«از دست دادن کامل سرمایه! پشت هم خنجر زدن ایران: تبخیر صدها میلیارد سرمایه حاصل از عرق جبین، افشای تلفات همراه با خون و اشک شرکتهای بورسی و هواوی»
خلاصه این گزارش بلند از وبسایت «شوئهچیو» (یک پلتفرم سرمایهگذاری چینی) به شرح زیر است:
خلاصه: این گزارش نشان میدهد چگونه رفتارهای مکرر ایران در قبال چین (که از آن با عنوان «خیانت پشت سر هم» یاد شده) باعث شده تا شرکتهای چینی (از جمله هوآوی و شرکتهای بورسی A سهام) بیش از ۱۸۰ میلیارد یوان (حدود ۲۵ میلیارد دلار) ضرر مستقیم متحمل شوند.
سه دسته اصلی损失 (ضرر و زیان) به تفکیک شرکتها:
بحران در صنعت ارتباطات (هوآوی و زدتیای):هوآوی (که سهامش عمومی نیست): ایران در جریان مذاکرات هستهای سال ۲۰۱۴، اطلاعات محرمانه ۶۸ شرکت چینی از جمله قراردادهای شرکت تابعه هوآوی (اسکایکام) را به آمریکا میدهد. این مستندات به «مهمترین مدرک» برای تحریم هوآوی تبدیل میشود و به طور غیرمستقیم باعث پرونده مندلی رن (مدیر مالی هوآوی)، خروج از بازار ایران، ریزش قراردادهای جهانی و افشای اسرار فنی میگردد. ضرر هوآوی بیش از ۱۰۰ میلیارد یوان برآورد شده است.
شرکت زدتیای (ZTE): با ارائه اطلاعات مشابه، آمریکا جریمهای ۱.۱۹۲ میلیارد دلاری برای زدتیای وضع میکند و فروش قطعات به آن را ممنوع میسازد که منجر به ۳۷ میلیارد یوان کاهش ارزش بازار این شرکت میشود.
ضرر شرکتهای بزرگ نفت و انرژی (CNPC, Sinopec):پروژههای عظیم نفتی مانند میدان یادآوران و پارس جنوبی بدون غرامت لغو میشود.
تجهیزات سفارشدادهشده برگشت خورده و تکنولوژی (حفاری شیل) به رقبا (مانند روسگاز) داده میشود.
۳۴۰ میلیون تن نفت خام ایران در بنادر چین میماند و ایران از پرداخت هزینه انبارداری ۴۵۰ میلیون دلاری خودداری میکند.
مجموع ضرر شرکتهای نفتی چین حدود ۳۰ میلیارد یوان ذکر شده است.
ناکامی در پروژههای «کمربند و جاده» و زیرساخت:بندر چابهار (که قرار بود توسط چین ساخته شود) پس از ۵ سال تغییر مداوم نقشه، نهایتاً امتیاز آن به هند واگذار میشود و ۲.۳ میلیارد یوان هزینه چین از بین میرود.
۱۴ قرارداد بزرگ ساختمانی دیگر (مترو، نیروگاه، سد) به ارزش ۱۲ میلیارد دلار لغو میشود که به شرکتهایی مثل راهآهن چین و برق چین ضرر هنگفتی وارد میکند.
نتیجهگیری کلی نویسنده:ایران به عنوان یک «بازیگر نامطمئن» عمل کرده و برای رفع تحریمهای غرب، هر بار تعدادی از منافع و اطلاعات محرمانه چین را قربانی کرده است. این تجربه باید به عنوان یک درس تلخ برای سرمایهگذاریهای پرریسک بینالمللی برای شرکتهای چینی در نظر گرفته شود.
توجه مهم: این نوشته در یک وبسایت سرمایهگذاری خصوصی (شوئهچیو) منتشر شده و نظر شخصی نویسنده است. ارقام و ادعاهای مطرحشده (مانند «تحویل اطلاعات ۶۸ شرکت به آمریکا» یا نقش مستقیم ایران در پرونده قضایی هوآوی) از سوی منابع مستقل و رسمی قابل تأیید نیست و با مواضع رسمی دولت چین و ایران فاصله دارد. این متن عمدتاً بازتاب «روایت چینی از رفتار ایران» در فضای غیررسمی و سرمایهگذاری این کشور است.
