خانه هنر و رسانه پیشرفتمجلاتدانشمند (۱۴۰۱٫۱٫۱ تا ۱۴۰۳٫۳٫۳۱)ویژهنامه دانوا (نوجوان ـ۰۳)سُــها (زنان)کانون علم (نوجوان) کتابهااز اتم تا بینهایتدانشورزی حاصلخیز مدیر شریفترش شیرین ارتباط و خرید مجله:@soha_magiran
دختران فضایی ایران نیمه آبان 1403، خبر پرتاب موفقیتآمیز دو ماهواره مکعبی «کوثر» و «هُدهُد»، اخبار کشورمان را فضایی کرد. تفاوت این دو ماهواره جدید با پیشینیان ایرانیشان در این بود که آنها محصول یک شرکت دانشبنیان خصوصی بودند که میانگین سنی متخصصانش حدود 26 سال است؛ شرکت «امیدفضا»، اولین شرکت خصوصی ایرانی در حوزه ماهواره است. آقای دکتر شهرابی مؤسس این شرکت که قبلا مدیرِ تولید ماهواره «امید»(اولین ماهواره تمامایرانی ایران) بودهاند، از سال 97 تصمیم میگیرند که آغازگر صنعت خصوصی فضایی ایران باشند. هدفگذاری شرکت امیدفضا، ساخت منظومه ماهوارهایست؛ یعنی یک چیزی مثل استارلینک، البته با تعداد ماهوارههای کمتر. شرکت امیدفضا به دنبال این است که تا 3 سال آینده، کار ساخت منظومه ماهوارهای «دونما» را به مرحله عملیاتی برساند؛ منظومهای که امکانات تصویربرداری و اینترنت اشیاء را به کمک حدود 200 ماهواره کوچک فراهم میکند. دو ماهواره کوچک ساختهشده در شرکت امیدفضا، یعنی ماهواره سنجشی کوثر و ماهواره مخابراتی هدهد، درواقع دو نمونه اولیه از ماهوارههایی هستند که قرار است در این منظومه به کار گرفته شوند. ساخت یک منظومه مخابراتی با پهنای باند اینترنتی گسترده هم، مرحله بعدی کارهای این شرکت خواهد بود. درست است که خبر پرتاب موفق دو ماهواره کوثر و برآوردهشدن بسیاری از اهداف عملیاتی آنها، توجهها را به سمت این شرکت و متخصصانش جلب نمود؛ اما داستان این آدمها و تلاشهایشان، از چندین و چند سال قبل آغاز شده است. در شماره دوم سُـها، با دو نفر از خانممهندسهای شرکت امیدفضا مصاحبه کردهایم و آنها، تجربه کارشان در ساختن و پرتاب دو ماهواره ایرانی کوثر و هدهد را روایت کردهاند؛ برایمان از کودکی و مدرسه و دانشگاهشان گفتهاند و درباره امیدهای فردا و آرزوهای فضایی آیندهشان صحبت کردهاند.