاتَلَ أَعْظَمَ الْقِتَالِ، فَرَمَاهُ مُنْقِذُ بْنُ مُرَّةَ الْعَبْدِيُّ بِسَهْمٍ فَصَرَعَهُ، فَنَادَى: يَا أَبَتَاهْ عَلَيْكَ منی السَّلَامُ، هَذَا جَدِّي يُقْرِؤُكَ السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَكَ: عَجِّلِ الْقَدُومَ عَلَيْنَا، ثُمَّ شَهَقَ شَهْقَةً فَمَاتَ. فَجَاءَ الْحُسَيْنُ علیه السلام حَتَّى وَقَفَ عَلَيْهِ، وَ وَضَعَ خَدَّهُ عَلَى خَدِّهِ وَ قَالَ: «قَتَلَ اللَّهُ قَوْماً قَتَلُوكَ مَا أَجْرَأَهُمْ عَلَى اللَّهِ وَ عَلَى انْتِهَاكِ حُرْمَةِ الرَّسُولِ اللهِ صلی الله علیه وآله و سلم، عَلَى الدُّنْيَا بَعْدَكَ الْعَفَاءُ». قَالَ الرَّاوِي: وَ خَرَجَتْ زَيْنَبُ بِنْتُ عَلِيٍّ علیها السلام تُنَادِي يَا حَبِيبَاهْ يَا ابْنَ أَخَاهْ وَ جَاءَتْ فَأَكَبَّتْ عَلَيْهِ فَجَاءَ الْحُسَيْنُ (ع) فَأَخَذَهَا وَ رَدَّهَا إِلَى النِّسَاءِ. لهوف ص ۱۶۳
لهوف ص ۱۶۳۶:۳۲
تکاپو برای بهتر زیستن
مقتل علی اکبر (ع) به روایت سید ابن طاووس ++++ فَلَمَّا لَمْ يَبْقَ مَعَهُ سِوَى أَهْلِ بَيْتِهِ، خَرَجَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ علیه السلام_ وَ كَانَ مِنْ أَصْبَحِ النَّاسِ وَجْهاً [وَ أَحْسَنِهِمْ خُلُقاً]_ فَاسْتَأْذَنَ أَبَاهُ فِي الْقِتَالِ فَأَذِنَ لَهُ. ثُمَ نَظَرَ إِلَيْهِ نَظَرَ آيِسٍ مِنْهُ، وَ أَرْخَى علیه السلام عَيْنَهُ وَ بَكَى. ثُمَّ قَالَ: «اللَّهُمَّ اشْهَدْ، فَقَدْ بَرَزَ إِلَيْهِمْ غُلَامٌ أَشْبَهُ النَّاسِ خَلْقاً وَ خُلُقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِكَ، وَ كُنَّا إِذَا اشْتَقْنَا إِلَى نَبِيِّكَ نَظَرْنَا إِلَيْهِ ». فَصَاحَ وَ قَالَ: «يَا ابْنَ سَعْدٍ قَطَعَ اللَّهُ رَحِمَكَ كَمَا قَطَعْتَ رَحِمِي». فَتَقَدَّمَ نَحْوَ الْقَوْمِ، فَقَاتَلَ قِتَالًا شَدِيداً وَ قَتَلَ جَمْعاً كَثِيراً. ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِيهِ وَ قَالَ: يَا أَبَتِ، الْعَطَشُ قَدْ قَتَلَنِي، وَ ثِقْلُ الْحَدِيدِ قَدْ أَجْهَدَنِي، فَهَلْ إِلَى شَرْبَةٍ مِنَ الْمَاءِ سَبِيلٌ؟ فَبَكَى الْحُسَيْنُ (ع) وَ قَالَ: «وَا غَوْثَاهْ يَا بُنَيَّ قَاتِلْ قَلِيلًا، فَمَا أَسْرَعَ مَا تَلْقَى جَدَّكَ مُحَمَّداً (ص)، فَيَسْقِيَكَ بِكَأْسِهِ الْأَوْفَى شَرْبَةً لَا تَظْمَأُ بَعْدَهَا أَبَداً ». فَرَجَعَ (ع) إِلَى مَوْقِفِ النُّزَّالِ، وَ قَاتَلَ أَعْظَمَ الْقِتَالِ، فَرَمَاهُ مُنْقِذُ بْنُ مُرَّةَ الْعَبْدِيُّ بِسَهْمٍ فَصَرَعَهُ، فَنَادَى: يَا أَبَتَاهْ عَلَيْكَ منی السَّلَامُ، هَذَا جَدِّي يُقْرِؤُكَ السَّلَامَ وَ يَقُولُ لَكَ: عَجِّلِ الْقَدُومَ عَلَيْنَا، ثُمَّ شَهَقَ شَهْقَةً فَمَاتَ. فَجَاءَ الْحُسَيْنُ علیه السلام حَتَّى وَقَفَ عَلَيْهِ، وَ وَضَعَ خَدَّهُ عَلَى خَدِّهِ وَ قَالَ: «قَتَلَ اللَّهُ قَوْماً قَتَلُوكَ مَا أَجْرَأَهُمْ عَلَى اللَّهِ وَ عَلَى انْتِهَاكِ حُرْمَةِ الرَّسُولِ اللهِ صلی الله علیه وآله و سلم، عَلَى الدُّنْيَا بَعْدَكَ الْعَفَاءُ». قَالَ الرَّاوِي: وَ خَرَجَتْ زَيْنَبُ بِنْتُ عَلِيٍّ علیها السلام تُنَادِي يَا حَبِيبَاهْ يَا ابْنَ أَخَاهْ وَ جَاءَتْ فَأَكَبَّتْ عَلَيْهِ فَجَاءَ الْحُسَيْنُ (ع) فَأَخَذَهَا وَ رَدَّهَا إِلَى النِّسَاءِ. لهوف ص ۱۶۳
لهوف ص ۱۶۳مقتل علی اکبر (ع) به روایت شیخ مفید در کتاب ارشاد+++و تقدم عابس بن أبي شبيب الشاكري فسلم علي الحسين (ع ) و ودعه وقاتل حتي قتل رحمه الله. و لم يزل يتقدم رجل رجل من أصحابه فيقتل حتي لم يبق مع الحسين ع إلا أهل بيته خاصة فتقدم ابنه علي بن الحسين ع وأمه ليلي بنت أبي مرة بن عروة بن مسعود الثقفي و كان من أصبح الناس وجها و له يومئذ بضع عشرة سنة فشد علي الناس و هو يقول أنا علي بن الحسين بن علي نحن وبيت الله أولي بالنبي تالله لايحكم فينا ابن الدعيأضرب بالسيف أحامي عن أبي ضرب غلام هاشمي قرشي. ففعل ذلك مرارا و أهل الكوفة يتقون قتله، فبصر به مرة بن منقذ العبدي فقال علي آثام العرب إن مر بي يفعل مثل ذلك إن لم أثكله أباه، فمر يشد علي الناس كمامر في الأول فاعترضه مرة بن منقذ فطعنه فصرع واحتواه القوم فقطعوه بأسيافهم فجاء الحسين ع حتي وقف عليه فقال: قتل الله قوما قتلوك يابني ماأجرأهم علي الرحمن و علي انتهاك حرمة الرسول وانهملت عيناه بالدموعثم قال علي الدنيا بعدك العفاء. و خرجت زينب أخت الحسين مسرعة تنادي ياأخياه و ابن أخياه وجاءت حتي أكبت عليه فأخذ الحسين برأسها فردها إلي الفسطاط وأمر فتيانه فقال احملوا أخاكم فحملوه حتي وضعوه بين يدي الفسطاط ألذي كانوا يقاتلون أمامه.شیخ مفید، الارشا، ص۱۰۶ترجمه متن از واخد ترحمه انتشارات سرور ص۴۵۹:و همچنان یاران حسین ع یکی پس از دیگری به میدان میرفت و جام شهادت مینوشید تا بغیر از خاندانش دیگری باقی نماند.این هنگام فرزند بزرگوارش علی بن الحسین ع که مادرش لیلی دختر ابو قره ثقفی و جوانی خوش سیما که در آن وقت بینظیر و نوزده سال از عمر شریفش گذشته پای مردی در میدان نهاده خود را معرفی کرده فرمود من علی بن الحسین ع هستم و بخانه خدا سوگند ما از دیگران به پیغمبر خدا شایسته- تریم سوگند بخدا، پسر زن بدکار نمیتواند در میان ما حکومت نماید و من امروز با ضرب شمشیر هاشمی شما را میکشم و از پدرم یاری میکنم.چند مرتبه کار را بر لشکر پسر سعد سخت گرفت و کوفیان تاب کشتن او را نداشتند.مره قیس وقتی که دید لشکر از کشتن وی خودداری میکنند گفت گناهان عرب بگردن من باشد که اگر هر گاه این جوان گذارش به من افتاد او را از پای درنیارم و پدرش را به عزایش ننشانم.