#قرآن - نگاه
- سوره اعراف
وَ إِن تَدعوهُم إِلَى الهُدىٰ لايَسمَعوا؛ وَ تَراهُم يَنظُرونَ إِلَيكَ وَ هُم لايُبصِرونَ (١٩٨)
و اگر آنان را به سوی هدایت بخوانی، نمی‌شنوند؛ و آنان را می‌بینی که به تو می‌نگرند، در حالی که نمی‌بینند.
نکته:
- نکته جالبي در اينجاست، که در يک جمله کوتاه، سه مدل "ديدن" را کنار هم آورده:
. تَرا: مي‌بيني (رؤيت). يَنظرون: مي‌بينند (نظاره). يُبصرون: نمي‌بينند (بصيرت)
- ظاهرا که نَظر با بَصر فرق داره. نظر نگاه با چشمه، تماشا کردنه؛ بصر نگاه با توجه و تفکره.
- و هم لايُبصرون: در حالي که دقت نمي‌کنند، درک نمي‌کنند.
- به قول آيت الله فلسفی (میرزا علی) منظور از لايُبصرون، اين است که آنها نمي‌خواستند ببينند، طالب ديدن نبودند؛ و اول شرط هدايت، خواستن است. اينکه بخواهي که بفهمي؛ وگرنه مي‌شود مثل اکثر بحث و گفتگوهاي ما که براي گفتن است، نه براي فهميدن حقيقت.
- درست در همين سوره اعراف پيش از اين آيه، دو بار از "چشم و نديدن و توجه‌نکردن" فرموده:
وَ لَقَد ذَرَأنا لِجَهَنَّمَ كَثيرًا مِنَ الجِنِّ وَ الإِنسِ؛ لَهُم قُلوبٌ لايَفقَهونَ بِها، وَ لَهُم أَعيُنٌ لايُبصِرونَ بِها، وَ لَهُم آذانٌ لايَسمَعونَ بِها. أُولٰئِكَ كَالأَنعامِ، بَل هُم أَضَلُّ. أُولٰئِكَ هُمُ الغافِلونَ (١٧٩)
أَلَهُم أَرجُلٌ يَمشونَ بِها، أَم لَهُم أَيدٍ يَبطِشونَ بِها، أَم لَهُم أَعيُنٌ يُبصِرونَ بِها، أَم لَهُم آذانٌ يَسمَعونَ بِها؟ قُلِ ادعوا شُرَكاءَكُم ثُمَّ كيدونِ فَلاتُنظِرونِ (١٩٥)
- سوره طه
وَ مَن أَعرَضَ عَن ذِكري فَإِنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنكًا وَ نَحشُرُهُ يَومَ القِيامَةِ أَعمىٰ (١٢٤) قالَ: رَبِّ لِمَ حَشَرتَني أَعمىٰ وَ قَد كُنتُ بَصيرًا؟ (١٢٥) قالَ: كَذٰلِكَ أَتَتكَ آياتُنا فَنَسيتَها وَ كَذٰلِكَ اليَومَ تُنسىٰ (١٢٦) وَ كَذٰلِكَ نَجزي مَن أَسرَفَ وَ لَم يُؤمِن بِآياتِ رَبِّهِ وَ لَعَذابُ الآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبقىٰ (١٢٧)
هر کس از یاد من روی گردانَد، برای او زندگی تنگی است، و روز قیامت نابینا محشورش می‌کنیم (۱۲۴) می‌گوید: پروردگارا! چرا مرا نابینا محشور کردی، در حالی که من بینا بودم؟ (۱۲۵) می‌فرماید: همین‌گونه بود که آیات ما برای تو آمد، ولی آنها را فراموش کردی، و امروز نیز همین‌گونه فراموش می‌شوی (۱۲۶) و این‌گونه هر کس را که اسراف کرد و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد، مجازات می‌کنیم؛ و همانا عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است (۱۲۷)
نکته:
نتيجه بی‌توجهی به خدا:. در دنیا مَعشیة ضَنکا (زندگی سخت). در قیامت اَعمی (کور)
#هدایت #بصیرت #غفلت #نسیان #فراموشی #قیامت #فلسفی #چشم #کوردوشنبه ۱۸ خرداد ۱۴۰۵
- سوره اعراف
وَ إِن تَدعوهُم إِلَى الهُدىٰ لايَسمَعوا؛ وَ تَراهُم يَنظُرونَ إِلَيكَ وَ هُم لايُبصِرونَ (١٩٨)
و اگر آنان را به سوی هدایت بخوانی، نمی‌شنوند؛ و آنان را می‌بینی که به تو می‌نگرند، در حالی که نمی‌بینند.
