۲:۱۸
هومن
از ایرجمیرزا قاجار تبریزی :: رسم است هرکه داغِ جوان دید، دوستان رأفت بَرَند حالتِ آن داغدیده را یک دوست زیرِ بازوی او گیرد از وفا وان یک ز چهره پاک کند اشکِ دیده را آن دیگری بر او بچشانَد گلاب و شَهد تا تقویت کند دلِ محنتچشیده را یک جمع دعوتش به گُل و بوستان کنند تا برکَنندش از دل، خارِ خَلیده را جمعِ دگر برای تسلّای او دهند شرحِ سیاهکاریِ چرخِ خمیده را القصّه هر کسی به طریقی ز روی مِهر تسکین دهد مصیبتِ بر وی رسیده را... بعد از پسر دلِ پدر آماجِ تیر شد آتش زدند لانهٔ مرغِ پریده را #فی_الرثاء #دیوان_شعر #ایرجمیرزا (زادهٔ مهر ۱۲۵۳ - درگذشتهٔ اسفند ۱۳۰۴) به کوشش #خسرو_ایرج انتشارات #کتابخانه_مظفری ۱۳۵۱ خورشیدی، ۲۱۲ صفحه، ص۷۸. اشارهای است به شهادت امام حسین با فرود تیر بر قلبش پس از شهادت فرزندش علیاکبر. به مناسبت سالگرد قمری #عاشورا (۲۱ مهر ۵۹ خورشیدی) تصویر، شعری نامدار از ایرجمیرزا با دستخط خود اوست: «ما که اطفال این دبستانیم / همه از خاک پاک ایرانیم... / چون که حب وطن ز ایمان است / ما یقیناً ز اهل ایمانیم» ۶ ٫ #مرداد ٫ ۱۴۰۲ https://ble.ir/hoomanrd
از ایرجمیرزا قاجار تبریزی :: رسم است هرکه داغِ جوان دید، دوستان رأفت بَرَند حالتِ آن داغدیده را یک دوست زیرِ بازوی او گیرد از وفا وان یک ز چهره پاک کند اشکِ دیده را آن دیگری بر او بچشانَد گلاب و شَهد تا تقویت کند دلِ محنتچشیده را یک جمع دعوتش به گُل و بوستان کنند تا برکَنندش از دل، خارِ خَلیده را جمعِ دگر برای تسلّای او دهند شرحِ سیاهکاریِ چرخِ خمیده را القصّه هر کسی به طریقی ز روی مِهر تسکین دهد مصیبتِ بر وی رسیده را... بعد از پسر دلِ پدر آماجِ تیر شد آتش زدند لانهٔ مرغِ پریده را #فی_الرثاء #دیوان_شعر #ایرجمیرزا (زادهٔ مهر ۱۲۵۳ - درگذشتهٔ اسفند ۱۳۰۴) به کوشش #خسرو_ایرج انتشارات #کتابخانه_مظفری ۱۳۵۱ خورشیدی، ۲۱۲ صفحه، ص۷۸. اشارهای است به شهادت امام حسین با فرود تیر بر قلبش پس از شهادت فرزندش علیاکبر. به مناسبت سالگرد قمری #عاشورا (۲۱ مهر ۵۹ خورشیدی) تصویر، شعری نامدار از ایرجمیرزا با دستخط خود اوست: «ما که اطفال این دبستانیم / همه از خاک پاک ایرانیم... / چون که حب وطن ز ایمان است / ما یقیناً ز اهل ایمانیم» ۶ ٫ #مرداد ٫ ۱۴۰۲ https://ble.ir/hoomanrd
از ایرجمیرزا::⟨⟨باری، عقیلی میگفت: «هیچکدام از ما جوانترها جرأت نداشتیم در حضور ایرج يک كلمه ركيک یا اشاره ناباب داشته باشیم، چون به شدت برافروخته و عصبانی میشد و تا یکدو هفته اصلاً قهر میکرد، یکبار نزدیک بود بین او و ادیب نیشابوری که ایرج خیلی دوستش میداشت، سر چند کلمه حرف شوخی و یک دو بيت نه چندان ركيک - که اديب نقل کرد - به هم بخورد.
