بازارسال شده از مهام | خبرهای مهم شهری
۱۵:۰۹
بازارسال شده از مهام | خبرهای مهم شهری
۱۵:۰۹
بازارسال شده از NOBAKHT
عضویت در گروههای دوام (داوطلب واکنش اضطراری محله)
در زمان بحران، آمادگی شهروندان نقش مهمی در کاهش آسیبها و نجات جانها دارد. با عضویت در گروههای دوام ضمن دریافت آموزشهای تخصصی مانند اطفای حریق، کمکهای اولیه، حمایت روانی در بحران و دیگر مهارتهای ضروری، می توانید در ارتقاء تابآوری خود، خانواده و محلهتان موثر باشید.نحوه عضویت:
- از طریق لینک: https://tdms.tehran.ir/tdmsbpms/#/form/07fe9f26-d6ea-4f78-807f-aa4b01052b11
- مراجعه حضوری به سرای محلات؛
-مراجعه حضوری به ستادهای مدیریت بحران و پدافندغیرعامل منطقه.
سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران🟠 آگاهی از محتوای علمی و تجربه شده، گامی مهم در کاهش اثرات بلایا
با عضویت در کانال رسمی سازمان و انتشار محتوا، بخشی از زنجیره آگاهیبخشی صحیح به دوستان و عزیزان خود باشید
به کانال سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران بپیوندید
#زلزله#بحران#کوله_زندگی#سازمان_پیشگیری_و_مدیریت_بحران_شهر_تهران #دوام#آموزش_همگانی#شهر_آماده#خانواده#کودک#جنگ#حمایت_روانی_پس_از_بحران
@tdmmo_ir
- از طریق لینک: https://tdms.tehran.ir/tdmsbpms/#/form/07fe9f26-d6ea-4f78-807f-aa4b01052b11
- مراجعه حضوری به سرای محلات؛
-مراجعه حضوری به ستادهای مدیریت بحران و پدافندغیرعامل منطقه.
#زلزله#بحران#کوله_زندگی#سازمان_پیشگیری_و_مدیریت_بحران_شهر_تهران #دوام#آموزش_همگانی#شهر_آماده#خانواده#کودک#جنگ#حمایت_روانی_پس_از_بحران
۱۵:۱۸
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
یکی از رایجترین و فرسایشیترین اختلافات زوجین در شرایط بحرانی، تفاوت در نحوه واکنش به خطر است. ممکن است در یک خانه، یکی از همسران مدام اخبار را چک کند، مضطرب باشد و برای بدترین سناریوها برنامهریزی کند (واکنش گوشبهزنگ)، در حالی که دیگری با بیخیالی بگوید: «هیچی نمیشه، الکی شلوغش نکن!» (واکنش انکار).
این تضاد معمولاً به دعوا ختم میشود؛ فرد مضطرب احساس میکند همسرش بیمسئولیت است، و فرد انکارکننده احساس میکند همسرش با استرس بیجا، آرامش خانه را به هم میریزد.
اما علم روانشناسی چه میگوید؟ چگونه این تضاد را مدیریت کنیم؟
۱. درک کنید که هر دو رفتار، ریشهی مشترک دارند: «ترس!»مغز انسان در برابر ترس شدید، واکنشهای متفاوتی نشان میدهد.
۲. از تلاش برای تغییر دادن یکدیگر دست برداریددر اوج بحران، شما نمیتوانید مکانیسم دفاعی همسرتان را تغییر دهید. بحث کردن بر سر اینکه «حق با چه کسی است» یا «چه کسی منطقیتر است»، فقط انرژی روانی شما را هدر میدهد. احساسات یکدیگر را معتبر بدانید: «میدونم تو دوست نداری به چیزهای بد فکر کنی، و میدونم من هم با استرسم کلافهات کردم...»
۳. به یک توافق عملی و بینابین (سازش) برسیدبه جای دعوا روی احساسات، روی اقدامات مشخص توافق کنید. برای مثال:
۴. تقسیم وظایف بر اساس نوع واکنشاز این تفاوت به عنوان یک نقطه قوت استفاده کنید. فردی که خونسردتر است (حتی اگر انکار میکند)، میتواند وظایف اجرایی و آرامبخش خانه (مثل بازی با بچهها یا آشپزی) را بر عهده بگیرد. فردی که محتاطتر است، میتواند مسئولیت کارهای پیشگیرانه و ایمنی را بر عهده داشته باشد.
