بله | کانال علوم انسانی و جنگ
عکس پروفایل علوم انسانی و جنگع

علوم انسانی و جنگ

۱.۳ هزار عضو
*سعید معیدفر*، جامعه‌شناس، *ایلنا*:
ما وارد وضعیتی شده‌ایم که هر گونه اشاره به اصلاحات یا تغییرات مسالمت‌آمیز، به‌سرعت مورد ردوطرد قرار می‌گیرد. *رسانه‌ها نیز دیگر فرصتی برای بیان نظرات معتدل و سازنده ندارند؛ تنها صدای خشونت و تنش در فضای عمومی به گوش می‌رسد*؛ حتی افرادی که در نگاه عموم به‌عنوان شخصیت‌های روشنفکر شناخته می‌شوند، هنگامی که دربارۀ اصلاحات یا تغییرات مسالمت‌آمیز سخن می‌گویند، با واکنش‌های تند مواجه می‌شوند.@HumanitiesonWar

۹:۲۹

*فواد ایزدی*، دانشیار دانشکدۀ مطالعات جهان دانشگاه تهران، *فرهیختگان*:
*نتانیاهو که مرتکب نسل‌کشی شده، دغدغۀ حقوق بشر در ایران را ندارد و هدف اصلی‌اش، «سوریه‌سازی ایران» است*؛ موضوعی که حتی کارشناسان خودشان نیز به آن اذعان دارند. روزی که جمهوری اسلامی در توهم آن‌ها سقوط کند، اسرائیل همان کاری را خواهد کرد که در روزهای سقوط دولت اسد انجام داد؛ یعنی بمباران زیرساخت‌های ایران، نه فقط سایت‌های نظامی، بلکه تمام زیرساخت‌ها. رژیم صهیونیستی این کار را در ایران نیز تکرار خواهد کرد. @HumanitiesonWar

۱۰:۲۶

*محسن سلگی*، دانش‌آموختۀ علوم سیاسی، *الف*:
در تهران و شهرهای دیگر به اتوبوس‌های حامل مسافر حمله کردند. این حمله نه تنها به یک وسیله، بلکه به فضایی است که همه در آن حضور دارند. اینکه آشوب‌گران و مخالفان جمهوری اسلامی به نماد کلاسیک «حیات جمعی» حمله کرده و حتی توجه نکردند ممکن است در این اتوبوس، مخالفان جمهوری اسلامی نیز حضور داشته باشند، سند و نمادی از ضدیت آشوب و تروریسم با تمامیت ساختار اجتماعی و زندگی جمعی در ایران، فارغ از گروه‌بندی‌های عقیدتی است.@HumanitiesonWar

۱۷:۵۴

*سیدآرش وکیلیان*، دانش‌آموختۀ سیاست‌گذاری، *تحلیل‌های یک جنرالیست*:
*چرا مخالفان نظام، صدای اجتماعی دارند و موافقان ندارند؟ چالش اصلی در اینجاست که نظام، قائل به کنش اجتماعی افقی و پایین به بالا نیست*؛ لذا این امکان را از حامیانش سلب می‌کند اما براندازان، تمام توان خود را بر چنین نوع کنشی گذاشته‌اند. عملاً نظام در این میدان، دست خود را بسته؛ درحالی‌که دست براندازان را نمی‌تواند ببندد. تنها راه‌حل، پذیرش مناسبات اجتماعی افقی و پایین به بالای قانونمند، توسط نظام است.@HumanitiesonWar

۷:۵۴

سید محمدکاظم سجادپور*، استاد دانشکدۀ روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه، *دیپلماسی ایرانی*:

دولت آمریکا اعلام کرد از ۶۶ سازمان بین‌المللی خارج می‌شود. نگرش پشت این کناره‌گیری‌ها را از دو جنبه می‌توان مدنظر قرار داد: *جنبۀ اول، سنت کناره‌گیری آمریکا از سازمان‌های بین‌المللی به‌خاطر محکومیت اسرائیل در آن‌هاست
اما جنبۀ دوم، فراتر از موضوع انتقاد از اسرائیل و مربوط به اولویت‌دادن به حاکمیت مطلق‌العنان آمریکا و عدم تمایل به همکاری با دیگران مخصوصاً توسط دولت فعلی آمریکاست.
@HumanitiesonWar