علی اکبر این بار هم مانند دفعه پیش به لشکر حمله میآورد مره سر راه بر او گرفت و نیزه به آن حضرت زد علی از زین به زمین افتاد لشکر اطراف او را محاصره کرده و بدن او را با شمشیرهای خود قطعه قطعه نمودند.حسین ع که از شهادت علی ع باخبر شد از خیمه بیرون آمده به بالین جوان قرار گرفت و همچنان که میگریست و اشک اندوه میبارید فرمود جوان من خدا بکشد کشندگان ترا چقدر این بی حیا مردم بر خدا جری شدند و چگونه پرده احترام رسول خدا را دریدند پس از این اضافه کرد پس از شهادت تو خاک بر سر دنیا و زندگانی آن.زینب علیها سلام که از شهادت یادگار برادرش باخبر شد بسرعت از خیمه بیرون آمده با ناله اندوهناکی برادر و برادرزاده را ندا میداد و بالاخره بیتاب شده خود را بر اندام پاک او افکند حسین ع که خواهر را سخت ناراحت دید پیش آمده او را از روی نعش فرزند بزرگوارش برداشت و او را بخیمهها روانه کرد و به جوانان دستور داد و فرمود اینک بیائید نعش برادرتان را بردارید آنها حسب الامر آمده نعش پاکیزه یادگار حیدر کرار را در پیش خیمهای که برابر آن کارزار میکردند گذاردند.تهیه و تنظیم #حکمتی ۱۴۰۲/۰۵/۰۳
شیخ مفید، الارشا، ص۱۰۶ترجمه متن از واخد ترحمه انتشارات سرور ص۴۵۹:و همچنان یاران حسین ع یکی پس از دیگری به میدان میرفت و جام شهادت مینوشید تا بغیر از خاندانش دیگری باقی نماند.این هنگام فرزند بزرگوارش علی بن الحسین ع که مادرش لیلی دختر ابو قره ثقفی و جوانی خوش سیما که در آن وقت بینظیر و نوزده سال از عمر شریفش گذشته پای مردی در میدان نهاده خود را معرفی کرده فرمود من علی بن الحسین ع هستم و بخانه خدا سوگند ما از دیگران به پیغمبر خدا شایسته- تریم سوگند بخدا، پسر زن بدکار نمیتواند در میان ما حکومت نماید و من امروز با ضرب شمشیر هاشمی شما را میکشم و از پدرم یاری میکنم.چند مرتبه کار را بر لشکر پسر سعد سخت گرفت و کوفیان تاب کشتن او را نداشتند.مره قیس وقتی که دید لشکر از کشتن وی خودداری میکنند گفت گناهان عرب بگردن من باشد که اگر هر گاه این جوان گذارش به من افتاد او را از پای درنیارم و پدرش را به عزایش ننشانم.علی اکبر این بار هم مانند دفعه پیش به لشکر حمله میآورد مره سر راه بر او گرفت و نیزه به آن حضرت زد علی از زین به زمین افتاد لشکر اطراف او را محاصره کرده و بدن او را با شمشیرهای خود قطعه قطعه نمودند.حسین ع که از شهادت علی ع باخبر شد از خیمه بیرون آمده به بالین جوان قرار گرفت و همچنان که میگریست و اشک اندوه میبارید فرمود جوان من خدا بکشد کشندگان ترا چقدر این بی حیا مردم بر خدا جری شدند و چگونه پرده احترام رسول خدا را دریدند پس از این اضافه کرد پس از شهادت تو خاک بر سر دنیا و زندگانی آن.