و قضیه از این قرار بود که باری من [یعنی عقیلی] و ایرج به دیدن ادیب نیشابوری رفتیم و من هنوز ادیب را ندیده بودم، بعدها به محضر درسش هم رفتم. اديب دراز کشیده بود و عمامهاش را روی پیشانی و چشم کشانده بود. من و ایرج وارد شدیم، سلام کردیم و ایرج درباره من و به اصطلاح هنرهای من [عقیلی اینجا با لحن مسخره حرف زد که خودستایی نکرده باشد] برای ادیب تفصیلی داد و غلو کرد، ادیب چندان محلی نگذاشت باز ایرج بر تفصیل تعريف و معرفی من افزود؛
آخر ادیب به من گفت: ″بیا جلوتر خوب ببینمت.″ و با يک ربع چشم که داشت به چهره من خیره شد، بعد گفت: ″من خیالم حضرت والا که اینقدر تعریف میکند با يک جوان لايبلغ الحُلُم آمده، حالا میبینم با يك داش غُلُم آمده!″ و این دو بیت مشهور سعدی را با اندک تصرف خواند:″آن روز که خط شاهدش بودصاحبنظر از نظر براندهامروز بیامده به دیدارکَش فتحه و ضمّه بَر نشانده!″
ایرج عصبانی شد گفت: ″آخر خدای نکرده به شما میگویند ادیب، به جوانهای مردم ادب میآموزید، راستی که این حرفها از شما قباحت دارد، نه که خیلی هم به اسباب نظربازی و صاحبنظری مجهز هستید!″ [کنایه به چشمهای ادیب میزد که یکیش به کلی کور بود و از دومی هم نیمی از بیناییش باقی مانده بود] و به من گفت ″بیا برویم″ و بیخداحافظی از نزد ادیب رفت.
اديب، وقتی ایرج رفت، به من گفت: ″به حضرت والا بگویید: در طرفهای شما (تهران، تبریز)، نمیدانم، ولی در طرفهای ما مثلی هست، از این قرار که: چلوصافی به آفتابه میگوید: برو، دو سوراخه!″ قصدش این بود که تو با آن همه هزل ركيک که در شعرت هست، چهطور تحمل دو کلمه هزل ملایم را نداری؟! البته بعدها من به اصرار، ایرج را نزد ادیب بردم و آشتیشان دادم.»
مقصود عقیلی این بود که ایرج با آن همه رکاکت و هزل هتاک که در دیوان خود دارد، در زندگی عادی بسیار محجوب و مؤدب بود و این حجب او را من از دیگران هم شنیدهام، از اساتید خراسان و از شادروان پژمان بختیاری نیز و غيرهم.⟩⟩
#تو_را_ای_کهن_بوم_و_بر_دوست_دارم#مهدی_اخوان_ثالث#نشر_زمستان به مناسبت سالگرد ولادت و درگذشت #ایرجمیرزا_قاجار (رمضان-مهرماه ۱۲۵۳ - ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ هـ.ش)
متن به ترانه و خواننده ارتباطی ندارد.
