د
فرزند شما ابزار شما نیست. حتماً شما هم این روزها صحنههایی را در قاب تلویزیون دیدهاید که در آنها کودک یا نوجوانی در حالی که پرچمی در دست تکان میدهد، شعار مرگ بر این و مرگ بر آن سر میدهد و پاسخهایی به سؤالهای گزارشگر میدهد که بعید به نظر میرسد حتی درکی از معنای کلماتش داشته باشد.
اصطلاح شناختهشده برای چنین کاری «استفادهٔ ابزاری از کودکان» است ولی صرفنظر از این اصطلاح، خوب است پدران و مادران یا خواهران و برادران بزرگتر وقتی میخواهند کودکان را به چنین کارهایی وادارند قبلش کمی به کودک بهعنوان یک انسان نگاه کنند و از خود بپرسند: اگر این کودک بالغ و مستقل بود، آیا از این (سوء) استفادهای که از او میشود رضایت داشت؟ اگر سالها بعد فیلم این رفتار خودش را ببیند از شما نخواهد پرسید چرا به کاری واداشته شده که هیچ درکی از آن نداشته و چهبسا آن را صرفاً بازی و سرگرمی تلقی میکرده؟ آیا پدر و مادر حق دارند فرزند خود را بازیچه و ابزاری برای نمایش علایق و اعتقادات خود کنند (حتی اگر آن علایق و اعتقادات را کاملاً درست و برحق بدانند)؟
البته این نوع سوءاستفادهها از کودکان مختص شرایط امروز نیست. استفاده از کودکان در تبلیغ لوازم و مواد آرایشی یا برای بازدید و لایک گرفتن پستهای صفحههای مجازی و بسیاری موارد دیگر نیز در همین رده قرار میگیرد.
در جنبش زن-زندگی-آزادی نیز مواردی از چنین سوءاستفادههایی دیده میشد. در یکی از همان روزها متن زیر را در صفحهٔ اینستاگرام خود استوری کرده بودم:
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ تناقض:
یه دختربچهٔ سه-چهار ساله نشسته جلوی دوربین. مستقیم توی دوربین نگاه میکنه و میگه: «زن-زندگی-آزادی» و بعد موهاشو قیچی میکنه!
آیا این کار با خود این شعار در تناقض نیست؟ نقض حقوق کودک نیست؟ آیا اون کودک آگاه که داره چیکار میکنه؟ اگه آگاه بود آیا اجازهٔ انتشار این فیلم را به شما میداد؟ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
یادمان باشد، آیندهٔ فرزندانمان بسیار مهمتر از آن است که با بازیها و جلوهگریهای کوتاهمدت و «ذوقکردن»های آنی تباهش کنیم.
https://ble.ir/k1samani_channel
۱۸:۵۹