نکته:
- نکته جالبي در اينجاست، که در يک جمله کوتاه، سه مدل "ديدن" را کنار هم آورده:
. تَرا: مي‌بيني (رؤيت). يَنظرون: مي‌بينند (نظاره). يُبصرون: نمي‌بينند (بصيرت)
- ظاهرا که نَظر با بَصر فرق داره. نظر نگاه با چشمه، تماشا کردنه؛ بصر نگاه با توجه و تفکره.
- و هم لايُبصرون: در حالي که دقت نمي‌کنند، درک نمي‌کنند.
- به قول آيت الله فلسفی (میرزا علی) منظور از لايُبصرون، اين است که آنها نمي‌خواستند ببينند، طالب ديدن نبودند؛ و اول شرط هدايت، خواستن است. اينکه بخواهي که بفهمي؛ وگرنه مي‌شود مثل اکثر بحث و گفتگوهاي ما که براي گفتن است، نه براي فهميدن حقيقت.
- درست در همين سوره اعراف پيش از اين آيه، دو بار از "چشم و نديدن و توجه‌نکردن" فرموده:
وَ لَقَد ذَرَأنا لِجَهَنَّمَ كَثيرًا مِنَ الجِنِّ وَ الإِنسِ؛ لَهُم قُلوبٌ لايَفقَهونَ بِها، وَ لَهُم أَعيُنٌ لايُبصِرونَ بِها، وَ لَهُم آذانٌ لايَسمَعونَ بِها. أُولٰئِكَ كَالأَنعامِ، بَل هُم أَضَلُّ. أُولٰئِكَ هُمُ الغافِلونَ (١٧٩)
أَلَهُم أَرجُلٌ يَمشونَ بِها، أَم لَهُم أَيدٍ يَبطِشونَ بِها، أَم لَهُم أَعيُنٌ يُبصِرونَ بِها، أَم لَهُم آذانٌ يَسمَعونَ بِها؟ قُلِ ادعوا شُرَكاءَكُم ثُمَّ كيدونِ فَلاتُنظِرونِ (١٩٥)
- سوره طه
وَ مَن أَعرَضَ عَن ذِكري فَإِنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنكًا وَ نَحشُرُهُ يَومَ القِيامَةِ أَعمىٰ (١٢٤) قالَ: رَبِّ لِمَ حَشَرتَني أَعمىٰ وَ قَد كُنتُ بَصيرًا؟ (١٢٥) قالَ: كَذٰلِكَ أَتَتكَ آياتُنا فَنَسيتَها وَ كَذٰلِكَ اليَومَ تُنسىٰ (١٢٦) وَ كَذٰلِكَ نَجزي مَن أَسرَفَ وَ لَم يُؤمِن بِآياتِ رَبِّهِ وَ لَعَذابُ الآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبقىٰ (١٢٧)
هر کس از یاد من روی گردانَد، برای او زندگی تنگی است، و روز قیامت نابینا محشورش می‌کنیم (۱۲۴) می‌گوید: پروردگارا! چرا مرا نابینا محشور کردی، در حالی که من بینا بودم؟ (۱۲۵) می‌فرماید: همین‌گونه بود که آیات ما برای تو آمد، ولی آنها را فراموش کردی، و امروز نیز همین‌گونه فراموش می‌شوی (۱۲۶) و این‌گونه هر کس را که اسراف کرد و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد، مجازات می‌کنیم؛ و همانا عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است (۱۲۷)
نکته:
نتيجه بی‌توجهی به خدا:. در دنیا مَعشیة ضَنکا (زندگی سخت). در قیامت اَعمی (کور)
#هدایت #بصیرت #غفلت #نسیان #فراموشی #قیامت #فلسفی #چشم #کوردوشنبه ۱۸ خرداد ۱۴۰۵
۴۴
۱۳:۱۰