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
و قضیه از این قرار بود که باری من [یعنی عقیلی] و ایرج به دیدن ادیب نیشابوری رفتیم و من هنوز ادیب را ندیده بودم، بعدها به محضر درسش هم رفتم. اديب دراز کشیده بود و عمامهاش را روی پیشانی و چشم کشانده بود. من و ایرج وارد شدیم، سلام کردیم و ایرج درباره من و به اصطلاح هنرهای من [عقیلی اینجا با لحن مسخره حرف زد که خودستایی نکرده باشد] برای ادیب تفصیلی داد و غلو کرد، ادیب چندان محلی نگذاشت باز ایرج بر تفصیل تعريف و معرفی من افزود؛
آخر ادیب به من گفت: ″بیا جلوتر خوب ببینمت.″ و با يک ربع چشم که داشت به چهره من خیره شد، بعد گفت: ″من خیالم حضرت والا که اینقدر تعریف میکند با يک جوان لايبلغ الحُلُم آمده، حالا میبینم با يك داش غُلُم آمده!″ و این دو بیت مشهور سعدی را با اندک تصرف خواند:″آن روز که خط شاهدش بودصاحبنظر از نظر براندهامروز بیامده به دیدارکَش فتحه و ضمّه بَر نشانده!″
ایرج عصبانی شد گفت: ″آخر خدای نکرده به شما میگویند ادیب، به جوانهای مردم ادب میآموزید، راستی که این حرفها از شما قباحت دارد، نه که خیلی هم به اسباب نظربازی و صاحبنظری مجهز هستید!″ [کنایه به چشمهای ادیب میزد که یکیش به کلی کور بود و از دومی هم نیمی از بیناییش باقی مانده بود] و به من گفت ″بیا برویم″ و بیخداحافظی از نزد ادیب رفت.
اديب، وقتی ایرج رفت، به من گفت: ″به حضرت والا بگویید: در طرفهای شما (تهران، تبریز)، نمیدانم، ولی در طرفهای ما مثلی هست، از این قرار که: چلوصافی به آفتابه میگوید: برو، دو سوراخه!″ قصدش این بود که تو با آن همه هزل ركيک که در شعرت هست، چهطور تحمل دو کلمه هزل ملایم را نداری؟! البته بعدها من به اصرار، ایرج را نزد ادیب بردم و آشتیشان دادم.»
مقصود عقیلی این بود که ایرج با آن همه رکاکت و هزل هتاک که در دیوان خود دارد، در زندگی عادی بسیار محجوب و مؤدب بود و این حجب او را من از دیگران هم شنیدهام، از اساتید خراسان و از شادروان پژمان بختیاری نیز و غيرهم.⟩⟩
#تو_را_ای_کهن_بوم_و_بر_دوست_دارم#مهدی_اخوان_ثالث#نشر_زمستان به مناسبت سالگرد ولادت و درگذشت #ایرجمیرزا_قاجار (رمضان-مهرماه ۱۲۵۳ - ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ هـ.ش)
متن به ترانه و خواننده ارتباطی ندارد.
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
۸:۵۱
پیکر بیجان سرباز ایرانی در میان گلهابصره، دو روز مانده به بهار سال ۱۳۶۴::«شاید حقیقت آن دو دستِ جوان بود، آن دو دستِ جوان
که زیرِ بارشِ یکریزِ برف مدفون شد
و سالِ دیگر، وقتی بهار
با آسمانِ پشتِ پنجره همخوابه میشود
و در تَنَش فوران میکنند؛
فوّارههای سبزِ ساقههای سبکبار
شکوفه خواهد داد ای یار، ای یگانهترین یار...»::#ایمان_بیاوریم_به_آغاز_فصل_سرد#ایمان_بیاوریم_به_آغاز_فصل_سرد#فروغ_فرخزادعکاس: #ژاک_پاولوفسکی۲۷ / #اسفند / ۱۴۰۴نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
که زیرِ بارشِ یکریزِ برف مدفون شد
و سالِ دیگر، وقتی بهار