#جنگ
۱۶:۳۵
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
در شبهایی که صدای پدافند میآید، یا زمانی که در تاریکی به سقف خیره شدهایم، ذهن ما به طرز عجیبی از اخبار و تحلیلهای نظامی فاصله میگیرد و روی یک نقطه دردناک متمرکز میشود: «حسرت».
ناگهان به یاد میآوریم که چه مقدار کارهای نکرده داریم:
روانشناسی وجودگرایانه برای این پدیده یک توضیح تلخ اما بیدارکننده دارد: بحرانها، توهم «فرصت بینهایت» را در هم میشکنند.در روزهای عادی، ما طوری زندگی میکنیم که انگار همیشه یک «فردا» برای جبران، برای آشتی کردن و برای زندگی کردن وجود دارد. اما جنگ، چهرهی خشن مرگ را به ما نشان میدهد و ناگهان متوجه میشویم که شاید «فردایی» در کار نباشد. این آگاهی، ناگهان حسرتها را روی قلب ما آوار میکند.
۱. تبدیل حسرت به «اقدام فوری» (همین الان بگو)اجازه ندهید این حسرت شما را فلج کند. اگر یادتان افتاده که به کسی نگفتهاید چقدر برایتان مهم است، منتظر پایان جنگ نمانید. همین حالا پیام بدهید.
۲. گذشته خودتان را ببخشید (شما یک انسان عادی بودید)خودتان را سرزنش نکنید که "چرا قبلاً فلانی کار را نکردم". واقعیت این است که مکانیزم دفاعی روان همه انسانها این است که مرگ را از خود دور بدانند. شما کوتاهی نکردهاید، شما فقط مثل یک انسان عادی و سالم زندگی میکردید که به آینده امیدوار بوده است. با خودتان مهربان باشید.
۳. پیمان «زندگی اصیلتر» برای روزهای بعدبه جای اینکه این احساس را نشانهی پایان بدانید، آن را یک «ضربه بیدارکننده» ببینید. روانشناسان میگویند مواجهه نزدیک با خطر مرگ، میتواند منجر به پدیدهای به نام «رشد پس از سانحه» شود. با خودتان عهد ببندید: "اگر از این روزهای دشوار به سلامت عبور کردیم، کمتر سخت میگیرم و بیشتر زندگی میکنم."
#جنگ
۱۹:۳۳
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
شنیدن اخبار تهدید زیرساختها، چه بخشی از جنگ روانی باشد و چه یک احتمال واقعی، نباید باعث اضطراب شود. آمادگی آگاهانه برای این شرایط، تفاوت بین یک «بحران فلجکننده» و یک «چالش مدیریتشده» را رقم میزند. در اینجا جامعترین دستورالعمل برای مدیریت قطعی آب، برق و ارتباطات را مرور میکنیم.
اقدامات حیاتی در ۱۰ دقیقه اول خاموشی:
مدیریت خاموشی طولانیمدت:
#جنگ
۱۳:۴۲
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
تصویر عجیبی است: بیرون صدای پدافند یا اخبار نگرانکننده میآید، اما کودک شما باید پای تبلت بنشیند و به درس ریاضی گوش دهد! بسیاری از والدین این روزها کلافهاند که "بچهام پای کلاس آنلاین تمرکز ندارد" یا "اینترنت قطع و وصل میشود". با این حال، حفظ روند مدرسه (حتی به صورت مجازی) برای سلامت روان کودک ضروری است، نه به خاطر یادگیری فرمولها، بلکه به خاطر «حفظ روتین و احساس عادی بودن شرایط».
برای مدیریت کلاسهای آنلاین در این روزها، این ۴ اصل را به خاطر بسپارید:
🟡 ۱. استانداردها را پایین بیاورید (هدف نمره نیست)در شرایط بحران، هدف از کلاس آنلاین «تسلط کامل بر دروس» نیست؛ بلکه «حفظ اتصال کودک به زندگی عادی» است. دیدن چهره معلم و همکلاسیها به کودک پیام میدهد که "زندگی هنوز جریان دارد". همین که کودک در کلاس حضور دارد، یک پیروزی است.