۸:۴۰

سید محمدکاظم سجادپور*، استاد دانشکدۀ روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه، *دیپلماسی ایرانی*:

آمریکای ترامپ در پی فرمانبرداری دیگران از واشنگتن است و هیچ قیدوبندی را در این حوزه بر نمی‌تابد. *مخالفت با سازمان‌های بین‌المللی و تمایل به فرمانبرداری دیگران، ریشه در منازعات داخلی سیاسی آمریکا دارد. دو اردوگاه «ملی‌گرایی برتری‌جویانه» و «جهان‌گرایان همکاری‌طلب» را می‌توان در این منازعات تشخیص داد.
از دید جمهوری‌خواهان افراطی، واژۀ جهان‌گرا، نوعی ناسزای سیاسی است که شایسته کسانی است که می‌خواهند حاکمیت آمریکا را از طریق حقوق بین‌الملل و سازمان‌های بین‌المللی محدود کنند.
@HumanitiesonWar

۹:۱۶

پیام فضلی‌نژاد*، سردبیر نقد اندیشه، *اطلاعات*:

*همانطور که اعتراضات مردم نباید به پوششی برای مشروع‌ساختن پروژه‌های تروریستی تبدیل گردد، از جنایت‌های بیگانگان نیز نباید به‌عنوان ابزاری برای تخطئه نارضایتی‌های عمومی استفاده کرد.
بدین ترتیب، نباید یک «پدیده نرم اجتماعی» را ناآگاهانه یا از سر عمد، به مسلخ یک «هجمه سخت» برد، بلکه باید در ساحت نظر و عمل، صدای نوجوانان و جوانان را که طیفی از آن‌ها میدان‌دار اعتراضات بودند به رسمیت شناخت، افکارشان را بدون سانسور شنید و در عین حال، دغدغه‌های استراتژیک ملی، میهنی و دینی را هم با آن‌ها در میان گذاشت.
@HumanitiesonWar

۹:۵۰

حمید‌رضا جلائی‌پور*، استاد جامعه‌شناسی دانشگاه تهران، *جماران*:

صداوسیما نماد حاکمیت است. این سازمان می‌تواند با مردم حرف بزند و همدلی ایجاد کند ولی متأسفانه نگرش تندروها در برنامه‌های سیاسی صداوسیما مسلط است. با نگاه آخرالزمانی تندروها نمی‌توان با مردم صحبت کرد و از قطبیت جامعه کاست. شش کانال یک‌دست که برای جامعۀ متکثر ایران مفید نیست. دولت از رهبری تقاضا کند تا مدیریت یکی از کانال‌های شش‌گانۀ صداوسیما در اختیار علی لاریجانی قرار گیرد. *واقعا باعث تأسف است که رسانه‌هایی مثل ایران‌ اینترنشنال و بی‌بی‌سی فارسی که ضد ایرانی و طرفدار جنگ علیه ایران هستند، باز در ایران مخاطب داشته باشند.
شایسته است مرجعیت رسانه را به داخل کشور بازگرداند و این کار شدنی است.
@HumanitiesonWar

۱۲:۱۵

*مجتبی لشکربلوکی*، دانش‌آموختهٔ مدیریت، *ایرنا*:
روسای قوای سه‌گانه، رئیس مجمع تشخیص و دبیر شورای عالی امنیت ملی همه در دهه هفتم و هشتم زندگی‌شان هستند؛ درحالی‌که جمع کثیری از معترضان هنوز دههٔ دوم زندگی‌شان را کامل نکرده‌اند. این شکاف سنی ۵۰ ساله باعث می‌شود دیالوگ دشوار شود. تعامل مدیران ارشد متعلق به ۷% بالای هرم سنی (بالای ۶۵ سال) با ۹۳% جامعه زیر ۶۵ سال تعامل آسانی نیست.@HumanitiesonWar