با آسمانِ پشتِ پنجره همخوابه میشود
و در تَنَش فوران میکنند؛
فوّارههای سبزِ ساقههای سبکبار
شکوفه خواهد داد ای یار، ای یگانهترین یار...»::#ایمان_بیاوریم_به_آغاز_فصل_سرد#ایمان_بیاوریم_به_آغاز_فصل_سرد#فروغ_فرخزادعکاس: #ژاک_پاولوفسکی۲۷ / #اسفند / ۱۴۰۴نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
۱۵:۵۳
از بوستان سعدی:
فرو رفت جَم¹ را یکی نازنین
کفن کرد چون کرمش ابریشمین
به دخمه² برآمد پس از چند روزکه بر وی بگرید به زاریّ و سوز
چو پوسیده دیدش حریرِ کفن
به فکرت چنین گفت با خویشتن:
«من از کِرم بَرکَنده بودم به زوربکَندند از او باز کِرمانِ گور
در این باغ سَروی نیامد بلند
که بادِ اَجَل بیخش از بُن نَکَند
دو بیتم جگر کرد روزی کبابکه میگفت گویندهای با رباب³:
دریغا که بی ما بسی روزگار
بِرویَد گُل و بشکفد نوبهار
بسی تیر و دیماه و اردیبهشتبرآید که ما خاک باشیم و خشت»
¹ جم: جمشید² دخمه: سردابه مردگان زرتشتی³ رباب: از آلات موسیقی
#بوستان#سعدی (زادهٔ ۵۸۹ه.ش/1210م)#انتشارات_صمد
۲ / #فروردین / ۱۴۰۵
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
فرو رفت جَم¹ را یکی نازنین
کفن کرد چون کرمش ابریشمین
به دخمه² برآمد پس از چند روزکه بر وی بگرید به زاریّ و سوز
چو پوسیده دیدش حریرِ کفن
به فکرت چنین گفت با خویشتن:
«من از کِرم بَرکَنده بودم به زوربکَندند از او باز کِرمانِ گور
در این باغ سَروی نیامد بلند
که بادِ اَجَل بیخش از بُن نَکَند
دو بیتم جگر کرد روزی کبابکه میگفت گویندهای با رباب³:
دریغا که بی ما بسی روزگار
بِرویَد گُل و بشکفد نوبهار
بسی تیر و دیماه و اردیبهشتبرآید که ما خاک باشیم و خشت»
¹ جم: جمشید² دخمه: سردابه مردگان زرتشتی³ رباب: از آلات موسیقی
#بوستان#سعدی (زادهٔ ۵۸۹ه.ش/1210م)#انتشارات_صمد
۲ / #فروردین / ۱۴۰۵
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
۱۱:۵۴
وقتی جنگ تحمیلی دوم در حدود ساعت سه بامداد ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ آغاز شد ما در ساعت ده همان روز، در روز اول جنگ قرار داشتیم اما جنگ تا آن لحظه هفت ساعت طول کشیده بود و ساعت سه بامداد ۲۴ خرداد شد جنگ یکروزه، به همین ترتیب تا پایان جنگ تحمیلی دوم در سوم تیر میشود جنگ ۱۱ روزه و چند ساعته.
کسی که متولد ۴ فروردین ۱۴۰۴ است امروز در ۵ فروردین ۱۴۰۵ دو ساله نیست! یکسال و یک روز دارد و تا پیش از روز ۴ فروردین ۱۴۰۶ همچنان یکساله است!زادهی ۵ فروردین ۱۳۷۰ اکنون ۳۵ را فوت کرده و سال ۳۵ را تمام میکند و میگوییم ۳۵ ساله است (35=1370–1405) نه ۳۶ ساله!
بهجای جنگ رمضان بگوییم جنگ تحمیلی سومبهجای جنگ دوازدهروزه بگوییم جنگ یازدهروزه یا تحمیلی دوم
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
کسی که متولد ۴ فروردین ۱۴۰۴ است امروز در ۵ فروردین ۱۴۰۵ دو ساله نیست! یکسال و یک روز دارد و تا پیش از روز ۴ فروردین ۱۴۰۶ همچنان یکساله است!زادهی ۵ فروردین ۱۳۷۰ اکنون ۳۵ را فوت کرده و سال ۳۵ را تمام میکند و میگوییم ۳۵ ساله است (35=1370–1405) نه ۳۶ ساله!