🟡 ۲. قانون بازههای کوتاه (قانون ۱۵ دقیقه)ظرفیت تمرکز کودکان در زمان استرس به شدت کاهش مییابد. انتظار نداشته باشید او ۴۵ دقیقه بیوقفه به صفحه مانیتور خیره شود. با معلم او (در صورت امکان) هماهنگ کنید یا به فرزندتان اجازه دهید هر ۱۵ دقیقه، یک دقیقه چشم از صفحه بردارد، بدنش را کش بیاورد یا یک لیوان آب بخورد و دوباره برگردد.
🟡 ۳. وسواس «میز تحریر» را کنار بگذاریددر شرایط ناپایدار، اصرار نکنید که کودک حتماً پشت میز اتاقش بنشیند (به خصوص اگر اتاقش نقطه امن خانه نیست). اگر کودک احساس میکند در راهرو، روی مبل کنار شما، یا حتی زیر پتو احساس امنیت بیشتری دارد، اجازه دهید همانجا کلاس آنلاینش را بگذراند. احساس امنیت فیزیکی، پیشنیاز تمرکز است.
🟡 ۴. خط قرمز روان: حق «بستن لپتاپ»اگر در حین کلاس آنلاین، صدای مهیبی آمد، یا متوجه شدید کودک دچار تپش قلب و اضطراب شدید شده است، به سرعت کلاس را قطع کنید، او را در آغوش بگیرید و بگویید: "الان درس مهم نیست، مهم اینه که ما پیش همیم و جات امنه."
#جنگ
۱۴:۵۵
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
حافظه جمعی ما به دلیل زندگی در منطقهای زلزلهخیز و آموزشهای مرتبط، در لحظه احساس لرزش یا صدای مهیب، به صورت خودکار دستور «پناهگیری زلزله» را صادر میکند. اما سیستم دفاعی در برابر زلزله با پناهگیری در حملات هوایی و انفجار، دو دنیای کاملا متفاوت است. اشتباه گرفتن این دو میتواند مستقیما جان شما را به خطر بیندازد.
در اینجا تفاوتهای حیاتی این دو بحران را بررسی میکنیم:
#جنگ
۱۸:۴۰
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
در روزهای عادی، «نظم اجتماعی» چنان بدیهی به نظر میرسد که گویی ازلی و ابدی است. اما جامعهشناسی بحران به ما میگوید که این نظم بسیار شکننده است و در بسیاری از نقاط جهان، با اولین زنگ خطر جنگ یا بحران، مدنیت فرو میریزد و جای خود را به غارت، هرجومرج و قانون جنگل میدهد.
با این حال، رفتار جامعه ما در یکماه اخیر یک استثنای بسیار قابل تامل و افتخارآمیز بود. در اوج التهابات، تقریبا هیچ هرجومرجی اتفاق نیفتاد. حتی در همان یکی دو روز اول که صفهای طولانی بنزین شکل گرفت، شاهد یک مدنیت، صبوری و نظم مثالزدنی بودیم. این رفتار، نشاندهنده یک «تابآوری اجتماعی» عمیق است؛ اینکه ما پذیرفتهایم در شرایط سخت، رقیب یکدیگر نیستیم، بلکه همسرنوشتیم.
اما برای اینکه این سرمایه بزرگ روانی و اجتماعی در صورت طولانی شدن شرایط ناپایدار حفظ شود، چه باید بکنیم؟ ادامه یافتن این نظم، نیازمند مراقبت آگاهانه تکتک ماست:
🟢 ۱. ترمز خریدهای هیجانی (مدیریت اضطراب بقا)در زمان بحران، کمبودها معمولا پیش از آنکه واقعی باشند، روانی هستند. هجوم برای انبار کردن کالا یا سوخت، خودش خالق بحران و قحطی کاذب است. اینکه در روزهای گذشته مردم عمدتا به اندازه نیازشان خرید و سوختگیری کردند، دقیقا همان رفتاری است که باید ادامه یابد.