زینب علیها سلام که از شهادت یادگار برادرش باخبر شد بسرعت از خیمه بیرون آمده با ناله اندوهناکی برادر و برادرزاده را ندا میداد و بالاخره بیتاب شده خود را بر اندام پاک او افکند حسین ع که خواهر را سخت ناراحت دید پیش آمده او را از روی نعش فرزند بزرگوارش برداشت و او را بخیمهها روانه کرد و به جوانان دستور داد و فرمود اینک بیائید نعش برادرتان را بردارید آنها حسب الامر آمده نعش پاکیزه یادگار حیدر کرار را در پیش خیمهای که برابر آن کارزار میکردند گذاردند.تهیه و تنظیم #حکمتی ۱۴۰۲/۰۵/۰۳۶:۳۳
تکاپو برای بهتر زیستن
مقتل علی اکبر (ع) به روایت شیخ مفید در کتاب ارشاد +++ و تقدم عابس بن أبي شبيب الشاكري فسلم علي الحسين (ع ) و ودعه وقاتل حتي قتل رحمه الله. و لم يزل يتقدم رجل رجل من أصحابه فيقتل حتي لم يبق مع الحسين ع إلا أهل بيته خاصة فتقدم ابنه علي بن الحسين ع وأمه ليلي بنت أبي مرة بن عروة بن مسعود الثقفي و كان من أصبح الناس وجها و له يومئذ بضع عشرة سنة فشد علي الناس و هو يقول أنا علي بن الحسين بن علي نحن وبيت الله أولي بالنبي تالله لايحكم فينا ابن الدعي أضرب بالسيف أحامي عن أبي ضرب غلام هاشمي قرشي. ففعل ذلك مرارا و أهل الكوفة يتقون قتله، فبصر به مرة بن منقذ العبدي فقال علي آثام العرب إن مر بي يفعل مثل ذلك إن لم أثكله أباه، فمر يشد علي الناس كمامر في الأول فاعترضه مرة بن منقذ فطعنه فصرع واحتواه القوم فقطعوه بأسيافهم فجاء الحسين ع حتي وقف عليه فقال: قتل الله قوما قتلوك يابني ماأجرأهم علي الرحمن و علي انتهاك حرمة الرسول وانهملت عيناه بالدموع ثم قال علي الدنيا بعدك العفاء. و خرجت زينب أخت الحسين مسرعة تنادي ياأخياه و ابن أخياه وجاءت حتي أكبت عليه فأخذ الحسين برأسها فردها إلي الفسطاط وأمر فتيانه فقال احملوا أخاكم فحملوه حتي وضعوه بين يدي الفسطاط ألذي كانوا يقاتلون أمامه. شیخ مفید، الارشا، ص۱۰۶ ترجمه متن از واخد ترحمه انتشارات سرور ص۴۵۹: و همچنان یاران حسین ع یکی پس از دیگری به میدان میرفت و جام شهادت مینوشید تا بغیر از خاندانش دیگری باقی نماند. این هنگام فرزند بزرگوارش علی بن الحسین ع که مادرش لیلی دختر ابو قره ثقفی و جوانی خوش سیما که در آن وقت بینظیر و نوزده سال از عمر شریفش گذشته پای مردی در میدان نهاده خود را معرفی کرده فرمود من علی بن الحسین ع هستم و بخانه خدا سوگند ما از دیگران به پیغمبر خدا شایسته- تریم سوگند بخدا، پسر زن بدکار نمیتواند در میان ما حکومت نماید و من امروز با ضرب شمشیر هاشمی شما را میکشم و از پدرم یاری میکنم. چند مرتبه کار را بر لشکر پسر سعد سخت گرفت و کوفیان تاب کشتن او را نداشتند. مره قیس وقتی که دید لشکر از کشتن وی خودداری میکنند گفت گناهان عرب بگردن من باشد که اگر هر گاه این جوان گذارش به من افتاد او را از پای درنیارم و پدرش را به عزایش ننشانم. علی اکبر این بار هم مانند دفعه پیش به لشکر حمله میآورد مره سر