امام حسین علیه السلام تنها حرمی است که دارای پنج ضریح است. اولین ضریح حرم مطهر مربوط به سیدالشهداء(ع) است. امام سجاد علیه السلام پیکر مطهر امام حسین علیه السلام را در همین محل اکنونی و پیکر مطهر حضرت علی اکبر علیه السلام را پایین پای و علی اکبر را روی سینه امام(ع) دفن کردند. علت شش گوشه بودن این ضریح مطهر این است که در گوشه پایین پای سید الشهداء علیه السلام حضرت علی اکبر (ع) دفن شده است.ضریح دوم مربوط به ضریح شهدای کربلا می باشد؛ ازشیخ مفید نقل درکتاب ارشاد نقل است، شهدای بنی هاشم باکمک قبیله بنی اسد در پایین پای حضرت علی اکبر (ع) و شهدای اصحاب را پایین پای شهدای بنی هاشم دفن کردند. در حال حاضر ضریحی به عنوان نماد محل دفن شهدای کربلا قرار داده شده است، ولی با توجه به اندازه کوچک ضریح، قطعاً محل دفن شهدا وسعت بیشتری دارد و زائران هنگام قدمزدن در آن محل،بهتر است توجه کنند که روی قبور شهدای کربلا گام برمیدارند.ضریح سوم در حرم سیدالشهدا، متعلق به حبیب بن مُظاهر است. همه شهدا در پایین پای امام حسین دفن شدهاند بجز سه شهید، یکی حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام که در همان محلی که پیکر مطهرشان بود، امام سجاد علیه السلام ایشان را دفن کردند. دومین شهید، حر بن یزید ریاحی است، تنها شخص شهیدی که درواقعه کربلا سر از بدنش جدا نشد و تنها شخص شهیدی که پیکرش در کربلا زیر سم قرار نگرفت. یاران حرّ از عمر سعد اجازه گرفتند و شهید را نزدیک قبیله به خاک سپردند. و سومین شهیدی که در پایین پای امام حسین و علی اکبر(ع) دفن نشد، حبیب بن مُظاهر اسدی می باشد. ضریح چهارم در حرم مطهر امام حسین(ع) همان ضریح قتلگاه است که به دلیل شهرت اتفاقات آن، از اشاره مجدد خودداری می شود. ضریح پنجم در حرم مطهرمربوط به ابراهیم مجاب؛ ابراهیم نوه امام موسی کاظم علیه السلام است.