🟢 ۲. بالا بردن آستانه تحمل در فضاهای عمومیدر شرایط پرالتهاب، سیستم عصبی جمعی در حالت هشدار قرار دارد و آستانه تحمل به شدت پایین میآید. یک بوق زدن اضافه در ترافیک، یک تنه زدن ساده در خیابان یا یک اختلاف نظر کوچک میتواند جرقه یک درگیری بزرگ باشد. در این روزها، بیش از همیشه به مدارا، گذشت و کوتاه آمدن در تنشهای روزمره نیاز داریم.
🟢 ۳. احیای حلقههای کوچک همسایگینظم و امنیت اجتماعی از آپارتمان و کوچه خودمان شروع میشود. در این روزها، حواسمان به همسایههای سالمند، افراد بیمار یا کسانی که تنها زندگی میکنند باشد. یک احوالپرسی ساده، در زدن و پرسیدن اینکه "آیا برای خرید بیرون چیزی نیاز دارید؟"، احساس وحشت را خنثی میکند و به افراد یادآوری میکند که جامعه هنوز زنده، حامی و منظم است.
🟢 ۴. مسدود کردن مسیر هرجومرج مجازیهرجومرج فیزیکی در خیابانها، همیشه بازتابی از هرجومرج روانی در ذهنها و شبکههای اجتماعی است. پیامهای بیمنبع، ویدیوهای تقطیعشده و شایعات، آجر به آجرِ نظم اجتماعی را ویران میکنند. وقتی یک خبر ترسناک تاییدنشده را فوروارد نمیکنیم، ما مستقیما در حال حفظ امنیت خیابانهای شهرمان هستیم.
#جنگ
۷:۴۸
بازارسال شده از مهام | خبرهای مهم شهری
حماسه ساز گمنام جنگ رمضان
۱۲:۵۴
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
آمادگی، پادزهر اضطراب است. احتمال افت فشار یا قطعی موقت آب، برق و گاز در شرایط خاص وجود دارد. به جای نگرانی، بیایید مثل آماده شدن برای یک سفر کمپینگ چند روزه، خانه را مجهز کنیم. این یک «چکلیست کاربردی» برای حفظ کیفیت زندگی در این مواقع است:
#جنگ
۱۴:۳۷
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
در لحظاتی که سایه اخبار ملتهب، شایعات و تهدیدها سنگین میشود و ترس از فرداهای مبهم به جانمان میافتد، مهمترین و امنترین پناهگاه ما، روان آگاه و همبستگی ماست. احساس ترس و نگرانی در این شرایط کاملاً طبیعی است و نشان میدهد که شما به زندگی و عزیزانتان علاقهمندید. اما برای اینکه در این توفان اخبار، لنگر آرامش خود باشیم، این چند یادآوری میتواند کمککننده باشد:
۱. ترس، سلاحِ جنگ روانی است
۲. آمادگیِ منطقی، و سپس رهایی ذهن
۳. اخبار را خاموش کنید
۴. تمرکز بر «اینجا و اکنون»
۵. ما به هم متصلیم
۶. یادآوری تابآوری تاریخی
#جنگ
۱۸:۰۴
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
در حال حاضر به یک آتشبس و صلح موقت رسیدهایم و عمیقاً امیدواریم که مذاکرات به یک صلح دائمی و پایدار ختم شود. خوشبختانه روزهای آرامتری پیش روی ماست. اما آیا روان ما هم به همین سرعت متوجهِ این «صلح» شده است؟واقعیت این است که وقتی برای مدتی در معرض تهدید و اخبار ملتهب قرار میگیریم، سیستم عصبی ما روی «حالت بقا» قفل میشود. مغز دائماً در حال اسکن کردن محیط برای پیدا کردن خطر است. حالا که موقتاً سایهی خطر دور شده، ما نیازمند یک شیفت آگاهانه هستیم تا از «ذهنیت جنگ» به «ذهنیت صلح» برگردیم و تجدید قوا کنیم.