۱۰:۳۸

*مصطفی غفاری*، استادیار علوم سیاسی دانشگاه امام صادق(ع)، *بازاندیشی*:
رسانه ملی، زبان ملی حکمرانی است اما دربارهٔ شورش‌های اخیر، صداوسیما همزمان دچار چندین خطای محاسباتی و عملیاتی است:- همچنان رو به عامه مردم حرف نمی‌زند؛- زبان مظلومیت را به‌کلی جایگزین زبان اقتدار کرده؛- از شنیدن و بازنمایی اعتراض ناتوان است؛- و از همه مهم‌تر، خطر را رفع‌شده می‌پندارد و می‌نمایاند.
*وارد شدن به جنگ در هر سطح و به هر شکلی با این وضع رسانه ملی، خودکشی است*. تحول در آرایش رسانه‌ای کشور با محوریت صداوسیما یکی از ارکان احیای بازدارندگی است و زمان برای تغییر کم است، خیلی کم.@HumanitiesonWar

۱۰:۵۰

*رضا پورحسین*، استاد روان‌شناسی دانشگاه تهران، *جماران*:
یک خط رسانه‌ای پربار و پرحجم با تغییر واژۀ «حمله نظامی آمریکا به ایران»، واژۀ «حمله بشردوستانه» را به کار می‌برد. تکرار این مفهوم همراه با توجیه تبلیغاتی، به‌تدریج بار عاطفی مفهوم حمله نظامی را کاهش داده و در پی آن، ادراک مخاطبان را در جهت همراهی شناختی به آن، سامان می‌دهد.@HumanitiesonWar

۹:۲۱

*قاسم محبعلی*، مدیرکل اسبق اداره خاورمیانه وزارت خارجه، *جماران*:
آمریکا خواسته‌های حداکثری خود از جمله تعطیلی کامل برنامه هسته‌ای ایران، کاهش برد موشک‌ها، عدم حمایت از گروه‌های مقاومت و عادی‌سازی روابط ایران با اسرائیل را مطرح کرده و حال بر اساس استراتژی «قایق‌های توپ‌دار»، ناوهای خود را به خاورمیانه اعزام کرده تا ایران را برای پذیرش این خواسته‌ها تحت فشار قرار دهد و به جمهوری اسلامی بگوید در صورت عدم موافقت با این شروط، باید منتظر شلیک موشک‌ها باشد.@HumanitiesonWar

۱۱:۲۴

*محسن عبداللهی*، دانشیار حقوق دانشگاه شهید بهشتی، *ایکس*:
آیا در دهه‌های اخیر، موردی از مداخله نظامی خارجی، با هر بهانه‌ای، سراغ دارید که باعث آزادی و دموکراسی پایدار، رفاه و توسعه کشور تحت مداخله شده باشد؟ فردای مداخلات نظامی، فروپاشی دولت و نظم مستقر است، بی‌آنکه جایگزین مورد توافقی برای آن در دست باشد. @HumanitiesonWar

۲۰:۵۲

*امیرسعید ایروانی*، نمایندۀ ایران در سازمان ملل متحد، *نورنیوز*:
حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد صرفاً تحت فشار قرار نگرفته‌اند، بلکه آماج حمله‌ای عامدانه واقع شده‌اند. این فرسایش تصادفی نیست؛ بلکه ناشی از رویکرد کسانی است که معتقد هستند قدرت، معافیت از قانون به همراه می‌آورد و صلح باید از طریق زور و اعمال قدرت برقرار شود.@HumanitiesonWar

۷:۵۱

*امیرسعید ایروانی*، نمایندۀ ایران در سازمان ملل متحد، *نورنیوز*:
رئیس‌جمهور آمریکا طی هفته‌های اخیر به‌طور علنی و مکرر جمهوری اسلامی ایران را به توسل به زور و مداخله نظامی تهدید کرده است. چنین اظهارات مداخله‌جویانه‌ای توسط مقامات آمریکایی نه مبهم است و نه قابل تفسیر نادرست. افزون بر این، رئیس‌جمهور آمریکا صراحتاً به ناآرامی در داخل کشورم دامن زده، خواستار تصرف نهادها شده و خشونت را تحت پوشش فشار سیاسی ترویج کرده است. آمریکا مسئولیت کامل حقوقی و اخلاقی پیامدهای قابل پیش‌بینی اقدامات خود، از جمله جان‌باختن و مجروح شدن غیرنظامیان و تخریب اموال عمومی و خصوصی، را بر عهده دارد.@HumanitiesonWar

۷:۵۴

عطاالله مهاجرانی*، تاریخ‌پژوه، *ایران*:

