رصد| جنگ روایتها میان واشنگتن و تهران؛ چه کسی داستان را مینویسد؟ در میانه نبرد ایران و آمریکا، آنچه بیش از پیش برجسته شده، فقط تقابل نظامی نیست؛ بلکه رقابت بر سر «روایت جنگ» است. تحلیلهایی در رسانههایی مانند والاستریت ژورنال، تلگراف و نیویورکتایمز نشان میدهد که پیروزی در این میدان، به اندازه میدان نظامی تعیینکننده شده است. والاستریت ژورنال: تکرار یک شکست تاریخیهولمن جنکینز در والاستریت ژورنال، وضعیت ترامپ را با بحران کندی پس از شکست «خلیج خوکها» مقایسه میکند؛ جایی که یک عملیات پرهزینه نتوانست به هدف تغییر رژیم برسد. بهزعم او، «پلن A» آمریکا در قبال ایران نیز به بنبست خورده و اکنون واشنگتن با معضل خروج از یک استراتژی نیمهموفق مواجه است. هرمز؛ از اهرم فشار تا نقطه ضعفدر همین تحلیل تأکید میشود که تمرکز بازارهای جهانی بر بازگشایی هرمز، این گذرگاه را از ابزار فشار آمریکا به یک برگ برنده برای ایران تبدیل کرده است؛ تغییری که نشان میدهد کنترل «روایت بحران» چگونه میتواند موازنه را جابهجا کند. یسرائیل هیوم: روایت متفاوت از آغاز جنگدر مقابل، روزنامه یسرائیل هیوم روایت رایج درباره نقش اسرائیل را به چالش میکشد و مینویسد تصمیم حمله به ایران، بیش از آنکه نتیجه فشار نتانیاهو باشد، از یک راهبرد مستقل در ذهن ترامپ ناشی شده است. این روایت تلاش میکند ابتکار عمل را به واشنگتن نسبت دهد، نه تلآویو. شکاف درون دولت آمریکااین گزارش همچنین از اختلافات داخلی در دولت ترامپ پرده برمیدارد؛ جایی که برخی بر «تغییر رژیم» تأکید دارند و برخی دیگر نسبت به امکان تحقق سریع آن تردید دارند. همین شکاف، بخشی از سردرگمی راهبردی آمریکا را توضیح میدهد. تلگراف: ایران در حال مدیریت بازیدانیل دیپتریس در تلگراف، تصویری متفاوت ارائه میدهد: بهرغم برتری نظامی آمریکا، این ایران است که با ابزارهایی مانند اختلال در هرمز، هزینههای اقتصادی جهانی ایجاد کرده و عملاً واشنگتن را در یک جنگ فرسایشی گرفتار کرده است. جنگی بدون تغییر در «منطق»بهنوشته تلگراف، حتی ضربات سنگین نظامی نیز نتوانسته رفتار راهبردی ایران را تغییر دهد. این یعنی پیروزیهای تاکتیکی لزوماً به تغییرات سیاسی منجر نشدهاند؛ شکافی که در بسیاری از جنگهای مدرن دیده میشود. فراتر از میدان جنگاین تحلیلها نشان میدهد که جنگ دیگر فقط در میدان نظامی تعیین نمیشود؛ بلکه اقتصاد جهانی، فناوری و افکار عمومی نیز به میدانهای تعیینکننده تبدیل شدهاند. جمعبندی: پیروزی در روایت، نیمی از جنگ استدر نهایت، نقطه مشترک این روایتها روشن است: آمریکا شاید در میدان نظامی برتری داشته باشد، اما در تبدیل این برتری به «داستانی قابل پیروزی» با چالش روبهروست. در مقابل، ایران تلاش میکند با مدیریت هزینهها و زمان، روایت جنگ را به نفع خود شکل دهد.در چنین شرایطی، شاید همانطور که این تحلیلها القا میکنند، برنده نهایی کسی باشد که بتواند روایت غالب را بنویسد، نه فقط کسی که قدرت بیشتری دارد. @iranpanorama