در اینجا به ۵ تغییری که باید از امروز در سبک زندگی و روانمان ایجاد کنیم، میپردازیم:
۱. تغییر در مصرف اخبار: از «گوشبهزنگی» به «سمزدایی»
۲ـ تغییر در بدن: از «انقباض» به «رهاسازی»
۳. تغییر در نگاه به زمان: از «امشب» به «روزهای پیش رو»
۴. تغییر در ارتباطات: از «پیلهی اضطراب» به «فضای صمیمیت»
۵. تغییر در احساسات: از «عذاب وجدان» به «اجازه برای لذت»
#جنگ
۸:۰۰
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
حالا که در این فرصت دو هفته ای صلح، صدای آتشها و انفجارها موقتا خاموش شده است، سکوتی سنگین همه جا را فرا گرفته؛ سکوتی که در آن، جای خالی بسیاری از افراد با صدای بلندتری احساس می شود. در روزهای آتش و اضطراب، روان ما در حالت دفاع و بقا بود. فرصت نداشتیم بایستیم، نگاه کنیم و برای آنچه از دست داده ایم اشک بریزیم. اما اکنون که کمی امنیت به خیابان ها برگشته، زمان آن فرا رسیده که به یک نیاز عمیق انسانی و ملی پاسخ دهیم: سوگواری
۱. ادای احترام به شهدا، جان های از دست رفته و کودکان بی گناهآنهایی که رفتند، فقط یک عدد در اخبار نبودند. آنها انسان هایی با آرزوها و خانواده بودند که جانشان را از دست دادند. در میان این عزیزان، داغ سنگین بیش از ۲۵۰ کودک معصوم بر دل ماست؛ فرشته های کوچکی که فرصت قد کشیدن، خندیدن و زندگی در این خاک از آنها گرفته شد. اشک ریختن برای آنها، یادآوری نامشان و روشن کردن حتی یک شمع کوچک، کمترین ادای دین ما به مظلومیت آنهاست.
۲. گریستن برای تن زخمی وطندیدن ویرانی ها، ساختمان های فروریخته و زیرساخت های آسیب دیده، قلب هر انسانی را که به این آب و خاک تعلق دارد به درد می آورد. غصه خوردن برای خسارت هایی که به وطن وارد شده، نشانه ناامیدی نیست؛ بلکه نشان دهنده ریشه های عمیق دلبستگی ما به این خاک است. ما حق داریم برای کوچه ها و شهرهای آسیب دیده مان سوگواری کنیم.
۳. التیام روان جمعی (تخلیه بغض های فروخورده)بغض هایی که در زمان بمباران ها به زور قورت دادیم تا قوی بمانیم، اگر امروز نترکند، فردا به خشم و افسردگی تبدیل می شوند. اجازه دهید اشک هایتان جاری شود. این اشک ها مکانیزم طبیعی روان برای شستن تروما و دردهای رسوب کرده است. با همسایه ها، دوستان و خانواده درباره دردهایتان صحبت کنید؛ سوگواری دسته جمعی، بار غم را سبک تر می کند.
#جنگ
۱۷:۰۷
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
روانشناسی به ما میگوید: واکنش انسانها در مواجهه با تروما (چه در دل توفان و چه پس از آن)، ترکیب پیچیدهای از مکانیزمهای دفاعی مختلف است که برای هر فرد، مانند اثر انگشت او، شکلی منحصربهفرد به خود میگیرد.
با این حال، همه این واکنشهای ظاهراً متفاوت، ریشه در چند الگوی اصلی دارند. بیایید با این «الگوهای رفتاری» و مکانیسمهای دفاعی آشنا شویم تا در این روزها، پلیس روان یکدیگر نباشیم:
#جنگ
۵:۳۴
بازارسال شده از مهام | خبرهای مهم شهری
۸:۴۲
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
شنیدن اینکه مذاکرات به نتیجه روشنی نرسیده، مثل این است که دوباره ما را به اتاق انتظار برگردانده باشند. معلق ماندن در فضای ابهام و فکر کردن به احتمال بازگشت روزهای پر سر و صدا و حملات، ته دل آدم را خالی میکند. این کلافگی و آن نگرانی پنهان در پسزمینه ذهنمان، کاملا طبیعی است. ما خستهایم چون مغزمان مدام در حال اسکن کردن آیندهای است که هنوز نیامده.اما در این روزهای خاکستری، چطور زندگی را پیش ببریم که روانمان فرسوده نشود؟
🟢 ۱. آمادگی خاموش، جایگزین اضطراب پرصدا
🟢 ۲. به تله «منتظر ماندن» نیفتید
🟢 ۳. مرزهای خبری خود را سفتتر کنید
🟢 ۴. روی «امروز» زوم کنیدوقتی افکارتان به سمت «هفته آینده چه میشود؟» پرواز میکند، مچ خودتان را بگیرید و با مهربانی به خودتان بگویید: «من هنوز درباره فردا چیزی نمیدانم، اما میدانم امروز باید چه کارهایی انجام دهم.»
