بسم الله الرحمن الرحیم
دربارهی «مرگ بر آمریکا» – قسمت دوم «مرگ بر...» در سیره انبیا و اولیادر قسمت اول، با شعار «مرگ بر...» در کلام خدا آشنا شدیم؛ اما آیا این بیان الهی جواز درخواست مرگ دشمنان را به بندگان نیز میدهد؟ سکانس۱: سنت انبیاء «و نوح گفت: پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذار؛ چرا که اگر آنها را باقی بگذاری، بندگانت را گمراه میکنند و جز نسلی فاجر و کافر به وجود نمیآورند!» (نوح: ۲۶و۲۷) «و موسی گفت: پروردگارا! فرعون و اشراف و سرانش را در زندگی دنیا زیور و زینت [بسیار] و اموال [فراوان] دادهای که [نهایتاً مردم را] از راه تو گمراه کنند، پروردگارا! اموالشان را نابود و دلهایشان را سخت کن که ایمان نیاورند تا آنکه عذاب دردناک را ببینند.» (یونس: ۸۸) دعای این انبیای اولوالعزم الهی، دعا برای ریشهکن شدن کامل ساختار کفر و ظلم و نابودی منابع قدرت ظالمان بهعنوان لازمه تحقق عدالت است. یقیناً دولت آمریکا، امتداد دهنده راه همان فرعونی است که با داراییها و پیشرفتهای مادی خود، جهانیان را به مسیر گمراهی سوق میداد. سکانس۲: سنت نبوی! پیامبر (ص) در قنوت نماز، قومی را با نامشان و نام پدرانشان و عشیرهشان نفرین کردند و پس از ایشان، علی (ع) نیز این کار را انجام دادند. (وسائل الشيعة ۶: ۲۸۴) ابن مسعود میگوید: «پیامبر، ابوجهل و عتبه و شیبه و ولید و امیه و عقبه بن ابی معیط را نفرین کرد. چیزی نگذشت که کشته همه آنان را در چاه بدر دیدیم.» (بحارالانوار: ج18، ص57) اینگونه روایات، نشان میدهد که نفرین افرادی که با خدا و رسول او به دشمنی برخاستهاند، به همراه خویشاوندانی که آنها را در این مسیر باطل همراهی میکنند، بخشی از سنت نبوی است. سران آمریکا که با توحید، رسول خدا و اسلام اعلان جنگ کرده و با تحریمهایشان تلاش دارند تا ایران و بلاد مسلمین را به شِعب ابیطالب بدل کرده و حق را نابود کنند، بیشک ابوجهلها و امیههای عصر مدرن و طبق سنت نبوی، مستحق نفریناند. سکانس ۳: سنت علوی! «خدايا! هركس مرا به بدى قصد كند تو قصدش كن، و هركس با من مكر ورزد تو با او مكر كن.» (دعای کمیل از امیرالمؤمنین(ع)) درخواست هلاکت برای دولت و دولتمردان آمریکا که همه ملت ایران را تروریست دانسته و خواستار نابودی آحاد این ملت بزرگند و این اراده را با تحریم و ترور و تهاجم نظامی آشکار کردهاند، بازتابی از همین مناجات علوی است. سکانس۴: در اوج نیایش! «بارخدایا! بدین وسیله دشمنانشان را در هم شکن و دست قدرت آن بیخبران از حق را از ایشان کوتاه کن و بین دشمن و جنگافزارشان جدایی افکن... از تعدادشان بکاه و دلشان را پر از رعب و وحشت کن و دستشان را از فعالیت علیه مرزداران بازدار و زبانشان را از سخن بر علیه آنان قطع فرما و با شکست دشمن، جمع پشت سر ایشان را متفرق کن و به واسطه شکست اینان پیروانشان را از ادامه جنگ بازدار و با خواری و زبونی آنها طمع کسانی را که پس از آنها میآیند قطع ساز... بارخدایا مسلمانان را در هر ناحیه با مشرکانی که در برابر آنانند به کارزار بدار و ایشان را از جانب خود به صفوف پیاپی از فرشتگانت