تجدید قوا!️یکی از نگرانیهای دلسوزان نظام در خصوص پیامد توقف تبادل آتش با رژیم صهیونی، امکان ایجاد فرصت برای تجدید قوای نظامی رژیم جهت از سرگیری درگیریهاست؛ اما به واقع چقدر باید نگران چنین چیزی بود؟ سکانس۱: برنامهریزی!️قبل از پاسخ به این پرسش، ابتدا بایستی به بازخوانی برنامه رژیم در جنگ ۱۲ روزه پرداخت! پیشتر در کتاب ممنوعه فلسطین و مجموعه «نه غزه نه لبنان مرگ بر اسرائیل» درباره راهبرد نظامی رژیم یعنی «حمله برقآسا» و اجتناب از ورود به «جنگ فرسایشی» بر اساس «دکترین بنگوریون» به دلیل کم بودن عمق راهبردی رژیم صهیونی صحبت کردیم. لذا رژیم برنامه خود را بر ضربات مؤثر در یک جنگ ترکیبی برای تسلیم ایران استوار کرده بود؛ مجموعهای از ترورها، از بین بردن زیرساختهای آفندی و پدافندی ایران، فشارهای بینالمللی برای تسلیم یا ایجاد آشوب و ناامنی، براندازی و تجزیه! این سناریو با ۱۰ سال بسترسازی اطلاعاتی و حداقل ۸ ماه آمادهسازی فشرده با کمکهای مالی، اطلاعاتی، نظامی، جاسوسی و دیپلماتیک آمریکا و ناتو پیادهسازی شد و برای تضمین موفقیت آن، از حداکثر توان ممکن و همه ظرفیتهای موجود استفاده شد ولی نتایج مطلوب حاصل نشد! مهمترین عوامل عدم کامیابی آنها را نیز میتوان در محاسبات مادی صِرف، عدم برآورد صحیح از ظرفیت ولایت فقیه، نداشتن دادههای صحیح درباره توان نظامی ایران و نداشتن شناخت درست از مردم ایران جستجو کرد! سکانس۲: له شده!️آنچه امروز باید در پیشبینی سناریوهای آتی درباره اقدام بعدی رژیم صهیونی در نظر داشت این است که رژیم، در نقطه صفری که ۸ ماه قبل از آغاز جنگ تحمیلی قرار داشت، قرار ندارد! در آن روزها رژیم صهیونی، ضربات تأثیرمحور کنونی از جمهوری اسلامی را دریافت نکرده بود! ضرباتی که به نابودی بسیاری از زیرساختهای حیاتی، نظامی و اطلاعاتی آن منجر شد: برخی سامانههای پدافندی آنها نابود نشده بود و انبار موشکهای سامانههای پدافندی آنها خالی نبود! دهها پهپاد و چندین جنگنده آنها توسط سامانههای پدافندی ایران شکار نشده بود! بسیاری از فرماندهان ارشد نظامی و اطلاعاتی آنها در ضربات ایران کشته نشده بودند! مسئولین سیاسی، نظامی و امنیتی از پاسخهای باورناپذیر ایران در بهت و شوک فرو نرفته بودند! بخش قابل توجهی از شبکه جاسوسی آنها در داخل ایران کشف و منهدم نشده بود! مراکز فرماندهی عملیات آنها زیر ضربات ایران دچار فروپاشی نشده بود. صنایع تسلیحاتی آنها هدف موشکهای ایرانی قرار نگرفته و متحمل خسارات سنگین نشده بود. سکانس۳: بارانداز!️بر اساس آمارهای رسمی، آمریکا، آلمان و بریتانیا طی ۱۸ ماهِ منتهی به جنگ، بیش از ۱۸۰ هزار تُن انواع تسلیحات برای تأمین نظامی رژیم صهیونی به سرزمینهای اشغالی ارسال کرده بودند: آمریکا با بیش از ۸۰۰ پرواز (C‑17 و Atlas Air) حدود ۹۰٬۰۰۰ تن تسلیحات به فلسطین اشغالی ارسال کرده بود. همچنین بیش از ۱۴۰ محموله دریایی با مجموع ۹۰ هزار تن شامل تجهیزات سنگین، مهمات، زرهی و پدافند توسط آمریکاییها ارسال شده بود. اما امروز، به دلیل آسیبهای شدید بنادر غربی و فرودگاههای فلسطین اشغالی در پی حملات ایران و تعطیلی بندر ایلات در جنوب با دخالت یمن مسیرهای مواصلاتی لازم برای جبران سریع کمبود تسلیحاتی فراهم نیست و ناکارآمدی مسیر زمینی برای جایگزینی، جبران این حجم کمبود را در زمان کوتاه ناممکن میکند. سکانس۴: شوک!️اما مهمتر از تأمین تسلیحات، بازیابی توان منابع انسانی ارتش صهیونی برای برگشت به شرایط قبلی است! حجم بالای خسارات وارده به مراکز نظامی رژیم در کنار ناتوانی پدافندی آنها در برابر حملات ایران، نظامیان صهیون را شوکه و ناامید کرده است! احیای روحیه آنها و ایجاد اعتماد مجدد به نقشههای کابینه جنگی نتانیاهو، چالشی اساسیتر از تأمین تسلیحاتی را پیش روی مقامات صهیونی قرار داده است. سکانس پایانی: هشیار باش!️به رغم همه این موارد، باید توجه داشت که تنها سناریو برای بازگشت دشمن به میدان، بازیابی توان نظامی برای آغاز مجدد درگیری مستقیم نیست! متقاعدسازی آمریکاییها و ناتو برای مداخله مستقیم، سناریوی مطلوب صهیونیستهاست که دیدار نتانیاهو با ترامپ در هفته آتی در همین راستا ارزیابی میشود! استفاده از ظرفیت گروههای تروریستی با سابقه دشمنی با ایران مانند پژاک، کومله، دموکرات، جیش العدل و داعش میتواند از سناریوهای جایگزین باشد. فعالسازی هستههای آشوب برای ایجاد جنگ شهری نیز از سناریوهای محتمل است؛ این را میتوان از حجم بالای قاچاق سلاح به داخل در ماههای اخیر پیشبینی کرد️ هوشیار باشیم که جنگ ادامه دارد! مجموعه یادداشتها در خصوص توقف تبادل آتش با رژیم صهیونی۱۱:۲۲