بهجای جنگ رمضان
بگوییم جنگ تحمیلی سومبهجای جنگ دوازدهروزه بگوییم جنگ یازدهروزه یا تحمیلی دومنشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
۱۷:۳۴
به مناسبت زادروز زرتشت در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران؛
نگاهی به ضرورت حذف تقویم قمری بر مبنای اندیشه جلال آل احمد
::
امسال:اول جمادیالاول ١٤٤٧ = یکم آبان ۱۴۰۴اول جمادی الثانی = یکم آذراول رجب = یکم دیاول شعبان = یکم بهمناول رمضان = ۳۰ بهمناول شوال = یکم فروردین ۱۴۰۵
مری بویس در کتاب «گاهشماری جشنهای زرتشتی» سرگذشت ملالآور آن دسته از تفاسیر زرتشتی را باز مینماید که مانع از انطباق نوروز دینی زرتشتیان با نوروزی میشد که ایرانیان نازرتشتی بهویژه شیعیان جشن میگرفتند. این مسأله نه تنها نوروز بلکه سایر اعیاد گوناگونی را مختل میکرد که مختص زرتشتیان بود. در شرحی ساده و با صرف نظر از تغییرات بسیاری که طی سه هزار سال در تقویم اعمال شده، در تقویم زرتشتی ۱۲ ماه سیروزه و پنج روز آخر سال با عنوان خمسه مُستَرَقه (پنجه دزدیده) یا «اندرگاه» بود ولی آن کبیسه یکروزه در هر چهار سال که ما از نزدیک هزار سال پیش از زمان خیام مرتباً محاسبه میکنیم وجود نداشت (سال ۳۶۶ روزه) در نتیجه هر ۱۲۰ سال یکبار تقویم یک ماه از جایگاه اصلی خود دور میافتاد. برای حل این مشکل بهویژه در دوره ساسانی هر ۱۲۰ سال کبیسه یکماهه را به تقویم افزودند اما کشاکش تا دهه ۱۳۵۰ خورشیدی بر سر آن ادامه یافت و خیلی از گروههای زرتشتی آن را غیردینی دانسته و اعمال نمیکردند.
در قرآن آیه نَسیء (۳۷ توبه) عربها را از جابجایی چهار ماه حرام با استفاده از کبیسه یکماهه در سال چهارم بازمیدارد. تقویم قمری ۳۵۴ روز است که در هر چهار سال، ماه سیزدهمی افزوده میشد تا ماهها جابجا نگردند و عملاً خورشید مبنای گاهشماری باشد. مثلاً ربیع الاول = بهار نخست = اردیبهشت. درنتیجه کار عرب جاهلی تقبیح شد که برای نمونه اگر به ماه محرم میرسید میگفت عیبی ندارد این ماه را جنگ کنیم عوضش ماه کبیسه را حرام میکنیم، این به آن در. اما تفسیری که از این آیه بعدها در میان مسلمانان پدیدار شد از بیخ و بن به حذف کبیسه انجامید.
#جلال_آل_احمد مینویسد:
«چرا نباید بتوان فصلِ حج را در یک نقطهٔ سال ثابت نگه داشت؟ غرضم سالِ شمسی است و مگر در اصل چنین نبوده؟ تا اینطور نباشد که حُجّاجِ ممالکِ شمالی حجشان را بگذارند برای سالهایی که عیدِ قربان به زمستان است؟ و دیدم که حج با این تقویمِ قمری، اسلام را در نواحیِ استوا محدود کرده است.»#خسی_در_میقات (سفرنامهٔ حج سال ۱۳۴۳ هـ.ش)#جلال_آل_احمدانتشارات بهسخن، چاپ ۱۲ (یکم ناشر)، زمستان ۱۳۹۴، ص۳۴.
جلال دست روی موضوع مهمی گذاشته است. حتی اگر ماههای حرام را مختص زندگی قبیلهای ۱۴۰۰ سال پیش عربستان ندانیم باز هم میشود ماههای ثابت خورشیدی را حرام کرد. مفسران با چنگ زدن به روایات غیرمتواتر – که تنها با ۴ راوی دارای شرایط نیز صحیح السند و مُستَفیض نام میگیرند! – یک بام و دو هوا در پیش میگیرند: فیالمثل درباره آیه ۶۰ انفال (هر چه در توان داريد از نيرو و اسبهاى آماده بسيج كنيد، تا با اين دشمن ... را بترسانيد.) میگویند که «در اینجا الغای خصوصیت میکنیم و زمانه عوض شده و الان موشک میترساند و معنی ندارد اسب به میدان نبرد ببریم و فقه ما پویاست!» اما تا سخن از تبدیل سالنمای قمری به شمسی به میان میآید میگویند «خیر روایت داریم باید فلان چیز باشد!»
