خدایا...میدونم کارهایی کردهام که خوب نبوده.ناراحتت کرده.گفتم خودم بیام پیشت بگم بهت حرفامو...بگم که این کارام رو یه وقت به حساب طغیان و عصیان نذاری...بزن به حساب نفهمی و ناپختگی.. بزن به حساب اینکه فکر کردیم خیلی مهربونی...ما هیچی نیستیم. عددی نیستیم که بخواهیم جلوی تو قد عَلَم کنیم. ما خاکیم. بچههای ابوترابیم...
خدایا..بگذر... بغلم کن...وضعم خرابه..زخمیام.. مداوام کن.
فکرایی کردم که نباید میکردم.بهت اعتماد نکردم.جاهایی رفتم که نباید میرفتم.چیزایی دیدم که نباید میدیدم.حرفایی زدم که نباید میزدم.چیزایی رو شنیدم که نباید.دلهایی رو شکستم.دست کم گرفتمت.خیال کردم عددی هستم.خیال کردم کاری از غیر تو برمیاد.گاهی به حرف کسایی گوش دادم که نباید.قدر خودم رو ندونستم.قدر تو رو ندونستم.رفتم سراغ غیر..بعضی جاها کم گذاشتم.خیلی جاها حواسم نبود.وقتی باهات حرف میزدم حواسم پرت بود.چیزایی که بهم دادی رو تلف کردم.عمرم رو هدر دادم.بهت غرغر کردم.حق پدر و مادر و اطرافیانم رو به جا نیاوردم.توی جهاد کم گذاشتم.به عهدم پایبند نبودم.هی به اسمت قسم خوردم.دروغ گفتم.ریا کردم.غیبت کردم.نماز درست نخوندم.و بابت چیزایی که یادم نمیاد..
و بابت چیزایی که خوبای عالم به خاطرش میان پیش خودت برای توبه...
۵۰
۵:۳۱