راه بر او گرفت و نیزه به آن حضرت زد علی از زین به زمین افتاد لشکر اطراف او را محاصره کرده و بدن او را با شمشیرهای خود قطعه قطعه نمودند. حسین ع که از شهادت علی ع باخبر شد از خیمه بیرون آمده به بالین جوان قرار گرفت و همچنان که میگریست و اشک اندوه میبارید فرمود جوان من خدا بکشد کشندگان ترا چقدر این بی حیا مردم بر خدا جری شدند و چگونه پرده احترام رسول خدا را دریدند پس از این اضافه کرد پس از شهادت تو خاک بر سر دنیا و زندگانی آن. زینب علیها سلام که از شهادت یادگار برادرش باخبر شد بسرعت از خیمه بیرون آمده با ناله اندوهناکی برادر و برادرزاده را ندا میداد و بالاخره بیتاب شده خود را بر اندام پاک او افکند حسین ع که خواهر را سخت ناراحت دید پیش آمده او را از روی نعش فرزند بزرگوارش برداشت و او را بخیمهها روانه کرد و به جوانان دستور داد و فرمود اینک بیائید نعش برادرتان را بردارید آنها حسب الامر آمده نعش پاکیزه یادگار حیدر کرار را در پیش خیمهای که برابر آن کارزار میکردند گذاردند. تهیه و تنظیم #حکمتی ۱۴۰۲/۰۵/۰۳
شیخ مفید، الارشا، ص۱۰۶ ترجمه متن از واخد ترحمه انتشارات سرور ص۴۵۹: و همچنان یاران حسین ع یکی پس از دیگری به میدان میرفت و جام شهادت مینوشید تا بغیر از خاندانش دیگری باقی نماند. این هنگام فرزند بزرگوارش علی بن الحسین ع که مادرش لیلی دختر ابو قره ثقفی و جوانی خوش سیما که در آن وقت بینظیر و نوزده سال از عمر شریفش گذشته پای مردی در میدان نهاده خود را معرفی کرده فرمود من علی بن الحسین ع هستم و بخانه خدا سوگند ما از دیگران به پیغمبر خدا شایسته- تریم سوگند بخدا، پسر زن بدکار نمیتواند در میان ما حکومت نماید و من امروز با ضرب شمشیر هاشمی شما را میکشم و از پدرم یاری میکنم. چند مرتبه کار را بر لشکر پسر سعد سخت گرفت و کوفیان تاب کشتن او را نداشتند. مره قیس وقتی که دید لشکر از کشتن وی خودداری میکنند گفت گناهان عرب بگردن من باشد که اگر هر گاه این جوان گذارش به من افتاد او را از پای درنیارم و پدرش را به عزایش ننشانم. علی اکبر این بار هم مانند دفعه پیش به لشکر حمله میآورد مره سر راه بر او گرفت و نیزه به آن حضرت زد علی از زین به زمین افتاد لشکر اطراف او را محاصره کرده و بدن او را با شمشیرهای خود قطعه قطعه نمودند. حسین ع که از شهادت علی ع باخبر شد از خیمه بیرون آمده به بالین جوان قرار گرفت و همچنان که میگریست و اشک اندوه میبارید فرمود جوان من خدا بکشد کشندگان ترا چقدر این بی حیا مردم بر خدا جری شدند و چگونه پرده احترام رسول خدا را دریدند پس از این اضافه کرد پس از شهادت تو خاک بر سر دنیا و زندگانی آن. زینب علیها سلام که از شهادت یادگار برادرش باخبر شد بسرعت از خیمه بیرون آمده با ناله اندوهناکی برادر و برادرزاده را ندا میداد و بالاخره