مضاف بر این اساساً از آیه ۱۲ سوره اِسرا (بنیاسرائیل) چنین مینماید که قرآن گردش سال را بر مبنای خورشید میداند نه ماه.
در هر حال با تطبیق ماه رمضان با آبانماه و ماه حج با بهمنماه مشکلات مبتلابه مسلمانان در زمینه تقویم مرتفع میشود. برای پیشگیری از جنون مردم در زادن فرزند در روز غیر وفات و شهادت نیمی از هر شبانهروز به سوگواری اختصاص یابد و در نیمی دیگر برگزاری جشن روا باشد. درباره مناسبتها هم میتوان به همان شکل قدیم ادامه داد، یعنی مثلاً دهم اسفند (محرم) بشود عاشورا یا برابر زمان وقوع در سال ۵۹ ه.ش بشود ۲۱ مهر. چون احتمال خطا در ثبت مناسبتها میرود و زمان تثبیت حذف کبیسه یقینی نیست و اصل نیز بر بزرگداشت آنها و تذکر و یادآوری است نه محاسبات نجومی؛ کل یوم عاشورا. حتی برای نمونه شب قدری که در قرآن ستایش شده بیان نشده چه شبی است – و طبق آرای برخی یکبار روی داده و تمام شده نه اینکه هر سال تکرار شود و بعضی نیز برآنند که هر کسی همچون پیامبر شب قدر خود را میتواند داشته باشد نه اینکه مناسبت تکرارشونده در شب خاص هر سال برای همه باشد – بنابراین نباید حساسیت به خرج داد. میتوان از بیان داستان اصحاب کهف در قرآن درس گرفت که موارد رقابت گروههای گوناگون برای تعیین تعداد دقیق مردان آنجلس را که با سگشان چند تَن میشوند فهرست میکند اما خود شمار دقیق را نمیگوید (۲۲ کهف).
بازمانده در فرستهی زیر...
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
نگاهی به ضرورت حذف تقویم قمری بر مبنای اندیشه جلال آل احمد
::
امسال:اول جمادیالاول ١٤٤٧ = یکم آبان ۱۴۰۴
اول جمادی الثانی = یکم آذراول رجب = یکم دیاول شعبان = یکم بهمناول رمضان = ۳۰ بهمناول شوال = یکم فروردین ۱۴۰۵مری بویس در کتاب «گاهشماری جشنهای زرتشتی» سرگذشت ملالآور آن دسته از تفاسیر زرتشتی را باز مینماید که مانع از انطباق نوروز دینی زرتشتیان با نوروزی میشد که ایرانیان نازرتشتی بهویژه شیعیان جشن میگرفتند. این مسأله نه تنها نوروز بلکه سایر اعیاد گوناگونی را مختل میکرد که مختص زرتشتیان بود. در شرحی ساده و با صرف نظر از تغییرات بسیاری که طی سه هزار سال در تقویم اعمال شده، در تقویم زرتشتی ۱۲ ماه سیروزه و پنج روز آخر سال با عنوان خمسه مُستَرَقه (پنجه دزدیده) یا «اندرگاه» بود ولی آن کبیسه یکروزه در هر چهار سال که ما از نزدیک هزار سال پیش از زمان خیام مرتباً محاسبه میکنیم وجود نداشت (سال ۳۶۶ روزه) در نتیجه هر ۱۲۰ سال یکبار تقویم یک ماه از جایگاه اصلی خود دور میافتاد. برای حل این مشکل بهویژه در دوره ساسانی هر ۱۲۰ سال کبیسه یکماهه را به تقویم افزودند اما کشاکش تا دهه ۱۳۵۰ خورشیدی بر سر آن ادامه یافت و خیلی از گروههای زرتشتی آن را غیردینی دانسته و اعمال نمیکردند.