@industrial_policy
خلاصه این گزارش بلند از وبسایت «شوئهچیو» (یک پلتفرم سرمایهگذاری چینی) به شرح زیر است:
خلاصه: این گزارش نشان میدهد چگونه رفتارهای مکرر ایران در قبال چین (که از آن با عنوان «خیانت پشت سر هم» یاد شده) باعث شده تا شرکتهای چینی (از جمله هوآوی و شرکتهای بورسی A سهام) بیش از ۱۸۰ میلیارد یوان (حدود ۲۵ میلیارد دلار) ضرر مستقیم متحمل شوند.
سه دسته اصلی损失 (ضرر و زیان) به تفکیک شرکتها:
بحران در صنعت ارتباطات (هوآوی و زدتیای):هوآوی (که سهامش عمومی نیست): ایران در جریان مذاکرات هستهای سال ۲۰۱۴، اطلاعات محرمانه ۶۸ شرکت چینی از جمله قراردادهای شرکت تابعه هوآوی (اسکایکام) را به آمریکا میدهد. این مستندات به «مهمترین مدرک» برای تحریم هوآوی تبدیل میشود و به طور غیرمستقیم باعث پرونده مندلی رن (مدیر مالی هوآوی)، خروج از بازار ایران، ریزش قراردادهای جهانی و افشای اسرار فنی میگردد. ضرر هوآوی بیش از ۱۰۰ میلیارد یوان برآورد شده است.
شرکت زدتیای (ZTE): با ارائه اطلاعات مشابه، آمریکا جریمهای ۱.۱۹۲ میلیارد دلاری برای زدتیای وضع میکند و فروش قطعات به آن را ممنوع میسازد که منجر به ۳۷ میلیارد یوان کاهش ارزش بازار این شرکت میشود.
ضرر شرکتهای بزرگ نفت و انرژی (CNPC, Sinopec):پروژههای عظیم نفتی مانند میدان یادآوران و پارس جنوبی بدون غرامت لغو میشود.
تجهیزات سفارشدادهشده برگشت خورده و تکنولوژی (حفاری شیل) به رقبا (مانند روسگاز) داده میشود.
۳۴۰ میلیون تن نفت خام ایران در بنادر چین میماند و ایران از پرداخت هزینه انبارداری ۴۵۰ میلیون دلاری خودداری میکند.
مجموع ضرر شرکتهای نفتی چین حدود ۳۰ میلیارد یوان ذکر شده است.
ناکامی در پروژههای «کمربند و جاده» و زیرساخت:بندر چابهار (که قرار بود توسط چین ساخته شود) پس از ۵ سال تغییر مداوم نقشه، نهایتاً امتیاز آن به هند واگذار میشود و ۲.۳ میلیارد یوان هزینه چین از بین میرود.
۱۴ قرارداد بزرگ ساختمانی دیگر (مترو، نیروگاه، سد) به ارزش ۱۲ میلیارد دلار لغو میشود که به شرکتهایی مثل راهآهن چین و برق چین ضرر هنگفتی وارد میکند.
نتیجهگیری کلی نویسنده:ایران به عنوان یک «بازیگر نامطمئن» عمل کرده و برای رفع تحریمهای غرب، هر بار تعدادی از منافع و اطلاعات محرمانه چین را قربانی کرده است. این تجربه باید به عنوان یک درس تلخ برای سرمایهگذاریهای پرریسک بینالمللی برای شرکتهای چینی در نظر گرفته شود.
توجه مهم: این نوشته در یک وبسایت سرمایهگذاری خصوصی (شوئهچیو) منتشر شده و نظر شخصی نویسنده است. ارقام و ادعاهای مطرحشده (مانند «تحویل اطلاعات ۶۸ شرکت به آمریکا» یا نقش مستقیم ایران در پرونده قضایی هوآوی) از سوی منابع مستقل و رسمی قابل تأیید نیست و با مواضع رسمی دولت چین و ایران فاصله دارد. این متن عمدتاً بازتاب «روایت چینی از رفتار ایران» در فضای غیررسمی و سرمایهگذاری این کشور است.
@industrial_policy
۴۳۴
۱۶:۵۷