۱۰:۲۶
دعوت از فعالان صندوقهای قرضالحسنه برای روایت نقشآفرینی صندوقها در جهاد امروز و سازندگی فردا
۱۱:۴۴
#ببینید
امروز اگر به شما آسیبی از جنگ نرسیده است؛ میتوانید به شکرانه اش بخشی از مالتان را در این مسیر بیاورید
آقای محسن دلالزاده | مدیرعامل صندوق پسانداز جاوید تهران
«این یک حرکت بزرگ مردمی و الهی است. شکرانهی اینکه امروز به تو خسارتی وارد نشده، این است که بخشی از مالت را در این مسیر بیاوری... چرا که با همین پولهای اندک، میتوان مشکلات بزرگ این مملکت را حل کرد.»
شما هم به سهم خود در این حرکت بزرگ سهیم باشید.





#پویش_ملی_جهاد_حسنه
با ما همراه باشید:
بله | ایتا | روبیکا
آپارات
۱۰:۵۶
#بخوانید
زمان مطالعه ۳ دقیقه
جهاد حسنه؛ از جبهه آبادان تا خط مقدم نبرد اقتصادی امروز
روایت آقای مصطفی حجهفروش هیئت مدیره صندوق ولیعصر(عج) اصفهان از نقشآفرینی صندوقها در ایام جنگ
جنگ که شروع شد، آبادان فقط بوی باروت و خون نمیداد؛ بوی غربت آدمهایی را میداد که یکشبه دار و ندارشان زیر آوار جا مانده بود. شیرازه شهر از هم پاشید و مردم در پهنهی ایران پخش شدند. در این میان، حکایت «صندوق قرضالحسنه ولیعصر آبادان»، روایت ناگفتهای است که در جایی از تاریخ صندوقهای قرضالحسنه نقل نشده است.
کسانی که از صندوق وام گرفته بودند، حالا یا آواره و ورشکسته بودند یا به شهادت رسیده بودند و دیگر توانی برای بازپرداخت اقساط نداشتند. از سوی دیگر، مردمی که پساندازهای خُردشان را در روزهای آرامش به صندوق سپرده بودند، در آن بحبوحهی آوارگی به پولشان نیاز مبرم داشتند. هیئتمدیره صندوق، مردانی دغدغهمند بودند که برای گرهگشایی از کار همشهریانشان، اعتبار و آبروی خود را وسط گذاشته بودند، اما حالا زیر بار سنگین این تعهد اخلاقی و مالی کمر خم کرده بودند؛ پولی برای پس دادن در بساط نبود.
اما در منطق اصیل قرضالحسنه، کار خیر این صندوق و آن صندوق نمیشناسد. در این مسیر، همه صندوقها با هم برادرند؛ درست مانند پیکر واحد جامعه مسلمین. این نانوشتهی مرام آنها بود: اگر یک نفر زمین خورد و خسارت دید، همه باید به میدان بیایند تا بار او را به دوش بکشند.
خبر بحران صندوق آبادان که به اصفهان رسید، شبکه همبستگی این نهادهای مردمی بیدار شد. سازمان اقتصاد اسلامی در تهران و جمعی از فعالان صندوقهای دیگر در سراسر کشور، آستین همت بالا زدند. آنها در اصفهان دفتری به پا کردند و در سراسر کشور ندا دادند: «هرکس دفترچه پسانداز صندوق ولیعصر آبادان را دارد، بیاید و پولش را بگیرد.»
پولها قطرهقطره از منابع خود هیئت مدیرههای صندوقها – که خود از خیّرین میداندار بودند – تامین و پرداخت میشد.
وقتی سالها بعد، از یکی از بانیان این حماسه خاموش پرسیدند: «حاجآقا حجهفروش! صندوق که به نام شما نبود، چرا دغدغه این بدهیها را داشتید و آنها را پرداخت کردید؟» پاسخی داد که درسی است برای امروز و آیندگان و نشانی است از عیار جوانمردی مردم ایران:
«آنها اعتبار و آبرویشان را وسط میدان خیر گذاشته بودند. رسم جوانمردی نبود بگذاریم سنگربانان جبههی احسان، شرمندهی مردم شوند. ما پای آبروی آنها ایستادیم تا مسیر اعتماد و خیرخواهی در این آب و خاک کور نشود.»