بیتاب شده خود را بر اندام پاک او افکند حسین ع که خواهر را سخت ناراحت دید پیش آمده او را از روی نعش فرزند بزرگوارش برداشت و او را بخیمهها روانه کرد و به جوانان دستور داد و فرمود اینک بیائید نعش برادرتان را بردارید آنها حسب الامر آمده نعش پاکیزه یادگار حیدر کرار را در پیش خیمهای که برابر آن کارزار میکردند گذاردند. تهیه و تنظیم #حکمتی ۱۴۰۲/۰۵/۰۳مقتل علی اصغر از لهوف مرحوم سید ابن طاووس:
قَالَ وَ لَمَّا رَأَى الْحُسَيْنُ علیه السلام مَصَارِعَ فِتْيَانِهِ وَ أَحِبَّتِهِ عَزَمَ عَلَى لِقَاءِ الْقَوْمِ بِمُهْجَتِهِ وَ نَادَى هَلْ مِنْ ذَابٍّ يَذُبُّ عَنْ حَرَمِ رَسُولِ اللَّهِ ص ؟هَلْ مِنْ مُوَحِّدٍ يَخَافُ اللَّهَ فِينَا؟ هَلْ مِنْ مُغِيثٍ يَرْجُو اللَّهَ بِإِغَاثَتِنَا؟ هَلْ مِنْ مُعِينٍ يَرْجُو مَا عِنْدَ اللَّهِ فِي إِعَانَتِنَا؟ فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُ النِّسَاءِ بِالْعَوِيلِ فَتَقَدَّمَ إِلَى الْخَيْمَةِ وَ قَالَ لِزَيْنَبَ: «نَاوِلِينِي وَلَدِيَ الصَّغِيرَ حَتَّى أُوَدِّعَهُ ». فَأَخَذَهُ وَ أَوْمَأَ إِلَيْهِ لِيُقَبِّلَهُ، فَرَمَاهُ حَرْمَلَةُ بْنُ الْكَاهِلِ، بِسَهْمٍ، فَوَقَعَ فِي نَحْرِهِ فَذَبَحَهُ. فَقَالَ لِزَيْنَبَ: «خُذِيهِ». ثُمَّ تَلَقَّى الدَّمَ بِكَفَّيْهِ حَتیّ امْتَلَأَتَا، وَرَمَى بِالدَّمِ نَحْوَ السَّمَاءِ وَ قَالَ: « هَوَّنَ عَلَيَّ مَا نَزَلَ بِي أَنَّهُ بِعَيْنِ اللَّهِ».
قَالَ الْبَاقِرُ علیه السلام: «فَلَمْ يَسْقُطْ مِنْ ذَلِكَ الدَّمِ قَطْرَةٌ إِلَى الْأَرْضِ! ». لهوف متن و ترجمه ۱۷۰
قَالَ وَ لَمَّا رَأَى الْحُسَيْنُ علیه السلام مَصَارِعَ فِتْيَانِهِ وَ أَحِبَّتِهِ عَزَمَ عَلَى لِقَاءِ الْقَوْمِ بِمُهْجَتِهِ وَ نَادَى هَلْ مِنْ ذَابٍّ يَذُبُّ عَنْ حَرَمِ رَسُولِ اللَّهِ ص ؟هَلْ مِنْ مُوَحِّدٍ يَخَافُ اللَّهَ فِينَا؟ هَلْ مِنْ مُغِيثٍ يَرْجُو اللَّهَ بِإِغَاثَتِنَا؟ هَلْ مِنْ مُعِينٍ يَرْجُو مَا عِنْدَ اللَّهِ فِي إِعَانَتِنَا؟ فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُ النِّسَاءِ بِالْعَوِيلِ فَتَقَدَّمَ إِلَى الْخَيْمَةِ وَ قَالَ لِزَيْنَبَ: «نَاوِلِينِي وَلَدِيَ الصَّغِيرَ حَتَّى أُوَدِّعَهُ ». فَأَخَذَهُ وَ أَوْمَأَ إِلَيْهِ لِيُقَبِّلَهُ، فَرَمَاهُ حَرْمَلَةُ بْنُ الْكَاهِلِ، بِسَهْمٍ، فَوَقَعَ فِي نَحْرِهِ فَذَبَحَهُ. فَقَالَ لِزَيْنَبَ: «خُذِيهِ». ثُمَّ تَلَقَّى الدَّمَ بِكَفَّيْهِ حَتیّ امْتَلَأَتَا، وَرَمَى بِالدَّمِ نَحْوَ السَّمَاءِ وَ قَالَ: « هَوَّنَ عَلَيَّ مَا نَزَلَ بِي أَنَّهُ بِعَيْنِ اللَّهِ».
قَالَ الْبَاقِرُ علیه السلام: «فَلَمْ يَسْقُطْ مِنْ ذَلِكَ الدَّمِ قَطْرَةٌ إِلَى الْأَرْضِ! ». لهوف متن و ترجمه ۱۷۰
۶:۳۳