برخی رسانه‌ها که پرچم تبلیغاتی جنگ روانی و یا اتاق عملیات جنگ روانی در شورش دی ماه بودند از عنوان «انقلاب ملی ایران» برای نامگذاری جنگ شهری و شورش مسلحانه و تخریب عمومی استفاده کردند. اکنون [که] پس از شورش دی ماه از عنوان *«انقلاب ملی ایران»
استفاده شده است، سه پرسش در برابر ماست:
یکم: آنچه اتفاق افتاد و پیامدهایش دیده می‌شود، شورش بود یا انقلاب؟دوم: ملی بود یا ساختۀ آمریکا و اسرائیل؟سوم: ایرانی بود یا در خدمت و در جهت اجرای پروژۀ دشمنان ایران برای تجزیه ملی و سرزمینی ایران؟@HumanitiesonWar

۸:۲۳

احمد واعظی*، رئیس دفتر تبلیغات اسلامی، *شفقنا*:

آمریکا برای آنکه فاصله خود را نسبت به دیگر کشورهای مقتدر افزایش دهد، راهبرد *«ناسیونالیسم امپریالیستی»
را در پیش گرفته است؛ یعنی دولت ترامپ، تمام توجه خود را به قدرتمند ساختن داخل آمریکا معطوف کرده است و دیگر حاضر نیست برای جهان غرب هزینه کند. گویی یک نوع ناسیونالیسم حاکم شده است. این نگاه، در عین حال، امپریالیستی نیز هست؛‌ زیرا اگر در گذشته، آمریکای امپریالیست، چپاول و تجاوز به حقوق دیگر کشورها را با شعارهای فریبنده‌ای همچون «ارزش‌های جهان آزاد» یا شعارهای لیبرالیستی بزک می‌کرد، اکنون بسیار صریح می‌گوید: «ما نفت ونزوئلا را می‌خواهیم»، «می‌خواهیم مکزیک به ایالت پنجاه‌ودوم آمریکا تبدیل شود»، «ما گرینلند را می‌خواهیم».
@HumanitiesonWar

۹:۰۰

*اباصالح تقی‌زاده*، دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی، *مدرسهٔ فلسفه و سیاست ایران*:
امروز، اصلی‌ترین و عاجل‌ترین وظیفهٔ ما یک چیز است: مراقبت از جمعیت ایران. این جمعیت نباید متلاشی شود؛ باید باقی بماند. راهکار این مهم، شکل‌گیری یک «جمعیت مرکزی» است که نسبت به مأموریت تاریخی خود آگاه باشد. این هستهٔ مرکزی باید آن ارادهٔ سیاسی خفته را بیدار کرده و آن را به یک نیروی فعال برای تغییر صحنه تبدیل کند. انحلال جمعیت ایران، بازی آخر دشمن است. پاسداری از این جمعیت، یک نبرد دائمی است که به هوشیاری بی‌وقفه و رهبری اجتماعی نیاز دارد. این مأموریتِ محوری ماست و تمام تلاش‌هایمان باید در این مسیر تعریف شود.@HumanitiesonWar

۶:۲۴

موسی نجفی*، رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، *مرکز اسناد انقلاب اسلامی*:

سرمایه‌گذاری روی انحطاط اخلاقی و شبهات فکری و هیجانات جوانان و خلاء‌های اجتماعی و ناکارآمدی‌های اقتصادی و سیاه‌نمایی و شبهه می‌تواند جامعه را مدتی مشغول و در مواقعی به تلاطم بیندازد ولی از دل همۀ این عوامل و شرایط، انقلابی زائیده نخواهد شد. *در حقیقت از نظر فلسفۀ سیاسی و به لحاظ شرایط تاریخی ما نمی‌توانیم «انقلاب لیبرالیستی پساانقلاب اسلامی» داشته باشیم.
@HumanitiesonWar

۱۳:۳۶

بیژن عبدالکریمی*، استاد فلسفه، *تابناک*:

امروز دیگر پرسش هیچ یک از ایران‌دوستان حقیقی و عاشقان این مردم، این فرهنگ و این سرزمین، نباید این باشد که «آینده چه خواهد شد؟»؛ بلکه باید این پرسش باشد: *«برای مقابله با ظهور فجایع عظیم و حملات خونباری که کشور و مردم عزیزمان، ایران، را تهدید می‌کند، هریک از ما چه می‌توانیم بکنیم؟»
@HumanitiesonWar

۱۸:۲۷