رضا خان مردی بسیار شجاع و نترس بود. البته در برابر زنانی که با خشم و زور چادرشان را از سر بر می داشت و یا در برابر هر ایرانی که به او احترام نمی گذاشت. اما در برابر انگلیسها یک موش بسیار ترسو و ناتوان بود که حتی یک روز در مقابلشان با عزت و شرافت و شجاعت، مقاومت و ایستادگی نکرد و به راحتی او را از کشور خودش با ذلت و خفت بیرون انداختند و به ناکجا آباد تبعیدش کردند و پسرش را شاه کردند اما پسرش هم با وجود اینکه شاه ایران بود اما اجازه و توان بازگرداندن پدرش را به کشور نداشت چون اجازه اش دست اجنبی بود. حتی در مراسم تشییع پیکر رضا خان با وجود ازادی حضور برای عموم مردم ایران، صد نفر هم حضور نداشتند. افسوس. افسوس که شاه و هموطن ما در آن زمان اینگونه بود و باعث سرافکندگی ایران و ایرانی شد.به خدا قسم اگر رضا خان یا محمدرضا شاه در مقابل دشمنان ایران با عزت و شرف و شجاعت می ایستادند و از حق ملت ایران دفاع می کردند و تسلیم دشمنان نبودند و حتی در این راه شهید میشدند، نام و یادشان در قلبها تا ابد باقی و جاری و ماندگار بود و همه ما به آنها افتخار می کردیم. اما شجاعت و عزت و شرافت و حق طلبی، خصوصیات هر کسی نیست. آنکه این خصوصیات را دارد، قطعا به کمال انسانی رسیده است. شاه شهید بودن یا رهبر شهید بودن سعادت و مقام بسیار بزرگیست که نصیب هر کس نمی شود. خوشا به حال شهید سید علی خامنه و خوشا به حال ما که در زمان رهبری ایشان زندگی کردیم. رضا خان شاه نبود. او حتی خان هم بود.اما ای کاش بود تا ملت شریف و مظلوم ایران در آن زمان سربلند می بود. رسانه های فارسی زبان در خارج از ایران بسیار تلاش کردند که او را شاهی خدمتگزار و مردمی معرفی کنند اما تاریخ و هموطنانمان در آن زمان، هرگز دروغ نمی گویند...
@javadgharaei
@
@javadgharaei
@
۳K۲۲۰۱۴۵۶۶۳۶۱۷۹۸۳🥳۱