حُسن نظر
بودن در تشکیلات یعنی وجودت با هرکدام از اعضایش گره میخورد. یعنی هرنفر از اعضا جزوی از وجودت میشوند که وقتی آنها را نبینی احساس میکنی چیزی کم داری. وقتهایی که حوزه خالیست و بچه ها رفتند، حس سوت و کور هم بیشتر میشود. دلت میخواهد بیایی ببینی قائدی پشت سیستم نشسته، رضا کف حوزه خوابیده و جمع بچهها جمع باشد. جمعهای ایمانی خاصیتش همین است. باید همین میزان همه را به هم پیوست بزند. حتی اگر اختلاف سلیقه میان باشد. امشب که امیرمحمد آمده بود، دیدنش واقعا خوشحالم کرد. بعد از مدتها انرژی تازهای گرفتم.
این مهمترین فرق یک تشکیلات اسلامی با یک فضای خشک کارمندی است
۳