در قرآن آیه نَسیء (۳۷ توبه) عربها را از جابجایی چهار ماه حرام با استفاده از کبیسه یکماهه در سال چهارم بازمیدارد. تقویم قمری ۳۵۴ روز است که در هر چهار سال، ماه سیزدهمی افزوده میشد تا ماهها جابجا نگردند و عملاً خورشید مبنای گاهشماری باشد. مثلاً ربیع الاول = بهار نخست = اردیبهشت. درنتیجه کار عرب جاهلی تقبیح شد که برای نمونه اگر به ماه محرم میرسید میگفت عیبی ندارد این ماه را جنگ کنیم عوضش ماه کبیسه را حرام میکنیم، این به آن در. اما تفسیری که از این آیه بعدها در میان مسلمانان پدیدار شد از بیخ و بن به حذف کبیسه انجامید.
#جلال_آل_احمد مینویسد:
«چرا نباید بتوان فصلِ حج را در یک نقطهٔ سال ثابت نگه داشت؟ غرضم سالِ شمسی است و مگر در اصل چنین نبوده؟ تا اینطور نباشد که حُجّاجِ ممالکِ شمالی حجشان را بگذارند برای سالهایی که عیدِ قربان به زمستان است؟ و دیدم که حج با این تقویمِ قمری، اسلام را در نواحیِ استوا محدود کرده است.»#خسی_در_میقات (سفرنامهٔ حج سال ۱۳۴۳ هـ.ش)#جلال_آل_احمدانتشارات بهسخن، چاپ ۱۲ (یکم ناشر)، زمستان ۱۳۹۴، ص۳۴.
جلال دست روی موضوع مهمی گذاشته است. حتی اگر ماههای حرام را مختص زندگی قبیلهای ۱۴۰۰ سال پیش عربستان ندانیم باز هم میشود ماههای ثابت خورشیدی را حرام کرد. مفسران با چنگ زدن به روایات غیرمتواتر – که تنها با ۴ راوی دارای شرایط نیز صحیح السند و مُستَفیض نام میگیرند! – یک بام و دو هوا در پیش میگیرند: فیالمثل درباره آیه ۶۰ انفال (هر چه در توان داريد از نيرو و اسبهاى آماده بسيج كنيد، تا با اين دشمن ... را بترسانيد.) میگویند که «در اینجا الغای خصوصیت میکنیم و زمانه عوض شده و الان موشک میترساند و معنی ندارد اسب به میدان نبرد ببریم و فقه ما پویاست!» اما تا سخن از تبدیل سالنمای قمری به شمسی به میان میآید میگویند «خیر روایت داریم باید فلان چیز باشد!»
مضاف بر این اساساً از آیه ۱۲ سوره اِسرا (بنیاسرائیل) چنین مینماید که قرآن گردش سال را بر مبنای خورشید میداند نه ماه.
در هر حال با تطبیق ماه رمضان با آبانماه و ماه حج با بهمنماه مشکلات مبتلابه مسلمانان در زمینه تقویم مرتفع میشود. برای پیشگیری از جنون مردم در زادن فرزند در روز غیر وفات و شهادت نیمی از هر شبانهروز به سوگواری اختصاص یابد و در نیمی دیگر برگزاری جشن روا باشد. درباره مناسبتها هم میتوان به همان شکل قدیم ادامه داد، یعنی مثلاً دهم اسفند (محرم) بشود عاشورا یا برابر زمان وقوع در سال ۵۹ ه.ش بشود ۲۱ مهر. چون احتمال خطا در ثبت مناسبتها میرود و زمان تثبیت حذف کبیسه یقینی نیست و اصل نیز بر بزرگداشت آنها و تذکر و یادآوری است نه محاسبات نجومی؛ کل یوم عاشورا. حتی برای نمونه شب قدری که در قرآن ستایش شده بیان نشده چه شبی است – و طبق آرای برخی یکبار روی داده و تمام شده نه اینکه هر سال تکرار شود و بعضی نیز برآنند که هر کسی همچون پیامبر شب قدر خود را میتواند داشته باشد نه اینکه مناسبت تکرارشونده در شب خاص هر سال برای همه باشد – بنابراین نباید حساسیت به خرج داد. میتوان از بیان داستان اصحاب کهف در قرآن درس گرفت که موارد رقابت گروههای گوناگون برای تعیین تعداد دقیق مردان آنجلس را که با سگشان چند تَن میشوند فهرست میکند اما خود شمار دقیق را نمیگوید (۲۲ کهف).
