#یادداشت
الگوی میدانیِ مشارکت اجتماعی
" /> دکتر طاهره حیاتیپژوهشگر فقه و علوم تربیتی
مشاهدات میدانی در جنگها و بحرانهای چند سال اخیر در ایران نشان میدهد که سازماندهی خودجوش نیروهای مردمی بر مدار الگوی «امام و امت» استوار است. در چند ماه گذشته، مردم ایران ابتدا در مساجد محلی تجمع کرده و سپس با اتصال به مساجد جامع و میادین اصلی شهر، پیکرهای یکپارچه ساختهاند. در این مشارکت اجتماعی خودجوش مردمی، امام جماعت مسجد محله، روحانی مستقر در روستا، حتی یک مدرسه علمیه یا پایگاه بسیج در یک منطقه شهر، نقش راهبران مردم را ایفا میکنند. راهبران محلی مانند «نخ تسبیح»، حلقههای جداگانه مسجد، بسیج، حوزه علمیه، مدرسه و دانشگاه را از حرکتی ناخودآگاه به همافزایی آگاهانه و قدرتمند تبدیل کردهاند.
پیامد نهایی این الگوی تربیتی و میدانی، در دو سطح راهبردی متجلی میشود:
اول، تابآوری درونزای اجتماعی که افراد توانمند با پیشگامی و شجاعت، تکیهگاه قشر ضعیفتر میشوند و در نهایت، تمام مردم با پوشش دادن نقاط ضعف یکدیگر، جامعه را در برابر شوکها پایدار میسازند.
دوم، کارآمدی و اقتدار حکمرانی با همراهی فعال و ایثارگرانه مردم بهجای انفعال یا اعتراض، قویترین سند مقبولیت نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران است؛ مؤلفهای که به حاکمیت جسارت، اعتمادبهنفس و توان تصمیمگیری در بزنگاههای سخت با تکیه بر تابآوری اجتماعی مردم را اعطا کرده است.
حفظ این سرمایه بیبدیل، نیازمند صیانت و سامانبخشی به شبکه راهبران محلی بر محور نهاد روحانیت است.
انجمن بینالمللی دانش اجتماعی مسلمین
@iaomss
الگوی میدانیِ مشارکت اجتماعی" /> دکتر طاهره حیاتیپژوهشگر فقه و علوم تربیتی مشاهدات میدانی در جنگها و بحرانهای چند سال اخیر در ایران نشان میدهد که سازماندهی خودجوش نیروهای مردمی بر مدار الگوی «امام و امت» استوار است. در چند ماه گذشته، مردم ایران ابتدا در مساجد محلی تجمع کرده و سپس با اتصال به مساجد جامع و میادین اصلی شهر، پیکرهای یکپارچه ساختهاند. در این مشارکت اجتماعی خودجوش مردمی، امام جماعت مسجد محله، روحانی مستقر در روستا، حتی یک مدرسه علمیه یا پایگاه بسیج در یک منطقه شهر، نقش راهبران مردم را ایفا میکنند. راهبران محلی مانند «نخ تسبیح»، حلقههای جداگانه مسجد، بسیج، حوزه علمیه، مدرسه و دانشگاه را از حرکتی ناخودآگاه به همافزایی آگاهانه و قدرتمند تبدیل کردهاند. پیامد نهایی این الگوی تربیتی و میدانی، در دو سطح راهبردی متجلی میشود: اول، تابآوری درونزای اجتماعی که افراد توانمند با پیشگامی و شجاعت، تکیهگاه قشر ضعیفتر میشوند و در نهایت، تمام مردم با پوشش دادن نقاط ضعف یکدیگر، جامعه را در برابر شوکها پایدار میسازند. دوم، کارآمدی و اقتدار حکمرانی با همراهی فعال و ایثارگرانه مردم بهجای انفعال یا اعتراض، قویترین سند مقبولیت نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران است؛ مؤلفهای که به حاکمیت جسارت، اعتمادبهنفس و توان تصمیمگیری در بزنگاههای سخت با تکیه بر تابآوری اجتماعی مردم را اعطا کرده است. حفظ این سرمایه بیبدیل، نیازمند صیانت و سامانبخشی به شبکه راهبران محلی بر محور نهاد روحانیت است. انجمن بینالمللی دانش اجتماعی مسلمین @iaomss