شاخهها را از جدایی گر غم استریشهها را دست در دستِ هم است
تو نه کمتر از درختی، سر برآرپای از زندانِ خود بیرون گذار
دستِ تو با دستِ من دستان شودکارِ ما زین دست کارستان شود
ای برادر! در نشیب و در فرازآدمی با آدمی دارد نیاز
گر تو چشم او شوی، او گوش توپس پدید آید چه دریاهای نو.
هـ. ا. سایهبانگ نی
https://ble.ir/k1samani_channel
۱۹:۲۹