#جنگ
۱۱:۲۷
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
برای التیام سرزمینمان چه کنیم؟ ۵ قدمی که حال جامعه و خودمان را بهتر میکند
گاهی وقتی به وسعت جامعه و مشکلات نگاه میکنیم، میپرسیم: «از دست من یکنفر چه کاری ساخته است؟» این احساس ناتوانی، روان ما را خسته میکند. اما روانشناسی به ما میگوید یکی از قویترین راهها برای رهایی از احساس رخوت و بیحوصلگی، «کنشگری مثب اجتماعی» است. التیام جامعه و التیام روان ما، به هم گره خوردهاند.
در اینجا ۵ کاری که همین الان میتوانیم برای بهبود حال سرزمینمان و خودمان انجام دهیم را مرور میکنیم:
🟡 ۱. صرفهجویی: خاموشترین و بزرگترین کمک ممکنزیرساختهای کشور (آب، برق، گاز، پالایشگاهها) در زمان بحران تحت فشار شدیدی هستند و ممکن است آسیب دیده باشند. مصرف بهینهی شما، بزرگترین کمک به شبکهی توزیع است. با کوتاه کردن زمان حمام، خاموش کردن لامپهای اضافه، و مدیریت مصرف سوخت، به زیرساختها فرصت ترمیم میدهید.
🟡 ۲. حمایت خرد از اقتصاد محلیاقتصاد کشور در بحران دچار شوک میشود. برای کمک به چرخش دوبارهی چرخ زندگی، خریدهای خود را از کسبوکارهای کوچک و محلی اطراف خودتان انجام دهید. خرید شما از سوپرمارکت محله یا تولیدکنندهی داخلی، تزریق مستقیم خون به رگهای اقتصاد آسیبدیدهی جامعه است.
🟡 ۳. بازسازی روانی محله (همبستگی اجتماعی)آسیبهای جنگ فقط فیزیکی نیستند؛ روان جامعه هم خسته است. به همسایگان سالمند یا تنها سر بزنید. اگر کسی در اطرافیان شما خانه یا شغلش را از دست داده، با او همدلی کنید. گاهی پختن یک وعده غذای گرم برای همسایهی آسیبدیده یا یک احوالپرسی ساده، احساس «بیپناهی» را در افراد از بین میبرد.
🟡 ۴. کمکهای هدفمند اگر قصد کمک مالی یا کالایی دارید، آن را از طریق نهادهای معتبر و محلی و دقیقاً بر اساس نیازهای اعلامشده انجام دهید.
🟡 ۵. صبوری مدنی و عدم احتکارترمیم خرابیها زمانبر است. یکی از بزرگترین کمکهای مردم، «مدیریت انتظارات» و «پرهیز از شایعهسازی» است. از هجوم بردن به پمپبنزینها یا فروشگاهها خودداری کنید. احتکار خانگی فقط باعث فلج شدن زنجیرهی تامین برای نیازمندان واقعی میشود.
برای التیام این سرزمین، نیازی نیست منتظر معجزههای بزرگ باشیم. معجزه، در همین قدمهای کوچکی است که هر روز برمیداریم
#جنگ
@tdmmo_ir
گاهی وقتی به وسعت جامعه و مشکلات نگاه میکنیم، میپرسیم: «از دست من یکنفر چه کاری ساخته است؟» این احساس ناتوانی، روان ما را خسته میکند. اما روانشناسی به ما میگوید یکی از قویترین راهها برای رهایی از احساس رخوت و بیحوصلگی، «کنشگری مثب اجتماعی» است. التیام جامعه و التیام روان ما، به هم گره خوردهاند.
