خخبرسایه 
#دیدگاه | برهان اقتدار؛ تبیین منطقی امنیت پایدار در پرتو راهبرد «تهدید زدایی» تحليل راهبرد تهدید زدایی از منظر علم منطق ما را به یک استنتاج شرطی متصل می رساند که بر پایه رابطه عليّت ميان اقتدار و امنیت بنا شده است. در منطق صوری امنیت پایدار، معلول، «امتناع تجاسر دشمن» است؛ کبرای این استدلال بر این اصل استوار است که «هرگاه ریشه تهدید به واسطه قدرت بازدارنده خنثی شود، موضوعی برای وقوع تنش باقی نمیماند.» راهبرد تنش زدایی (به معنای انفعالی) اغلب بر معلول تمرکز دارد، اما تهدید زدایی با هدف قرار دادن علت صوری» خطر از مغالطه «اخذ ما ليس بعله مكان العله» (علت به نداشتن چیزی که علت نیست)، دوری می کند. از منظر عقلانیت انقلابی این راهبرد یک قیاس استثنایی است؛ اگر قدرت ملی تقویت شود (مقدمه) آنگاه تهدید از موضع ضعف به موضع انفعال عقب نشینی میکند تالی). بنابراین امنیت حاصل از مقاومت، «ذاتی» و متکی بر مؤلفه های درونی است؛ برخلاف امنیت حاصل از تنش زدایی که «عرضی» و وابسته به اراده غیر دشمن) می باشد. منطقاً ثبات در امور ذاتی، پایدارتر از امور عرضی است؛ لذا تهدید زدایی، ضامن امنیت پایدار است. خــبرســــایــــه @khabarsaye
#دیدگاه | برهان اقتدار؛ تبیین منطقی امنیت پایدار در پرتو راهبرد «تهدید زدایی» تحليل راهبرد تهدید زدایی از منظر علم منطق ما را به یک استنتاج شرطی متصل می رساند که بر پایه رابطه عليّت ميان اقتدار و امنیت بنا شده است. در منطق صوری امنیت پایدار، معلول، «امتناع تجاسر دشمن» است؛ کبرای این استدلال بر این اصل استوار است که «هرگاه ریشه تهدید به واسطه قدرت بازدارنده خنثی شود، موضوعی برای وقوع تنش باقی نمیماند.» راهبرد تنش زدایی (به معنای انفعالی) اغلب بر معلول تمرکز دارد، اما تهدید زدایی با هدف قرار دادن علت صوری» خطر از مغالطه «اخذ ما ليس بعله مكان العله» (علت به نداشتن چیزی که علت نیست)، دوری می کند. از منظر عقلانیت انقلابی این راهبرد یک قیاس استثنایی است؛ اگر قدرت ملی تقویت شود (مقدمه) آنگاه تهدید از موضع ضعف به موضع انفعال عقب نشینی میکند تالی). بنابراین امنیت حاصل از مقاومت، «ذاتی» و متکی بر مؤلفه های درونی است؛ برخلاف امنیت حاصل از تنش زدایی که «عرضی» و وابسته به اراده غیر دشمن) می باشد. منطقاً ثبات در امور ذاتی، پایدارتر از امور عرضی است؛ لذا تهدید زدایی، ضامن امنیت پایدار است. خــبرســــایــــه @khabarsaye#دیدگاه | نسخه فانتزی توسعه شیشه ای؛ وقتی واقعیت روی سر رویا، آوار میشود! برای رفقای روشنفکر لیبرال که قبله آمالشان را در آسمان خراش های دبی جست وجو میکنند و با هر تحلیل «محمود سريع القلم»، غش و ضعفی تازه برای عقلانیت جهانی می روند، وقایع اخیر (حملات موشکی ایران به زیرساخت های انرژی امارات) یک دوش آب یخ حسابی بود.جماعت شیفته ای که معتقد بودند اگر ما هم مثل امارات «بيزنس» را به «پرنسيب» ترجیح دهیم و برای امنيتمان به آغوش اسرائيل پناه ببريم، به سعادت ابدی می رسیم، حالا با یک چالش فنی روبرو شده اند:«آیا فاکتورهای توسعه زیر آوار موشک هم نقد می شوند؟» عبرت های این شبه توسعه برای این دوستان در دو خط خلاصه میشود:توسعه بادکنکی؛ شما نمیتوانید روی گسل ژئوپوليتيك، پنت هاوس بسازید و انتظار داشته باشید با لبخند ديپلماتیک زلزله را مهار کنید. وقتی امنیت شما اجاره ای باشد کل دستاوردتان با یک دکمه دراتاق فرماندهی همسایه ریست فكتوری می شود.اتحاد با شیطان برای خریدآرامش؛ تبدیل شدن به متحد منطقه ای اسرائیل شاید در سمینارهای شیک توازن قوا،رویایی زیبا به نظر برسد، اما در واقعیت، تبدیل کردن ویترین های پرزرق و برق به سیبل هایی متحرک است.خلاصه اینکه توسعه منهای «اقتدار درون زا» چیزی جز یک دیزنی لند استراتژیک نیست؛ جایی که توریست ها خوشحال اند، اما با اولین جرقه، صاحب خانه باید دنبال پناهگاه بگردد. آقایان روشنفکر ظاهراً فرمول های «توسعه در خلاء» شما با قوانین فیزیک منطقه همخوانی ندارد️خــبرســــایــــه@khabarsaye