بعضی‌ها کنکور رو از روز کنکور شروع نمی‌کنن؛ از روز تولد شروع می‌کنن!یکی توی تهران با مدرسه خوب، معلم خوب، کلاس، مشاور، آزمون آزمایشی و هزار جور امکانات بزرگ می‌شه.
یکی توی یک منطقه محروم، با کمبود معلم و امکانات و هزار دغدغه دیگه.
بعد روز کنکور، هر دو رو می‌ذاریم سر یک خط و می‌گیم:
«بسم‌الله! هرکی بااستعدادتره، برنده بشه.»
واقعاً؟
وقتی از ۴۰ رتبه برتر، ۲۱ نفر سهم تهرانه و سهم خیلی از مناطق کم‌برخوردار حتی یک نفر هم نیست، شاید بد نباشه یک‌بار به جای سرزنش دانش‌آموز، به خط شروع مسابقه نگاه کنیم.
۶۰ درصد نتیجه هم به سابقه تحصیلی گره خورده.
اما سابقه تحصیلیِ یک دانش‌آموزی که بهترین معلم‌ها و امکانات آموزشی رو داشته، با دانش‌آموزی که برای پیدا کردن یک معلم خوب باید از شهرش خارج بشه، واقعاً قابل مقایسه‌ست؟
عدالت یعنی همه فقط یک امتحان مشترک نداشته باشن؛عدالت یعنی قبل از امتحان هم فرصت‌های نسبتاً برابر داشته باشن.
تلخ‌ترش اینه:
شاید در مناطق محروم، استعداد کم نداریم؛فرصت کم داریم.
و چه استعدادهایی که هر سال، نه به خاطر نداشتن توانایی،بلکه فقط به خاطر جایی که به دنیا آمده‌اند،بی‌صدا از کنار رؤیاهایشان رد می‌شوند.
بعد ما به چند نفر که به قله رسیدند نگاه می‌کنیم و می‌گوییم:
«دیدید؟ هرکس بخواد، می‌تونه.»
نه...
هرکس بخواد، شاید بتونه.اما هرکس فرصت داشته باشه، شانس بیشتری برای رسیدن داره.
این دو تا یکی نیست.
#عدالت_آموزشی#کنکور۱۴۰۵#مناطق_محروم#حق_برابر#آموزش_برای_همه
۱۹۲۱