آن روزها، صندوقهای قرضالحسنه فقط یک باجهی وامدهنده و سپردهگیر نبودند. آنها در دل جنگ، نبض تپندهی پشتیبانی از جبهههای اقتصادی شدند. وقتی ترکشها به پیکر صنعت نشست، این صندوقها بودند که با تامین مالی، نگذاشتند چرخ کارخانههای نیمهجان از کار بیفتد و کارگران به خیل بیکاران بپیوندند.
آرایش جنگی صندوق های قرض الحسنهامروز شاید در ظاهر صدای آژیری در شهر نپیچد و در یک آتشبس نظامی به سر ببریم، اما در قلب یک جنگ همهجانبه و تمامعیار قرار داریم؛ جنگی اقتصادی که صهیونیسم پلید و آمریکای جهانخوار، بیرحمانه علیه معیشت، تولید و سفرهی مردم ما به راه انداختهاند. ترکشهای این جنگ خاموش، گاهی ویرانگرتر از موشکهایی است که تا دیروز بر سرمان میبارید.
در این نبرد، صندوقهای قرضالحسنه که در تمام این سالها چراغ اقتصاد مردمی را روشن نگه داشته و هیچگاه سنگرِ خدمت را خالی نکردهاند، اکنون باید نقشآفرینی خود را به سطحی تازهتر و جدیتر ارتقا دهند. زمان آن است که این نهادهای ریشهدار، با آرایشی منسجمتر در خط مقدم حاضر شوند. در بستر «پویش جهاد حسنه»، این صندوقها میتوانند با اتصال به یکدیگر و ایجاد یک جبههی جامع و یکپارچهی مالی، خُردترین سرمایههای مردمی را به سلاحی قدرتمند در برابر هجمهی اقتصادی دشمن تبدیل کنند. باید محکمتر از همیشه دست تولیدکنندهی آسیبدیده را گرفت، چرخهای زندگی مردمی که از این جنگ آسیب دیدهاند را با شتاب بیشتری به حرکت درآورد و کارگران را به خط تولید بازگرداند.
دعوت به میدان عمل و روایتاما رسالت امروز، تنها اقدام نیست؛ بلکه «روایت» است. ما در «پویش جهاد حسنه» از تمامی فعالان، مدیران و دغدغهمندان صندوقهای قرضالحسنه دعوت میکنیم تا دوباره در این جنگ نقشآفرینی کنند و راوی این ایستادگی باشند. بیایید تجربیات، گرهگشاییها و داستان سنگرداری صندوقهایتان را در جهاد امروز روایت کنید، تا این الگوهای موفق، چراغ راه سازندگی فردای ایران شوند. 





#پویش_ملی_جهاد_حسنه
با ما همراه باشید:
بله | ایتا | روبیکا
جهاد حسنه؛ از جبهه آبادان تا خط مقدم نبرد اقتصادی امروز
کسانی که از صندوق وام گرفته بودند، حالا یا آواره و ورشکسته بودند یا به شهادت رسیده بودند و دیگر توانی برای بازپرداخت اقساط نداشتند. از سوی دیگر، مردمی که پساندازهای خُردشان را در روزهای آرامش به صندوق سپرده بودند، در آن بحبوحهی آوارگی به پولشان نیاز مبرم داشتند. هیئتمدیره صندوق، مردانی دغدغهمند بودند که برای گرهگشایی از کار همشهریانشان، اعتبار و آبروی خود را وسط گذاشته بودند، اما حالا زیر بار سنگین این تعهد اخلاقی و مالی کمر خم کرده بودند؛ پولی برای پس دادن در بساط نبود.
اما در منطق اصیل قرضالحسنه، کار خیر این صندوق و آن صندوق نمیشناسد. در این مسیر، همه صندوقها با هم برادرند؛ درست مانند پیکر واحد جامعه مسلمین. این نانوشتهی مرام آنها بود: اگر یک نفر زمین خورد و خسارت دید، همه باید به میدان بیایند تا بار او را به دوش بکشند.
خبر بحران صندوق آبادان که به اصفهان رسید، شبکه همبستگی این نهادهای مردمی بیدار شد. سازمان اقتصاد اسلامی در تهران و جمعی از فعالان صندوقهای دیگر در سراسر کشور، آستین همت بالا زدند. آنها در اصفهان دفتری به پا کردند و در سراسر کشور ندا دادند: «هرکس دفترچه پسانداز صندوق ولیعصر آبادان را دارد، بیاید و پولش را بگیرد.»
