بسم الله الرحمن الرحیم
از سراب تکاثر تا کوثر اندیشه
️نیمه شب، اتاق تاریک، نور آبی سرد صفحه گوشی، صدای نفیر اعلانهای پیاپی:
۴۸۲ (۲۰تا کمتر از دیروز) ۶۲ (کسی منو نمیفهمه) ۲۴۰۱ (باید ویروسی بشم)
به خود میپیچد. جهاد تبیین و نتایج ضعیف؟! باید جذابتر شود، مطابقِ ذائقه مخاطب! و آمارها بالاتر رود!
غافل از اینکه خدا فرمود: «هرکس یک نفر را زنده کند پس چنین است که همه مردم را زنده کرده». (مائده:۳۲)
و پیامبر فرمود: «یا علی! اگر حقیقت را به یک نفر نشان دهی، ارزشمندتر از هرآنچه است که آفتاب بر آن بتابد!»
و رهبری فرمود: «همه چیز را نباید با معیارهای مادی و کمّی سنجید. گاهی یک حرکت کوچک اما عمیق، تاریخساز میشود.» (۱۳۹۰/۱/۱)
سکانس ۱: سرآغاز گمراهی
️شاید کمتر کسی به این حقیقت توجه کند که کثرتگرایی و تفاخر به فزونیهای مادی، از منظر الهی، سرآغاز مسیر هلاکت است؛ آنچه در قرآن از آن به «تکاثر» یاد میشود: «تکاثر، شما را [از حق] چنان غافل کرد که به دیدار قبرها رفتید [و به فزونی مردگان خود نیز مباهات کردید!]» (تکاثر:۱-۲)
این همان فزونطلبیِ بیحساب و کتابی است که ریشه در رقابتهای پوچ، شهوات و سنتهای جاهلی دارد. پدیدهای که در هر دوره تاریخی، در قالبهای متفاوتی ظهور کرده و بستر غفلت و سقوط انسان را فراهم میسازد. از تفاخر به زیادی ثروت و فرزندان و عشیره تا کثرت سلاح و قدرت نظامی و هرآنچه از مظاهر فریبنده دنیا که انسان را از حقیقت غافل میکند.
فریب بزرگِ دنیا که مسیر تعالی بشر را منحرف و آدمی را به نابودی میکشاند و پیامبر دربارهاش هشدار میدهند: «من برای امتم از فقر نمیهراسم اما از تکاثر بیمناکم؛ زیرا بر فقر، صبر میکنند، اما شیرینی دنیا، زمینگیر کننده است».
سکانس ۲: کوثر علیه تکاثر
️خداوند در برابر تزویر تکاثر، «کوثر» را به پیامبر عطا میکند: «ما به تو کوثر عطا کردیم» (کوثر:۱)
کوثر یعنی خیر کثیر، اما نه کثرت عددی، نه انبوهیِ بیریشه؛ کثرتی برخاسته از حقیقت، نه در خدمت شهوت! نهیبی الهی به ذهن مادی!
امیرالمؤمنین: «کوثر علم نافعِ [معرفت حق] است و نسلی پاک [که از آن پاسداری کند].»
کوثر، فزونی نهفته در عمل به تعالیم الهی است؛ نعمتی که اعجاز میکند! رهبری میفرمایند: «اگر یک نفر با انگیزه، با ایمان و بصیرت در جایی کار کند، اثر او از صدها نفر بدون انگیزه و ایمان بیشتر است. مکتب ما، مکتب کیفیت است نه کمیت.» (۱۳۸۹/۱۰/۲۷) و این همان وعده غلبه عده کم بر عده زیاد به اذن خداست! (بقره: ۲۴۹)
از سراب تکاثر تا کوثر اندیشه️نیمه شب، اتاق تاریک، نور آبی سرد صفحه گوشی، صدای نفیر اعلانهای پیاپی: ۴۸۲ (۲۰تا کمتر از دیروز) ۶۲ (کسی منو نمیفهمه) ۲۴۰۱ (باید ویروسی بشم) به خود میپیچد. جهاد تبیین و نتایج ضعیف؟! باید جذابتر شود، مطابقِ ذائقه مخاطب! و آمارها بالاتر رود! غافل از اینکه خدا فرمود: «هرکس یک نفر را زنده کند پس چنین است که همه مردم را زنده کرده». (مائده:۳۲) و پیامبر فرمود: «یا علی! اگر حقیقت را به یک نفر نشان دهی، ارزشمندتر از هرآنچه است که آفتاب بر آن بتابد!» و رهبری فرمود: «همه چیز را نباید با معیارهای مادی و کمّی سنجید. گاهی یک حرکت کوچک اما عمیق، تاریخساز میشود.» (۱۳۹۰/۱/۱) سکانس ۱: سرآغاز گمراهی️شاید کمتر کسی به این حقیقت توجه کند که کثرتگرایی و تفاخر به فزونیهای مادی، از منظر الهی، سرآغاز مسیر هلاکت است؛ آنچه در قرآن از آن به «تکاثر» یاد میشود: «تکاثر، شما را [از حق] چنان غافل کرد که به دیدار قبرها رفتید [و به فزونی مردگان خود نیز مباهات کردید!]» (تکاثر:۱-۲) این همان فزونطلبیِ بیحساب و کتابی است که ریشه در رقابتهای پوچ، شهوات و سنتهای جاهلی دارد. پدیدهای که در هر دوره تاریخی، در قالبهای متفاوتی ظهور کرده و بستر غفلت و سقوط انسان را فراهم میسازد. از تفاخر به زیادی ثروت و فرزندان و عشیره تا کثرت سلاح و قدرت نظامی و هرآنچه از مظاهر فریبنده دنیا که انسان را از حقیقت غافل میکند. فریب بزرگِ دنیا که مسیر تعالی بشر را منحرف و آدمی را به نابودی میکشاند و پیامبر دربارهاش هشدار میدهند: «من برای امتم از فقر نمیهراسم اما از تکاثر بیمناکم؛ زیرا بر فقر، صبر میکنند، اما شیرینی دنیا، زمینگیر کننده است». سکانس ۲: کوثر علیه تکاثر️خداوند در برابر تزویر تکاثر، «کوثر» را به پیامبر عطا میکند: «ما به تو کوثر عطا کردیم» (کوثر:۱) کوثر یعنی خیر کثیر، اما نه کثرت عددی، نه انبوهیِ بیریشه؛ کثرتی برخاسته از حقیقت، نه در خدمت شهوت! نهیبی الهی به ذهن مادی! امیرالمؤمنین: «کوثر علم نافعِ [معرفت حق] است و نسلی پاک [که از آن پاسداری کند].» کوثر، فزونی نهفته در عمل به تعالیم الهی است؛ نعمتی که اعجاز میکند! رهبری میفرمایند: «اگر یک نفر با انگیزه، با ایمان و بصیرت در جایی کار کند، اثر او از صدها نفر بدون انگیزه و ایمان بیشتر است. مکتب ما، مکتب کیفیت است نه کمیت.» (۱۳۸۹/۱۰/۲۷) و این همان وعده غلبه عده کم بر عده زیاد به اذن خداست! (بقره: ۲۴۹)۱۰:۴۲