بازمانده در فرستهی زیر...
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
۱۹:۴۸
۱۹:۴۸
در نشانِ پرچمِ جمهوری اسلامی ایران این نشانهها مستور است:۱. هم نوشتار و هم تصویر گل «لاله» که نماد شهیدان است؛ چنانکه در شعر حافظ رخ مینماید:با صبا در چمنِ لاله سحر میگفتمکه شهیدانِ کهاند این همه خونینکفنان؟۲. کلمه «الله»۳. جمله «لا اله الا الله» از قرآن، سورههای محمد (آیه ۱۹) و صافات (آیه ۳۵)۴. پنج ستونِ نشان به مثابه نظم پنجگانه کیهانی همچون پنج عنصر جهان و پنج گاهِ روز و نیز پنج اصل دین و پنج تن آل عبا و پنج وقت نماز.افزون بر اللهنشان میانه پرچم، ۲۲ اللهاکبر نمادی از پیروزی در ۲۲ بهمن است.از لحاظ زیباییشناختی خطی در میان پرچم ۲۰۳ کشور جهان نظیر ندارد.
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
۲۰:۲۶
۲۰:۲۶
۲۰:۲۶
۲۰:۲۶
۲۰:۲۶
۲۰:۲۶
پرچم شیروخورشیدنشان نماد اسدالله الغالب شیر خدا امام علی بوده و از دوره صفویه به نماد پرچم ایران تبدیل شده بود. کوشش مصرانه طالبان سلطنت برای دست و پا کردن پیشینهای غیرشیعه از آن مضحک است. برای نمونه زرتشتیان نمازهای روزانه پنجگانه دارند. واژگانی فارسی همانند نماز و روزه و آبدست و دستنماز بدین دلیل باقی مانده که آیینهایی معادل در ادیان ایران باستان داشته یا اصلاً شاید از آنها ریشه گرفته است (بهویژه اینکه از آیات قرآن بیشتر سه وقت نماز برداشت میشود تا پنج) اما نمیتوان گفت نمازهای یومیه پنجگانه اسلامی را بخوانید چون زرتشتی و ضداسلام هستند :) در غالب فرهنگهای جهان شیر و عقاب و هفت و هشت و چهل و... در مرکز توجه بودهاند و نمیتوان ادعا کرد شیر در فلان نقش پیشااسلام وجود دارد پس زرتشتی است و به اسلام ربطی ندارد! حتی هلال هم در ایران ساسانی و بیزانس کاربرد داشته! جالب توجه است با وجود اینکه شیروخورشید در سال ۵۷ به نمادی از سلطنت بدل شده بود – همچون واژه شاه – اما کسی دست به سوزاندن پرچم کشور نمیزد و حتی پس از انقلاب نیز بسیاری از نشانهای شیروخورشید هنوز در ساختمانهای تاریخی دستنخورده باقی ماندهاند.
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
۲۰:۲۶
پرچم مناسب جهت ایران جنوبی، ایران شمالی، ایران وسطی.
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
نشانی کانال بله:ble.ir/hoomanrdشناسه کانال ایتا و روبیکا و سروش و...:@AyehayeAbi
۲۰:۲۶
۲۰:۲۶
۲۰:۲۶