در اینجا ۵ کاری که همین الان میتوانیم برای بهبود حال سرزمینمان و خودمان انجام دهیم را مرور میکنیم:
🟡 ۱. صرفهجویی: خاموشترین و بزرگترین کمک ممکنزیرساختهای کشور (آب، برق، گاز، پالایشگاهها) در زمان بحران تحت فشار شدیدی هستند و ممکن است آسیب دیده باشند. مصرف بهینهی شما، بزرگترین کمک به شبکهی توزیع است. با کوتاه کردن زمان حمام، خاموش کردن لامپهای اضافه، و مدیریت مصرف سوخت، به زیرساختها فرصت ترمیم میدهید.
🟡 ۲. حمایت خرد از اقتصاد محلیاقتصاد کشور در بحران دچار شوک میشود. برای کمک به چرخش دوبارهی چرخ زندگی، خریدهای خود را از کسبوکارهای کوچک و محلی اطراف خودتان انجام دهید. خرید شما از سوپرمارکت محله یا تولیدکنندهی داخلی، تزریق مستقیم خون به رگهای اقتصاد آسیبدیدهی جامعه است.
🟡 ۳. بازسازی روانی محله (همبستگی اجتماعی)آسیبهای جنگ فقط فیزیکی نیستند؛ روان جامعه هم خسته است. به همسایگان سالمند یا تنها سر بزنید. اگر کسی در اطرافیان شما خانه یا شغلش را از دست داده، با او همدلی کنید. گاهی پختن یک وعده غذای گرم برای همسایهی آسیبدیده یا یک احوالپرسی ساده، احساس «بیپناهی» را در افراد از بین میبرد.
🟡 ۴. کمکهای هدفمند اگر قصد کمک مالی یا کالایی دارید، آن را از طریق نهادهای معتبر و محلی و دقیقاً بر اساس نیازهای اعلامشده انجام دهید.
🟡 ۵. صبوری مدنی و عدم احتکارترمیم خرابیها زمانبر است. یکی از بزرگترین کمکهای مردم، «مدیریت انتظارات» و «پرهیز از شایعهسازی» است. از هجوم بردن به پمپبنزینها یا فروشگاهها خودداری کنید. احتکار خانگی فقط باعث فلج شدن زنجیرهی تامین برای نیازمندان واقعی میشود.
#جنگ
۱۱:۰۳
چرا تهران شبیه یک شهر جنگ زده نشد
با وجود ۶۴۶ اصابت در پایتخت، تهران هرگز به تصویر یک شهر جنگزده تبدیل نشد؛ چون پشت هر عدد، انسانهایی بودند که بیوقفه ایستادند:
۱۲۳۰+ عملیات آواربرداری
۳۱۰۰+ نیروی خدمات شهری در میدان
۲۳۰۴ دستگاه ماشینآلات فعال
۵۸۸۰ نفر اسکان اضطراری
۵۶ چادر مدیریت بحران
۴۶۱۴ داوطلب جهادگر
۲۲۰۷۶ پاسخگویی شبانهروزی
۴۱۶ تیم حمایت روانی
تأمین نیازهای اساسی شهروندان توسط میادین میوه و ترهبار و فروشگاه های شهروند
تهران فقط یک شهر نیست؛روایتی از مقاومت، همدلی و ادامه دادن است.
مهام [معاونت هماهنگی و امور مناطق]سایت | بله | ایتا | تلگرام | اینستاگرام | آپارات | یوتیوب
با وجود ۶۴۶ اصابت در پایتخت، تهران هرگز به تصویر یک شهر جنگزده تبدیل نشد؛ چون پشت هر عدد، انسانهایی بودند که بیوقفه ایستادند:
تهران فقط یک شهر نیست؛روایتی از مقاومت، همدلی و ادامه دادن است.
۱۱:۲۶
بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
روزهای آرام اما مبهم، نیازمند یک رویکرد هوشمندانه هستند. حفظ آمادگی در این شرایط به معنای انتظار برای فاجعه یا وحشتزدگی نیست، بلکه یک «عادت پیشگیرانه» است تا ذهن در میان ابهام، احساس کنترل و آرامش داشته باشد. ما یک بار زحمت ایجاد این آمادگی را کشیدهایم، حالا فقط کافی است آن را در حالت «آمادهباش خاموش» نگه داریم.
#جنگ
۱۷:۲۳