پولها قطرهقطره از منابع خود هیئت مدیرههای صندوقها – که خود از خیّرین میداندار بودند – تامین و پرداخت میشد.
وقتی سالها بعد، از یکی از بانیان این حماسه خاموش پرسیدند: «حاجآقا حجهفروش! صندوق که به نام شما نبود، چرا دغدغه این بدهیها را داشتید و آنها را پرداخت کردید؟» پاسخی داد که درسی است برای امروز و آیندگان و نشانی است از عیار جوانمردی مردم ایران:
«آنها اعتبار و آبرویشان را وسط میدان خیر گذاشته بودند. رسم جوانمردی نبود بگذاریم سنگربانان جبههی احسان، شرمندهی مردم شوند. ما پای آبروی آنها ایستادیم تا مسیر اعتماد و خیرخواهی در این آب و خاک کور نشود.»
آن روزها، صندوقهای قرضالحسنه فقط یک باجهی وامدهنده و سپردهگیر نبودند. آنها در دل جنگ، نبض تپندهی پشتیبانی از جبهههای اقتصادی شدند. وقتی ترکشها به پیکر صنعت نشست، این صندوقها بودند که با تامین مالی، نگذاشتند چرخ کارخانههای نیمهجان از کار بیفتد و کارگران به خیل بیکاران بپیوندند.
در این نبرد، صندوقهای قرضالحسنه که در تمام این سالها چراغ اقتصاد مردمی را روشن نگه داشته و هیچگاه سنگرِ خدمت را خالی نکردهاند، اکنون باید نقشآفرینی خود را به سطحی تازهتر و جدیتر ارتقا دهند. زمان آن است که این نهادهای ریشهدار، با آرایشی منسجمتر در خط مقدم حاضر شوند. در بستر «پویش جهاد حسنه»، این صندوقها میتوانند با اتصال به یکدیگر و ایجاد یک جبههی جامع و یکپارچهی مالی، خُردترین سرمایههای مردمی را به سلاحی قدرتمند در برابر هجمهی اقتصادی دشمن تبدیل کنند. باید محکمتر از همیشه دست تولیدکنندهی آسیبدیده را گرفت، چرخهای زندگی مردمی که از این جنگ آسیب دیدهاند را با شتاب بیشتری به حرکت درآورد و کارگران را به خط تولید بازگرداند.
۱۶:۳۱
#ببینید
مطمئن باشیم اگر دست دیگری را بگیریم، دست دیگرمان دست خداست.
آقای امیر شیخ غفور | مدیرعامل صندوق اندوخته غدیر
«کسبه بازار وقتی میدیدند {در ایام جنگ رمضان} به هر شکل و به هر سختی ممکن صندوق {قرضالحسنه} داره کار میکنه، تراکنش مالی برقراره، جریان مالی برقراره؛ اینها تأثیرگذار بود که اونها (کسبه بازار) هم ترغیب بشن که، با کمترین توقف و با کمترین کندی، فعالیت {بازار} ادامه پیدا بکنه»
شما هم به سهم خود در این حرکت بزرگ سهیم باشید.





#پویش_ملی_جهاد_حسنه
روایت نقشآفرینی صندوقهای قرضالحسنه در جهاد امروز و سازندگی فردا
با ما همراه باشید:
بله | ایتا | روبیکا
آپارات
۱۶:۳۶
#ببینید
صندوق های قرض الحسنه همیشه برای کار مردم بالاترین همت را داشته اند.
آقای سیدعلیرضا لواسانی | مدیرعامل صندوق ذخیره جاوید(مسجد لرزاده)
«می دانم که هرکاری که به دوش مردم هست، مخصوصا صندوق های قرض الحسنه که همیشه در راستای فعالیت برای مردم بوده ، خداوند به اینکار {که به عهده مردم است} برکت داده»
شما هم به سهم خود در این حرکت بزرگ سهیم باشید.





#پویش_ملی_جهاد_حسنه
روایت نقشآفرینی صندوقهای قرضالحسنه در جهاد امروز و سازندگی فردا
با ما همراه باشید:
بله | ایتا | روبیکا
آپارات
۱۵:۴۴