سختترین لایه ماجرا به سامانهی شاهکار برمیگردد. دیتاسنترها میگویند حالا باید اطلاعات کاربران را در این سامانه ثبت کنند و بعد از ثبت، دستکم ۲۴ ساعت طول میکشد تا آیپی اختصاصیافته به کاربر مجاز به دسترسی به اینترنت شود.
فرایند بررسی و تأیید اطلاعات هم دستی انجام میشود؛ همین موضوع باعث کندی میشود و در عمل، برای خیلی از درخواستها زمان انتظار از همان یک شبانهروز هم بیشتر میشود. از نگاه دیتاسنترها، چنین مکانیزمی با نیاز سرویسدهی فوری سازگار نیست و روی سرعت تحویل سرویس به مشتری اثر مستقیم میگذارد.
فشار عملیاتی هم فقط به همین گلوگاه محدود نمانده است. وقتی فعالسازی دسترسی با تاخیر انجام شود، دیتاسنتر باید همزمان پاسخگوی مشتری، تنظیمات شبکه و الزامات نظارتی باشد؛ ترکیبی که خطای انسانی، صف بررسی و عقبافتادن سرویس را بیشتر میکند.
۱.۵K
۱۹:۱۹