#مائده_های_زمینی | #آندره_ژید
کتاب مائدههای زمینی نوشتهی آندره ژید، شاهکاری بزرگ در میان آثار ادبیات فرانسه محسوب میشود. ژید در این کتاب به یادماندنی از شما میخواهد به دنبال شناخت خویشتن بروید، خود را بشناسید و با خود صادق باشید.«بگذار عظمت در نگاه تو باشد نه در آن چیزی که به آن مینگری.» این جملهی بسیار معروفی که هر کدام از ما حداقل یک بار آن را خوانده یا شنیدهایم برگرفته از کتاب مائدههای زمینی (The Fruits Of The Earth) است که اثری فلسفی و عارفانه محسوب میشود و شما را به خودشناسی تشویق میکند.در بخشی از کتاب مائدههای زمینی میخوانیم:نامطمئن بودن راه ما ما را در سراسر زندگى آزرد. چه بگویمت؟ هر انتخابى، اگر بدان بیندیشیم هولناک است. زیرا آن آزادى که دیگر وظیفهاى راهبرش نباشد ترسناک است. این عمل همچون انتخاب راهى در کشور ناشناسى است که هر کسى در آن براى «خود» کشفى مىکند و خوب توجه کن که آن کشف را فقط براى خود مىکند به نحوى که نامطمئنترین رد پا در گمنامترین نقطه آفریقا باز هم کمتر از آن بىاعتبار و مشکوک است... بیشههاى پرسایه و سرآب چشمههاى هنوز نخشکیده ما را به خود مىکشند، اما چشمههاى بیشتر درجایى خواهند بود که خواهشهاى ما آنها را از آنجا جارى خواهند ساخت. زیرا هر سرزمین به اندازهاى که نزدیکى ما بدان آن را شکل دهد وجود دارد و چشمانداز اطراف، اندک اندک، در مقابل راه ما قرار مىگیرد. ما کرانه افق را نمىبینیم و حتى نزدیک ما نیز چیزى جز صورت ظاهرى تغییرپذیر و متوالى نیست.
کتاب: #مائده_های_زمینیاثر: #آندره_ژید
@kafketab
کتاب مائدههای زمینی نوشتهی آندره ژید، شاهکاری بزرگ در میان آثار ادبیات فرانسه محسوب میشود. ژید در این کتاب به یادماندنی از شما میخواهد به دنبال شناخت خویشتن بروید، خود را بشناسید و با خود صادق باشید.«بگذار عظمت در نگاه تو باشد نه در آن چیزی که به آن مینگری.» این جملهی بسیار معروفی که هر کدام از ما حداقل یک بار آن را خوانده یا شنیدهایم برگرفته از کتاب مائدههای زمینی (The Fruits Of The Earth) است که اثری فلسفی و عارفانه محسوب میشود و شما را به خودشناسی تشویق میکند.در بخشی از کتاب مائدههای زمینی میخوانیم:نامطمئن بودن راه ما ما را در سراسر زندگى آزرد. چه بگویمت؟ هر انتخابى، اگر بدان بیندیشیم هولناک است. زیرا آن آزادى که دیگر وظیفهاى راهبرش نباشد ترسناک است. این عمل همچون انتخاب راهى در کشور ناشناسى است که هر کسى در آن براى «خود» کشفى مىکند و خوب توجه کن که آن کشف را فقط براى خود مىکند به نحوى که نامطمئنترین رد پا در گمنامترین نقطه آفریقا باز هم کمتر از آن بىاعتبار و مشکوک است... بیشههاى پرسایه و سرآب چشمههاى هنوز نخشکیده ما را به خود مىکشند، اما چشمههاى بیشتر درجایى خواهند بود که خواهشهاى ما آنها را از آنجا جارى خواهند ساخت. زیرا هر سرزمین به اندازهاى که نزدیکى ما بدان آن را شکل دهد وجود دارد و چشمانداز اطراف، اندک اندک، در مقابل راه ما قرار مىگیرد. ما کرانه افق را نمىبینیم و حتى نزدیک ما نیز چیزى جز صورت ظاهرى تغییرپذیر و متوالى نیست.
کتاب: #مائده_های_زمینیاثر: #آندره_ژید@kafketab
۱