مدد کن تا دشمنان را به دورترین نقطه زمین رانده، شرشان را به کشتن و اسارت آنان از سر مردم بردارند یا اینکه به وحدانیت تو که برایت همتا و شریکی نیست اقرار نمایند.» (دعای ۲۷ صحیفه سجادیه) این درخواستها، برای منصرف کردن دشمن از چنگاندازی به سرزمین مسلمین و نه نفرینی از سر بدخواهی و کینه شخصی است! چه اینکه امام سجاد(ع) در پایان این فراز، ایمان آوردن دشمنان پس از شکست را بهعنوان یکی از دستاوردهای مطلوب شکست دشمنان ذکر میکنند. مرگخواهی برای دشمنی که با حمله به بلاد اسلامی، مانع از عبودیت بندگان خدا شده و در صدد جلوگیری از گسترش توحید و قدرتمند شدن مسلمین است سنت نیایش اهلبیت بوده و در این میان، چه مصداقی بالاتر از دولت آمریکا؟ سکانس پایانی: برائت: پژواک عدالت! «و این اعلامی است از سوی خدا و پیامبرش به همه مردم در روز حج اکبر: یقیناً خدا و پیامبرش از مشرکان بیزارند [و عهدی با آنان ندارند]؛ پس [ای مشرکان!] اگر [از پیمان شکنی] توبه کنید [و مسلمان شوید] برای شما بهتر است و اگر [از پذیرش حق] روی بگردانید، بدانید که شما عاجز کننده خدا نیستید [تا بتوانید از دسترس قدرت او بیرون روید]؛ و کسانی که کفر ورزیدند را به عذابی دردناک مژده ده.» (توبه: ۳) برائت از مشرکان پیمانشکن، بایستی در قالب اعلام عمومی انجام گیرد تا حجت بر ظالمان تمام شود. شعار «مرگ بر آمریکا»، نه بغض شخصی، بلکه پیروی از سنت انبیا و اولیا و در راستای اجرای فرمان خدا برای تحقق «أشداء علی الکفار» بودن است. قسمت قبل قسمت بعد همه یادداشتها [
دربارهی «مرگ بر آمریکا» – قسمت دوم «مرگ بر...» در سیره انبیا و اولیادر قسمت اول، با شعار «مرگ بر...» در کلام خدا آشنا شدیم؛ اما آیا این بیان الهی جواز درخواست مرگ دشمنان را به بندگان نیز میدهد؟ سکانس۱: سنت انبیاء «و نوح گفت: پروردگارا! هیچ یک از کافران را بر روی زمین باقی مگذار؛ چرا که اگر آنها را باقی بگذاری، بندگانت را گمراه میکنند و جز نسلی فاجر و کافر به وجود نمیآورند!» (نوح: ۲۶و۲۷) «و موسی گفت: پروردگارا! فرعون و اشراف و سرانش را در زندگی دنیا زیور و زینت [بسیار] و اموال [فراوان] دادهای که [نهایتاً مردم را] از راه تو گمراه کنند، پروردگارا! اموالشان را نابود و دلهایشان را سخت کن که ایمان نیاورند تا آنکه عذاب دردناک را ببینند.» (یونس: ۸۸) دعای این انبیای اولوالعزم الهی، دعا برای ریشهکن شدن کامل ساختار کفر و ظلم و نابودی منابع قدرت ظالمان بهعنوان لازمه تحقق عدالت است. یقیناً دولت آمریکا، امتداد دهنده راه همان فرعونی است که با داراییها و پیشرفتهای مادی خود، جهانیان را به مسیر گمراهی سوق میداد. سکانس۲: سنت نبوی! پیامبر (ص) در قنوت نماز، قومی را با نامشان و نام پدرانشان و عشیرهشان نفرین کردند و پس از ایشان، علی (ع) نیز این کار را انجام دادند. (وسائل الشيعة ۶: ۲۸۴) ابن مسعود میگوید: «پیامبر، ابوجهل و عتبه و شیبه و ولید و امیه و عقبه بن ابی معیط را نفرین کرد. چیزی نگذشت که کشته همه آنان را در چاه بدر دیدیم.» (بحارالانوار: ج18، ص57) اینگونه روایات، نشان میدهد که نفرین