خ
تقدیس یا هجو؟ نگاهی به شعر منتسب به آیتالله خامنهایسید محمدعلی موسوی جزائری نقل کرده از عباس حزباوی -شاعر اهوازی- که شخصاً از رهبری در ماه رمضان، شعر ایشان را گرفته که در آن پیشگویی شهادت ایشان در ماه اسفند آمده است:
«... طاغوت اگر جسم مرا کرده نشانه اسفند شود جان پی عشاق روانه...».
نقلقول موسوی جزائری از عباس حزباوی کاملاً درست است؛ چه حاج عباس حزباوی دقیقاً در شبکۀ ماهوارهای الأهواز همین شعر را از رهبری نقل میکند و داستان گرفتن شعر را هم بیان میکند.
ولی داستان به این سادگی به پایان نمیرسد. برخی برآنند که این شعر نمیتواند اصیل باشد چه به سبک شعری رهبری نیست و از نظر ادبی و واژهپردازی ضعیف و متکلّفانه است و نیز تخلّص شعری ایشان -«امین»- در آن نیامده است.از این فراتر، با خواندن رمز آکروستیک شعر معلوم میشود که شاعر واقعی در واقع، در پی توهین و هجوِ رهبری بوده است*. وقتی حروف اول تمام 22 مصرع را در پی هم بیاوریم این عبارت شوکآور تولید میشود: «من علی خامنهای زادۀ شیطانم»! با توجه به اینکه شعر دربارهٔ رهبری است، چنین آکروستیکی نباید اتفاقی باشد و باید عامدانه باشد.
بر این اساس، در اینجا با یک مورد کاملاً پیچیده از تضّاد «اعتبار منبع» با «اصالت متن» مواجهیم:از سویی داستانی با سند ظاهراً معتبر داریم که شاعری محترم با رابطۀ نزدیک به رهبری نقل میکند و هدفش تقدیس رهبر است و از سوی دیگر قرائن متنی -سبک شعر، نبود امضای شاعر ادعایی، و آکروستیک معکوس شعر- نشان میدهد که با یک شعر جعلی مواجهیم که برخلاف ظاهرِ آن، هدف هجو و توهین دارد.@Khabar_sanj
۱۴:۵۳