افرادی که با خدا و رسول او به دشمنی برخاستهاند، به همراه خویشاوندانی که آنها را در این مسیر باطل همراهی میکنند، بخشی از سنت نبوی است. سران آمریکا که با توحید، رسول خدا و اسلام اعلان جنگ کرده و با تحریمهایشان تلاش دارند تا ایران و بلاد مسلمین را به شِعب ابیطالب بدل کرده و حق را نابود کنند، بیشک ابوجهلها و امیههای عصر مدرن و طبق سنت نبوی، مستحق نفریناند. سکانس ۳: سنت علوی! «خدايا! هركس مرا به بدى قصد كند تو قصدش كن، و هركس با من مكر ورزد تو با او مكر كن.» (دعای کمیل از امیرالمؤمنین(ع)) درخواست هلاکت برای دولت و دولتمردان آمریکا که همه ملت ایران را تروریست دانسته و خواستار نابودی آحاد این ملت بزرگند و این اراده را با تحریم و ترور و تهاجم نظامی آشکار کردهاند، بازتابی از همین مناجات علوی است. سکانس۴: در اوج نیایش! «بارخدایا! بدین وسیله دشمنانشان را در هم شکن و دست قدرت آن بیخبران از حق را از ایشان کوتاه کن و بین دشمن و جنگافزارشان جدایی افکن... از تعدادشان بکاه و دلشان را پر از رعب و وحشت کن و دستشان را از فعالیت علیه مرزداران بازدار و زبانشان را از سخن بر علیه آنان قطع فرما و با شکست دشمن، جمع پشت سر ایشان را متفرق کن و به واسطه شکست اینان پیروانشان را از ادامه جنگ بازدار و با خواری و زبونی آنها طمع کسانی را که پس از آنها میآیند قطع ساز... بارخدایا مسلمانان را در هر ناحیه با مشرکانی که در برابر آنانند به کارزار بدار و ایشان را از جانب خود به صفوف پیاپی از فرشتگانت مدد کن تا دشمنان را به دورترین نقطه زمین رانده، شرشان را به کشتن و اسارت آنان از سر مردم بردارند یا اینکه به وحدانیت تو که برایت همتا و شریکی نیست اقرار نمایند.» (دعای ۲۷ صحیفه سجادیه) این درخواستها، برای منصرف کردن دشمن از چنگاندازی به سرزمین مسلمین و نه نفرینی از سر بدخواهی و کینه شخصی است! چه اینکه امام سجاد(ع) در پایان این فراز، ایمان آوردن دشمنان پس از شکست را بهعنوان یکی از دستاوردهای مطلوب شکست دشمنان ذکر میکنند. مرگخواهی برای دشمنی که با حمله به بلاد اسلامی، مانع از عبودیت بندگان خدا شده و در صدد جلوگیری از گسترش توحید و قدرتمند شدن مسلمین است سنت نیایش اهلبیت بوده و در این میان، چه مصداقی بالاتر از دولت آمریکا؟ سکانس پایانی: برائت: پژواک عدالت! «و این اعلامی است از سوی خدا و پیامبرش به همه مردم در روز حج اکبر: یقیناً خدا و پیامبرش از مشرکان بیزارند [و عهدی با آنان ندارند]؛ پس [ای مشرکان!] اگر [از پیمان شکنی] توبه کنید [و مسلمان شوید] برای شما بهتر است و اگر [از پذیرش حق] روی بگردانید، بدانید که شما عاجز کننده خدا نیستید [تا بتوانید از دسترس قدرت او بیرون روید]؛ و کسانی که کفر ورزیدند را به عذابی دردناک مژده ده.» (توبه: ۳) برائت از مشرکان پیمانشکن، بایستی در قالب اعلام عمومی انجام گیرد تا حجت بر ظالمان تمام شود. شعار «مرگ بر آمریکا»، نه بغض شخصی، بلکه پیروی از سنت انبیا و اولیا و در راستای اجرای فرمان خدا برای تحقق «أشداء علی الکفار» بودن است. قسمت قبل قسمت بعد همه یادداشتها [۱۸:۱۱